Terug van weg geweest

En dan zijn er zomaar weer een paar weken om en is de vakantie voorbij. Helaas verliep de vakantie anders dan gedacht: Mijn moeder bleek ernstig ziek te zijn. Na een kijkoperatie was de chirurg heel somber gestemd en we hielden er al rekening mee dat we snel afscheid van haar zouden moeten nemen. Na verder onderzoek kwamen de artsen tot de conclusie dat behandeling nog mogelijk is. Mijn moeder zal een chemo-kuur ondergaan en ze verwachten dat ze zo 'nog een paar jaar erbij krijgt'. 

Mijn moeder is heel rustig, dat was voor mij zo bemoedigend toen ik haar bezocht in het ziekenhuis. Ze ondergaat alles en vertrouwt helemaal op God. Dat geeft haar en ons rust en vertrouwen voor de toekomst.

Inmiddels is ze weer thuis.

We waren de laatste 2 weken in onze eigen caravan. Internet werkte daar niet zo geweldig, dus ik heb alles maar opgespaard. Hier wat foto's:

Een bloemenslinger voor een jarige buurvrouw.

Mmm, die staat bij ons in de caravan ook wel leuk. Dan moet ik er nog maar eens één maken! :-)

En dit is dan ons plekje, een half uurtje rijden vanaf ons huis. We hebben sinds kort een party-tent ernaast. Geen overbodige luxe, want een groot deel van de dag was De Haakclub actief in de caravan: 

Vorig jaar heb ik mijn dochter en haar camping-vriendinnetje haken geleerd. Een ander vriendinnetje leerde het van haar moeder en met z'n drieën vermaakten ze zich uitstekend, al kletsend met haakwerkjes op schoot. :-)

Of zelf bloemen maken, óók een leuk werkje!

Ook mama vermaakte zich met een haakwerkje en een boek!

Zomaar wat armbandjes gefreubeld. Ik heb geen patroon gebruikt, maar iets dergelijks vind je bij Claire (ik heb aan beide zijden een golfrandje gehaakt, net als Maddy). Ik won een paar weken geleden een armbandje bij haar en vond het leuk het zelf ook eens te proberen. Mijn dochter wilde graag een dobbelsteentjes-armband.

Verder heb ik nog een stapel granny's liggen, om knuffeldoekjes van te maken. Of ik ook een bloem-doekje wilde maken, vroeg dochterlief. Nou vooruit dan maar, wel lastig dáár een leuk gezichtje op te borduren maar Bloempje is goedgekeurd!

Ik ging zelfs buiten mijn comfort-zone aan de slag met oude fietsbanden (een workshop die op de camping gegeven werd). Uiteindelijk vond ik het toch leuk om te doen: Je knipt blaadjes en prikt die vast op een ring van piepschuim. 

En dit is één van de haaksels van mijn dochter: Zij haakte haar eerste knuffeldoekje: Wollie Bollie Blauw! :-) Ik heb maar een héél klein beetje geholpen. Het in elkaar zetten was een feest: Bij elk onderdeeltje dat erbij kwam werd ze er verliefder op, tot het laatste oogje erop was geborduurd en ze haar eindelijk in de armen kon sluiten: Ohhhhh, wat is ze lief!!!! :-)

Gehaakte Neon granny-oorbellen

Een paar weken geleden nam ik Neon-garen mee bij de Wibra. Maandag rommelde ik wat op mijn hobby-kamer en zag het garen weer liggen. Ik had ineens zin om er granny-oorbellen mee te maken (iets wat ook nog op mijn to-do-lijstje stond). Met het Neon-garen zijn ze lekker zomers geworden.

Om een mini-granny te maken, haak je halve stokjes ipv stokjes en elk groepje bestaat uit 2 halve stokjes (ipv 3 stokjes bij een normale granny). Er omheen is een randje vasten gehaakt met op één hoek een lusje van 4 lossen. De totale granny is 3 toeren, inclusief vastenronde. Heel simpel! :-)

Ze hangen nu in de oren van het vriendinnetje van mijn dochter. :-) Het garen is trouwens geen katoen maar 100% polyester. 

