Posts weergeven met het label huisdieren. Alle posts weergeven
Posts weergeven met het label huisdieren. Alle posts weergeven

zaterdag 2 november 2013

Joepie joepie is gekomen...

en heeft direct onze harten gestolen! Vorige week mocht ik een patroontje proefhaken voor Lize: Het muisje Joep, kijk eens wat lief! 


We waren een paar dagen in onze caravan en Joep ging lekker even buiten rond kijken.




Hij vindt het nog wel een beetje griezelig allemaal. Geen wonder... Je bent ook maar een nietig klein muisje vergeleken bij deze 'grijze monsters'.


Niet alleen mijn hart heeft Joep gestolen. Mijn jongste dochter zette grote ogen op: 'Mam!!! Da's een BABYMUIS en Spooky wil een baby!!! Kijk mam Spooky lijkt precies op een muis, vind je niet?!?!'
'Uh ja natuurlijk, sprékend!'


Spooky is al 10 jaar de lievelings-knuffel van mijn dochter. Ik durf 'm niet meer te wassen, bang dat zij dat niet meer overleeft... Eigenlijk had ik andere plannen met Joep, maar ja wie ben ik om Spooky moedergevoelens te ontzeggen. Al waren oma-gevoelens misschien beter op z'n plek geweest...


Kom maar Joep, je hoeft niet bang te zijn, mama zorgt voor jou! Maar goed ook dat Joep zo'n zorgzame moeder heeft. Weer thuis gearriveerd na een paar dagen caravan, wilde Joep gelijk naar buiten glippen. Maar daar stak moeder Spooky snel een stokje voor. Het ging er ruig aan toe hier!




Tja Joep, soms kun je maar beter thuis blijven!!



Maar maandag mag je mee op reis, dan gaan we gezellig bij Lize op de koffie! En dan kan je ook vast even met Lize's Joep spelen!


Wil je ook zo'n Joep haken? Je kunt het patroontje bestellen via info@bonjoli.nl



zaterdag 28 september 2013

Hee pssst, oehoeoeoe!!



Vol enthousiasme begon ik afgelopen zomer aan een (voor mijn doen) iets groter project. Om het tot een goed einde te brengen, zou ik het simpel houden: gewoon gehaakte blokken in één kleur. Een wat kleinere sprei voor mijn dochter die ze ook lekker om zich heen kan slaan, zonder dat ze een enorme deken achter zich aan hoeft te slepen als ze ermee de trap afgaat. De eerste serie blokken ging prima:


Maar dan ineens (ik weet niet of jullie dat ook weleens hebben), 'vliegt' er een idee in je hoofd: 'Hee pssst oehoeoeoe!!!' 'He, wie ben jij?? Ohh ik zie het al, een lief klein uiltje! Wat vind je van mijn deken?' 'Mmmm, een beetje saai eigenlijk, mag ik daar niet bij?!' 'Neee dit wordt een simpele deken, vooruit terug naar je nest!' 'Nest?! Goed idee, ik haal m'n broertjes en zusjes even op!' 


Zucht, daar ging m'n simpele idee! Eer de uilen-granny naar m'n zin was, was ik wel even verder. Ik kon geen patroon vinden, alleen één van een uiltje óp een granny: deze, via Freubelweb. Heel leuk, maar niet geschikt voor het garen waar ik mee werk, ik vond het te dik worden. Uiteindelijk kwam ik hier op uit: De oogjes en de vleugeltjes liggen erop en het lijfje (gewoon een rondje) is ingehaakt.
Ik heb ook weer ontdekt dat ik helemaal geen type ben voor 'meters haken'. Als ik lekker aan het freubelen ben met zo'n uilen-granny, ben ik in m'n element. 

Vorige week was ik jarig. Van bloggen kwam het niet, ik had de hele week last van een stevige verkoudheid. We genieten nog steeds na van alle kadootjes, voor mijn verjaardag én ons 25-jarig huwelijksfeest. De bloemen zijn inmiddels uitgebloeid, maar deze prachtige bol-chrysant houdt het langer uit:


Draai je de pot om dan zie je dit...


Mmmm lekker, dacht deze zwarte rakker. De plant stond net binnen z'n bereik... Nou ja vooruit, een konijn wil ook wel eens een feestje!


