woensdag 1 februari 2017

Vrolijke tashanger

Voor een lieve en bijna jarige vriendin maakte ik deze vrolijke tashanger. Ze appte de avond van te voren dat ze heerlijke appeltaart gebakken had, voor bij onze maandelijkse koffie-visite, vanwege haar verjaardag het komend weekend.


We kennen elkaar al jaren, haar zoon en mijn dochter (inmiddels allebei 23 jaar) speelden veel samen. Een tijdlang was ons contact wat minder, maar als we elkaar tegenkwamen, hadden we toch altijd hele gesprekken. Wij gingen met ons gezin naar een andere kerkelijke gemeente en daar kwamen wij elkaar ook weer tegen. Sindsdien spreken we 1x in de maand af en kletsen, lachen, huilen en bidden samen, kortom we delen veel. 
Ik wilde voor haar een kadootje maken wat echt bij haar past. 


Ze houdt van kleur en heeft wat kleding betreft helemaal haar eigen stijl. Ik zocht garen (ik geloof dat het Scheepjes Catona Denim is), een haaknaald en kraaltjes, lintjes en bedeltjes bij elkaar en ging aan de slag. Ik kon geen patroon vinden van een huisje, maar tijdens het haken wijst het zich vanzelf wel.
De kralen onderaan de hanger en het knoopje op het huisje zijn van fimo. Deze had ik nog, ik heb al lang niets meer met fimo gedaan. Het wordt echt tijd om de voorraad weer eens aan te vullen.


Deze tekst kwam op het kaartje en heeft te maken met wat we het afgelopen jaar met elkaar deelden. Het is mijn wens om mij de kunst van het handletteren eigen te maken, maar zover is het nog niet. Het werd dus 'gewoon' een geschreven tekst in mijn eigen handschrift.

Handlettering doe je zo!

Het boek heb ik in huis. Wel toepasselijk: Hoe begin je met het tekenen van mooie letters..... dus waar wacht je op. Ja, waar wacht ik nog op, let's go! :-) 


Ik denk nu na over een kadootje voor iemand van onze wijkkring. Zij wordt a.s. zondag gedoopt. Ik weet nog niet of ik zelf iets ga maken, of dat ik een mooi boek ga kopen. Of toch iets in handletteren proberen?! 
Een paar weken geleden kregen wij als wijkkringleden een heel bijzonder kadootje van haar. Deze witte duif, in glas-en-lood, gemaakt door haar zwager. Symbool voor de Heilige Geest, het onderwerp waar wij in de afgelopen tijd met onze wijkkring mee bezig geweest zijn. Ik ben er heel blij mee, en de duif heeft een mooie plek in onze woonkamer gekregen.

Nu had ik nog een foto willen maken van mijn gezonde zelfgebakken koekjes. Er is er nog maar eentje over en dat staat zo zielig op de foto. Waar ze gebleven zijn? Ik liep de keuken in en trof mijn dochter aan met een enigszins schuldige blik. Ze werkte haar derde koekje van die middag naar binnen. Ik was gewaarschuwd. Bij het recept stond het al: Ze vliegen je koektrommel uit... Missie 'gezond-en-lekker-bakken' geslaagd dus! Een volgende keer laat ik ze maar niet meer open en bloot op de keukentafel staan. ;-)