Van een slaperig koetje en een waaks konijn...

Het is heerlijk vakantie hier en we zijn een paar dagen naar onze caravan geweest. Wat was het warm! Ik heb in de schaduw zitten haken en eindelijk een knuffeldoekje afgemaakt, waarvan ik allang wist dat het een koetje moest worden. Ik had er alleen geen patroon van en daar moet je dan even voor gaan zitten. Dit is 'm geworden:

Deze bloemen heb ik ook tijdens de afgelopen warme dagen gehaakt. Ik had er thuis een patroon van liggen, maar was deze vergeten mee te nemen. Zoiets moest het worden. Met uitproberen kom je ook een heel eind: 

De grotere versie van het patroon wil ik ook nog eens maken. Ik ga deze gebruiken voor een vlaggetjes-slinger die 15 a 20 meter lang moet worden (een opdracht) en kreeg een tas met stofjes bijgeleverd. Daar ben ik nog wel even zoet mee! :-)

Ook mijn dochters vermaken zich prima tijdens de vakantie. Lekker verkleden bijvoorbeeld, voor een optreden met échte microfoon! Ik moest wel snel een foto maken, want: 'Mama schiet op, het is zo héét!'

Ook in de caravan vermaken ze zich prima. Ze spelen op het veldje met vriendinnetjes, gaan lekker zwemmen (in de plas bij de camping). De oudste van de twee vindt het wel vervelend dat de wc niet op slot kan, er zit nog geen haakje op de deur. Daar heeft ze nu wat op gevonden:

We sleepten deze keer zelfs ons konijnen-volkje mee! Tja, vind maar eens een goede verzorger voor 4 van die beesten. Onze buren waren op vakantie en onze zoon was ook een paar dagen weg.

Dit zijn de vakantiehokken. Wat kleiner dan waar ze normaal bivakkeren, maar wij hebben tenslotte ook minder ruimte... Ze hebben er geen moeite mee, ze smikkelen heerlijk van het verse gras.

Ze moesten wél wennen aan de honden op de camping, die graag even kwamen kennismaken. Daar hadden zij geen behoefte aan. Als een haas (uhhh konijn) schoten ze hun nachthok in. Sam en Saar (bovenste foto) zijn net zo groot als de hondjes van onze buren. Op een dag kwam het hondje (Luca) van de overburen weer even buurten. Sam schoot direct z'n nachthok in, Saartje hield het hondje strak in het oog en draaide mee toen hij om het hok heen liep, proberend of hij erin kon komen. Toen één van z'n pootjes door het gaas ging, bedacht Saar zich geen moment, haalde uit en béét! Waarop Luca met de staart tussen z'n poten verdween én Sammie (held op sokken) weer uit z'n nachthok durfde te komen. Het is wel duidelijk wie de échte held is van de twee!

Gezinsuitbreiding bij Twitter en Dimala

Eindelijk is het dan zover! Op 5 juli stond Twitter bij ons voor de deur, met een felicitatie-kaart voor mijn dochter die haar 10-jarige verjaardag vierde. Hij had wel een heel bijzonder kado bij zich, want...

Hij en Dimala, zijn vrouw waren papa en mama van een tweeling geworden: Ina en Cleo! Eigenlijk zou Cleo Daniël gaan heten, maar mijn dochter besloot toch dat ze Cleo leuker vond.

Oh wat is Twitter blij dat alles achter de rug is! (Anders ik wel...) Voor de heel oplettende lezer (maar mijn vorige blogje was twee weken geleden, da's wel erg lang): De genetische kenmerken kloppen niet helemaal, het jongetje is anders van kleur geworden. Dat kwam omdat ik niet zoveel zin had om met piepende acryl te haken en dus ben uitgeweken naar andere kleuren! :-)

Dimala ligt in een echt kraambed, dat gemaakt is van een mandarijnen-kistje voorzien van een blauw verfje én versierd met een tape-je van de Wibra (wat een leuke soorten hebben ze daar weer!). Matras, kussen, lakens en deken zijn gemaakt van stofjes uit mijn voorraad.