En dan, nog ter ere van ons 25-jarig huwelijksjubileum, een foto van ons gezin: 


Nee we zijn niet naar Turkije geweest, wél naar de Efteling! ;-) Weten jullie gelijk hoe wij er nú uitzien. :-)

vrijdag 5 april 2013

uilen-sleutelhanger


Veel creatiefs komt er niet uit mijn handen. Maar hoe druk het ook is, even tussendoor wat freubelen kan ik toch niet laten. Een tijdje geleden was ik bezig met een serie uiltjes in pastel-kleurtjes.Het project belandde op de lijst 'Nog af te maken' (die is inmiddels langer dan een A4-tje...). Ik zocht iets om snel even een kadootje te maken. Sleutel- of tashangers maak ik regelmatig. Heerlijk om te doen, lekker rommelen met kraaltjes en lintjes! En altijd leuk om weg te geven.
De roze 'keramiek'-bedel onderaan en de 'kussen-kraal' zijn van fimo.

Het patroontje komt van het blog van Esther.


Samen met een lief klein omgehaakt kaartje (een sticker uit een oude Flow), gaat het als pakketje vanmiddag op de bus.


Even een kaartje omhaken, nou ja... laat dat even maar weg. Uiteindelijk is het een heel werkje. Ik werk ook het liefst met fijn garen, in dit geval Durable Haakkatoen met haaknaald 1.25 mm.

Deze hartjes-hanger maakte ik al een tijdje geleden. Ik gebruikte papier  en een koekvormpje van de Action.


Ik dacht dat de brievenbus nu toch wel een keer uitgeklepperd was, maar nee, nog een pakje! :-) 
Ik stuurde Reggie van het blog Graasj een paar lapjes. Zij wil graag beginnen met naaien, maar had nog helemaal geen stofjes. Nou, hier ligt zoveel dat ik een complete stoffenwinkel kan beginnen... Dit stuurde Reggie terug:


Het rolletje koord vind ik zó leuk! Verder zat er nog een schattig vriendschapsbandje bij, waar mijn jongste dochter wel raad mee weet:


Heel leuk Reggie, dank je wel!

Op maandag 1 april bereikte ons konijn Puk de respectabele leeftijd van 6 jaar! :-) 


En dat werd groots gevierd met hoe kan het ook anders: een worteltjestaart!


Even poseren met een worteltjestaart, niet echt handig met konijnen (heb je wel eens gezien hoe snel die kaken eten wegmalen?!). Maar er moest natuurlijk wel een foto van gemaakt worden voor mijn blog, aldus mijn dochters! Nou vooruit, dan maar een paar 'neppers' erbij gehaald...

Daarna kan het feest beginnen:


Na zo'n maaltijd is het heerlijk rusten! 


Je zou toch bíjna wensen een konijn te zijn?!

vrijdag 29 maart 2013

Van snééuwklokjes, lente én leuke post

Toen ik vanmorgen uit het raam keek, schoot ik in de lach. Kijk nou toch!



De sneeuwklokjes doen hun naam eer aan...

Wíj kunnen inmiddels haast niet meer geloven dat de lente nog komt. Zíj weten het wel. Ons konijnenvolkje is in rep en roer.


Tot voor kort scharrelden deze twee rustig samen in hun ren, Sam en Saar.


Maar nu heeft Saar de kriebels, want kijk eens:


Zij heeft hém ontdekt. Hij zit zo'n 20 meter verderop, aan de andere kant van de tuin. Hij is stoer, zwart en glanzend. Héél wat anders dan het je-weet-wel-mannetje waar ze het tot nu toe mee moest doen. Oh, ze heeft haar best gedaan hoor, joeg Sam op, trok hem de plukken uit zijn vacht. Maar voor Sam hoeft het allemaal niet meer.
Nee dan deze! Hij rent en springt en stampt, verspreidt zijn geur overal waar hij maar kan. Saar ziet hem wel zitten! Dus waagde ze de sprong afgelopen week meerdere malen, want springen kan ze! Ze sprong zonder problemen over een hekje van ruim een meter hoog. Gelukkig ontdekte ze nog niet dat het hekje waar híj achter zit een stuk lager is dan het hare...


Helaas, nu kan het niet meer. Na eerst wat provisorisch geklungel (Saar liet zich door niets weerhouden), nam het baasje na de zesde ontsnapping eindelijk afdoende maatregelen.
En Saar wacht, tot ze misschien weer een kansje krijgt. 
En Sam? Die wacht ook, heel geduldig schurkt hij zich in de zon en knijpt zijn ogen dicht. Want ze kan toch niet bij hem weg en hij weet dat de lentekriebels wel weer een keer overgaan. Voor hem zijn die kriebels voorgoed voorbij..