Tante Hen kwam als één van de eersten op kraambezoek. Zij is de oppas als Twitter en Dimala samen op stap gaan. Het ziet er nu al naar uit dat het een ondernemend duo is, dus ze zal er haar handen aan vol krijgen!

Deze keer heb ik er wel aan gedacht op te schrijven hoe ik ze gemaakt heb. Als ik tijd heb, zal ik het uitwerken en op mijn blog zetten.

Nog even een gezellige familiefoto:

En dan duikt mama ook weer snel het kraambed in met de tweeling, voor een middagdutje.

De rest van de kraamtijd hebben ze doorgebracht in Ameland, waar het rammelde van de soortgenootjes!

Deze zat lekker madeliefjes te snoepen op nog geen twee meter afstand. Ze waren nauwelijks schuw, al namen ze wel de benen als je té dichtbij probeerde te komen.

Mijn jongste dochters maakten een rondrit op prachtige Friese paarden. Ze waren wel een beetje verontwaardigd toen ze terugkwamen: Er waren twee meiden bij die nog nooit gereden hadden. Ze waren dus niet eens in draf of galop geweest! Mijn oudste dochter werkt bij deze stal (Het Jutterspad). Héérlijk, zo'n vakantie-baantje. Alle drie zijn ze gek op paardrijden (hebben ze niet van mij ;-) ).

Ik rolde zo vanuit de drukte het weekje vakantie in. Het was extreem druk de laatste weken, eigenlijk veel te druk. Ik heb het overleefd, maar ben nog steeds aan het bijkomen. Ik heb ADD (de rustige variant van ADHD). Inmiddels leer ik er wel mee leven (ik weet het nu een jaar of 7), maar dat lukt op het ene moment beter dan het andere. Een blogje schrijven was al bijna teveel, maar ik vond het te leuk om dit niet te laten zien! :-) Ik heb maar weinig geblogd de laatste weken (was te eigenwijs om een blog-pauze in te lassen) en heb ook bijna niet op jullie blogs gereageerd. Dat komt wel weer, er ligt nog een lange vakantie voor de boeg! :-)

Stewardessen-hoedjes en een hoog-zwanger konijnen-echtpaar

Daar ben ik weer eens even! Ook maar even hoor, want het is nu een gekkenhuis hier. Komende week is de musical van mijn dochter, die afscheid neemt van groep 8. Héél leuk natuurlijk en ik had mij opgegeven voor de kleding-commissie. Dat houdt in dat de naaimachine en ik weer vriendschap gesloten hebben:

De musical gaat over een vliegveld en mijn dochter heeft o.a. de rol van stewardess. Toch leuk als ze echt op een stewardess lijkt. We keken samen op internet en vonden een leuke foto van een stewardessen-hoedje. Een patroon was niet te vinden, dus ik heb zo ongeveer wat in elkaar gefreubeld. Alle vier stewardessen hebben zo'n hoedje, met een blauw rokje (ook genaaid), een wit blousje en een blauw sjaaltje. Het staat zo leuk, helemaal echt. 

Verder is ze mecanicien, dus een overall van mijn man moest verbouwd worden. :-)

Tijdens alle drukte rolden er een paar envelopjes in de bus, ik heb de afgelopen weken maar liefst 4x wat gewonnen bij een give-away! Het Moos-huisje heb ik al laten zien. Dit is wat ik nog meer kreeg: 

Een pakketje met 2 leuke stofjes, 2 zakjes zaad  en een héél schattig notitieboekje van Geertruida van het blog Supersoesje. Heel erg bedankt Geertruida! Het notitieboekje is al in gebruik en de stofjes vinden binnenkort zeker een bestemming nu ik weer plezier in naaien heb!

Dit kreeg ik van Maddy: Een lief gehaakt armbandje, heel schattig verpakt. Voor mijn bijna-jarige dochter die er al trots als een pauw mee rondloopt! Dank je wel Maddy! 

En dan viel er nog een enveloppe in de bus waar dit prachtig verpakte kadootje uitkwam, van Suzan van het blog Aspoonfulofsmiles. Echt een feest om zoiets te krijgen. Ik had bij haar give-away 5-daagse dit mooie tegeltje gewonnen:

Het staat nu nog beneden, binnenkort hang ik het op in mijn hobby-kamer. Dank je wel Suzan!

Alsof het allemaal niet op kan, kreeg ik ook nog een Award van Lize van het blog Bonjoli. Lize schrijft over de Award dat ik het mag beschouwen als een compliment van haar kant en daar ben ik blij mee! Ik vind het ook leuk om wat met de Award te doen, maar ik moet er nog even over nadenken hoe en wat. Het is nu allemaal wat te druk en chaotisch hier, maar ik wilde je toch alvast bedanken Lize en binnenkort kom ik erop terug!

Dan hier nog een projectje dat ik nog af moest maken. De uiltjes waar ik hier al over blogde hangen nu aan een slinger in de kamer van mijn dochter.

Als je weinig tijd hebt en toch iets zelf wilt maken, maak je even snel iets op de 'automatische piloot' (wel toepasselijk vanwege de musical over een vliegveld waar ik nu druk mee ben... ;-) ). Uiltjes dus:

En nu verder even geen zelfgemaakte kadootjes. Want dit konijnen-echtpaar is op 5 juli a.s. uitgerekend:

Het wordt een tweeling, de genetische kenmerken zijn zorgvuldig geregisseerd...

Punt is dat ik er geen patroon van heb, ik heb ze twee jaar geleden geleden gemaakt en niets opgeschreven. En nu maar hopen dat het vrouwtje op tijd bevalt, want anders heb ik écht een probleem met mijn dochter... 

Tussen de bedrijven door vierde mijn dochter alvast haar verjaardagsfeestje, samen met een vriendinnetje die al langer terug jarig geweest is. Dat werd een bezoekje aan het Blôde Fuottenpaad (Het Blote Voetenpad, voor de niet-Gronings-sprekenden onder ons...). Ik ben 's avonds met een oude tandenborstel in de weer geweest om die zwarte smurrie er weer af te krijgen, maar de kinderen hebben enorm genoten!

Héérlijk, mijn dochter ging er helemaal voor. Toen ze uit bad kwam had ze nog de zwarte spetters achter haar oren zitten! :-)

Volgende week heb ik naast de musical-voorbereidingen (niet alleen de kleding-commissie maar ook decor schilderen enz.) en -uitvoering, nog een feestje van mijn andere dochter, een konijnen-bevalling, een verjaardag, twee keer trakteren (mama, wat zullen we eens gaan maken?!) en wat ik verder nog vergeet... En oh ja of mama ook even op school komt mét konijn voor de spreekbeurt. Als jullie weten waar hier de nood-uitgang is, laat het mij even weten?!

Als ik iets minder aanwezig ben hier, weten jullie hoe dat komt! ;-)

Een écht Moos-huisje!

Door allerlei drukte vorig weekend kwam het niet van bloggen. Daarom pas nu een blogje over een envelopje met een verrassing: Er viel een écht Moos-huisje bij mij in de bus! Ik had meegedaan aan de give-away bij Moos en had 'slechts' een troostprijs gewonnen... Toen ik dat las en Moos zei dat ze als troostprijzen nog een paar huisjes had liggen dacht ik: Neee, daar kan ze toch niet een echt Moos-huisje mee bedoelen?! Wel dus! Met een labeltje erbij met een hertje erop. Dat ben ik vergeten op de foto te zetten, maar dat komt binnenkort wel, want daar komt een gehaakt randje omheen.

Dank je wel Moos, ik ben er heel blij mee! Het huisje hangt nu in mijn hobby-kamer en het is zo leuk om lekker rond te kijken naar al die gezellige spulletjes, voor ik zelf aan de slag ga. Dat werkt voor mij heel inspirerend!