Toen het gisteren nog niet gesneeuwd had, lagen deze dames lekker buiten te wachten op de zon. En zowaar, toen ik de foto nam, kwam er even een glimpje te voorschijn! Het gehaakte envelopje kreeg ik als 'troostprijs' van Tineke, bij haar sprei-give away. Dank je wel Tineke, wat een werk om iedereen iets toe te sturen!


Van Janny kreeg ik een schattig uiltje van strijkkralen, omdat ik één van de eersten was die een reactie plaatste. Dank je wel Janny, het uiltje hangt in mijn hobby-hoek, maar mocht voor de foto even 'de boom in'. Volgens mij heeft 'ie het daar prima naar zijn zin.


Bij Lique won ik in januari deze mooie buttons. Eén is een magneet, de ander een broche. Er hoort nog een spiegeltje bij. Die heeft mijn jongste dochter in gebruik en die ligt 'ergens' zei ze gisteren. Dank je wel, Lique!


Van Ellen kreeg ik deze schattige spulletjes, mooi verpakt. Zij had een leuk foto-raadseltje op haar blog en ik was één van degenen die het goed geraden had. :-) Ellen heeft de spulletjes persoonlijk uitgezwaaid, zoals je ziet. ;-) Dank je wel Ellen!

En toen kwam deze week een mooi versierde oranje envelop in de bus. Ik had wéér een give away gewonnen, bij Brigitte. Ja ja, ik ben een geluksvogel! Kijk eens wat er in de envelop zat?!


Een prachtige sjaal, met een wel heel schattig kaartje erbij!


Ik vond het zo grappig. Want toen ik gisteren op Brigitte's blog keek, zag ik haar blogje over dat ze zo geniet van het kijken naar haar stofjes. Dat heb ik nou ook. Want kijk wat een mooi plaatje de sjaal oplevert, samen met een armband die toevallig op m'n hobby-tafel lag:


Daar zit ik nou al de hele week van te genieten! Dank je wel Brigitte!



zaterdag 16 maart 2013

Afgelopen week...

stuurde ik 2 fimo-pakketjes op naar Angeline en Janny, die inmiddels aangekomen zijn:


... waren mijn man en ik samen een paar daagjes naar een hotel in Zeegse (Drenthe) en genoten daar (ik durf het bijna niet te zeggen...) van het staartje van de winter! Kijk eens wat een uitzicht:


...haakte ik daar héél veel granny's, nog af te maken als baby-knuffeldoekjes:


...ging ik toen ik terug was als een haas aan de slag met de fimo-kralen voor het project. Dit is een nieuwe techniek: Mokumé Gané, laagjes transparante klei met zilver-bladfolie ertussen. Na de kralen-workshop a.s. woensdag laat ik er nog meer van zien:


...zag ik tijdens de tussenschoolse opvang het knuffeltje nog eens terug, dat ik vorig jaar maakte voor het klasgenootje van mijn jongste dochter (zij wordt behandeld tegen leukemie). Een Koosje, compleet met ketting met fimo-bedel, zónder snoetje zodat zij zelf kan bepalen of ze vrolijk of juist verdrietig is:


...had ik geen problemen met het nog voortdurende winterweer, maar zou het voor mij toch ook wel prettig zijn als het voorjaar wordt: Ik heb in beide duimen een flinke kloof: Gevolg van het droge weer in combinatie met mijn gevoelige huid en het fanatieke kneden van de fimo-klei. Tot overmaat van ramp beet één van onze konijnen in mijn duim: AU! Ik aaide haar echtgenoot te lang naar haar zin, het was háár beurt!
Dat wordt dus even 'doorbijten' tot woensdag, al modderend met pleisters en handschoentjes. :-( Ik ben nog druk bezig met de kralen. 

maandag 21 januari 2013

Buiten-sneeuw- én binnen-sneeuw-foto's...

Eíndelijk dan toch! We hebben lang geduld moeten hebben, maar de sneeuwbuien hebben het Noorden toch ook weten te vinden...


Klompjes in de sneeuw én sneeuw in de klompjes!


Wat is dit nou voor raar wit spul?!


Eindelijk weer eens een witte wereld!

Zo en dan nu nog de binnen-sneeuwfoto's. Binnen?!?! Sneeuw?!?! Help!!! Snel pak een schep, een emmer, handdoeken!!


Raam op een kiertje... Handig bij stuifsneeuw!



Pffff... Na gedane arbeid is het goed haken...