Hier was ik zelf mee bezig afgelopen week. Ik maakte een paar kralen-pakketjes, voor een workshop:

Nog een tip: Als je veel met kralen en bedels werkt, is de webwinkel Creadream echt een aanrader. Ze leveren heel snel, meestal heb ik alles de volgende dag al in huis. Vanaf € 10,- betaal je geen verzendkosten, en bij grotere bestellingen krijg je nog extra korting. Dat scheelt behoorlijk in de kosten, als ik materiaal voor een workshop nodig heb.

Verder haakte ik wat kadootjes. Bij Bonjoli kwam ik de link naar het patroon van de vogeltjes tegen en ik heb er inmiddels een paar gemaakt.

Zo leuk om er, met wat materiaal van de Action (dienblaadje) en het Kruidvat (lantaarntje) een kado-pakketje mee samen te stellen. Het zeepje in het zakje komt ook bij de Action vandaan. 

Ik haakte er nog één voor een jarig vriendinnetje van mijn dochter:

Ik ben bezig met een paar projectjes voor de verjaardag van mijn jongste dochter. Daar laat ik binnenkort meer van zien. En ik zit hier volop in de voorbereidingen voor de musical van mijn dochter die binnenkort van de basisschool af gaat. Mijn naai- en lock-machine zijn weer in gebruik! Ik weet inmiddels weer wat er zo fijn is aan een lock-machine (tricot naaien!).  Vanmorgen heb ik lekker zitten rommelen in mijn voorraad stofjes. De stofjes op de foto zijn voor de musical, maar er liggen ook een paar fleurige lapjes tricot op mijn naai-tafel, daar volgt vast meer van binnenkort!

Een granny-kussen, naaien en nog een paar uiltjes

Deze week ben ik even streng voor mijzelf geweest. Nieuwe projectjes lachten mij toe vanuit boeken, tijdschriften én vanaf jullie blogs! Oh die leuke theepotjes die ik al voorbij heb zien komen eerst bij Klaske en vervolgens ook bij Haakmuts, Villa Kakelbont en Haakfeest. Máár... dit:

lag ook nog ergens in een hoekje: het kussen voor de kamer van mijn dochter. Om dit kussen af te krijgen, moest ik een kussenhoesje naaien en óei naaien, kán ik dat eigenlijk nog wel?! Wat ik niet allemaal genaaid heb jaren geleden: poppen- en barbiekleertjes, maar ook gewone kleding, naaiklusjes en zelfs gordijnen. Zo'n zes jaar geleden naaide ik nog bruidsmeisjeskleding voor mijn dochters, voor de bruiloft van mijn jongste broer en schoonzus. Het werd een stralende dag aan het strand van Scheveningen:

Dat was tegelijk zo'n beetje de afsluiting van mijn naai-carriere. Niet dat ik helemaal niks meer genaaid heb, maar je moet toch elke keer weer een even drempel over om achter die naaimachine te gaan zitten. Uiteindelijk is het natuurlijk prima gelukt, in een half uurtje tijd (inclusief stof knippen). Dat ik dáár nou zo tegenop heb gezien... Ik moet zeggen dat de naai-kriebels toch wel weer wat sterker zijn geworden. :-)
En dit is dan het kussen:

Sorry, géén foto van de achterkant! ;-) Geloof mij, de rits zit er echt netjes in, maar... ik had geen witte dus zit er een roze in. 't Zit aan de achterkant, geeft niet toch?!

Het kussen ligt al op haar kamer. Mijn dochter vindt dat er nog wel wat gezellige spulletjes bij kunnen. Daarom haakte ik ook nog wat uiltjes, die aan een slinger komen:

Ik vergat bij mijn vorige blogje de link naar het patroon  (van Bunny Mummy) te vermelden, bij deze alsnog. Voor de ogen heb ik gekleurde splitpennen gebruikt. Als dit klaar is, ga ik die leuke theepotjes uitproberen!