Vakantie-bungels

Het is hier nog 'half' mei-vakantie. Onze brugklasser gaat inmiddels weer naar school, mijn jongste dochter heeft deze week nog vrij.
Vorige week waren we een paar dagen naar de caravan. Daar rommelden we lekker wat aan. Mijn jongste dochter en ik haakten wat:

Ik haakte nog een paar bungels. Fieny de bungelmuis uit mijn vorige blogje is verkocht op de Oranjemarkt, aan een vriendinnetje van mijn dochter. Ze bekeek Fieny, kwam nog eens kijken en besloot toen: Als ik verder niks leuks vind op de rommelmarkt ga ik 'm kopen. Een tijdje later kwam ze weer terug, nu om Fieny te kopen. Dat was nog eens een aankoop waar goed over nagedacht was! :-) 

Verder verkocht ik heel veel oorbellen. Helaas ben ik vergeten een foto te maken van het rekje, er hangt nu niet zoveel meer op. Mijn dochter heeft al een mooi bedrag bij elkaar voor Zip your Lip. 

Dit is de vakantie-creatie van mijn jongste dochter: Poes, van dikke wol van de Zeeman.

Mijn andere dochter zat heerlijk te tekenen, het liefst tekent ze dieren.

Wafels bakken vindt ze ook heel leuk (ze zijn alweer op ;-) ). 

Ik maakte een kadootje voor de vriendin van een neef die afgelopen zondag belijdenis van haar geloof deed. Ik vond het nog een hele uitdaging om iets leuks te maken, omdat ik niet zoveel spullen mee had. Het werd een gehaakt hartje, naar een patroon van Karin aan de Haak. Ik kan niet zo makkelijk op internet komen op de camping, maar gelukkig zit het patroon inmiddels in mijn hoofd. Verder maakte ik een klein kaartje erbij met een bijbeltekst. De Crea-Podge lijm van de Action werkt trouwens prima! Ik gebruikte die bij het maken van papier-kraaltjes (ik had ook geen kraaltjes mee, behalve dan hele kleintjes die ik voor het hartje van het bloemetje gebruikte). 

En dan een bijzondere vakantie-verrassing! Eerst kreeg ik de schrik van mijn leven. Ik zag in mijn ooghoek iets 'konijn-achtigs' op het veld lopen. Oh nee toch, was één van de konijnen ontsnapt?! (Zie die maar weer eens te pakken te krijgen...) Toen ik mij omdraaide, zag ik deze prachtige roodbruine haas, die nieuwsgierig naar onze konijnen keek.

Voorzichtig kwam hij wat dichterbij (was 't een hij en leek Saartje, ons Wener vrouwtje hem wel wat?!). Uiteindelijk nam hij van schrik de benen, vanwege het gestamp van Sammie, ons Wener-mannetje. We hebben letterlijk gezien wat het inhoudt 'er als een haas vandoor te gaan'. ;-) Prachtig om 'm zo van dichtbij (3m afstand van onze caravan) te kunnen bekijken! Mijn dochter zag het trouwens wel zitten: een nestje Ha-nijnen... ;-) 

Schilderijtjes, leuke post en een eigen hobbykamer!

Eindelijk weer even tijd voor een blogje! De oranje-drukte is achter de rug. Het was een heel gezellige dag, die ik samen met de kinderen voornamelijk op straat doorgebracht heb. Zoals gewoonlijk had ik héél veel plannen. Minstens de helft daarvan zit nog in mijn hoofd, voor een volgende keer. :-)
Ik heb vooral veel dingen samen met mijn dochters gedaan. Mijn ene dochter schilderde kaarten, ik haakte er een randje om:

De leukste klant was haar eigen vriendinnetje. Lange tijd stond ze met haar grote donkere ogen de kaarten aandachtig te bekijken, wikkend en wegend welke ze uit zou kiezen. Het werd er één met een hond.

Mijn jongste dochter wilde graag zelf kralen en bedels maken voor armbandjes:

De fruitarmband vind ik zo leuk bedacht!

Zelf haakte ik vooral veel bloemen, die ik op haarspeldjes plakte. Géén succes, zo bleek al snel. Toen er zomaar een bloem van een speldje afviel, merkte ik dat ik ze er vrij makkelijk weer af kon halen. Ik had hobbylijm van Tesa gebruikt, volgens de aanwijzingen op de verpakking geschikt voor metaal én stof. Niet dus! Bij een volgende poging gebruik ik weer Repair Gel van Pattex.

De bloemen liggen er nu nog. Ik ga er denk ik rondjes van vilt tegenaan naaien om het lijm-laagje te bedekken en gebruik ze dan voor tas-hangers.

Helemaal verrast was ik door twee envelopjes in de brievenbus, één van CreaTinie en één van Suzan, beiden bedankjes:

Van Tinie een schattig notitieboekjes, dat ik al in gebruik heb om creatieve ideetjes die mij te binnen schieten te noteren. Ik las laatst in de Flow dat je creatieve ideeën moet opschrijven, omdat je veel ervan weer vergeet. Het kleine labeltje erbij vond ik ook zó lief, daar komt zeker een gehaakt randje omheen! Dank je wel Tinie!

En dit kreeg ik van Suzan:

Een jojo, mét een pakketje met mooie spulletjes in bijpassende kleurtjes. De reactie van mijn jongste dochter was zo grappig! Ze zag de jojo liggen en ging er lekker mee spelen. 'Mam, weet jij hoe je moet jojo-en?' Ik: 'Ja hoor, dat heb ik vroeger best veel gedaan!' Ineens was het even stil, ze bekeek 'm aandachtig. 'Mam?!?! Hoe kan dat nou, jouw knuffeltjes staan erop!' Op het kaartje schreef Suzan dat ze graag iets persoonlijks wilde bedenken. Daar ben je helemaal in geslaagd Suzan, dank je wel!

En dit is nu mijn nieuwe hobbykamer:

Nog een paar doosjes opruimen en dan is het helemaal klaar. Wat een luxe, een eigen kamer! Ik heb er al plezier van gehad, de afgelopen dagen, al had ik geen tijd voor creatieve activiteiten. Mijn fluit-spullen staan er ook. Gisteren speelde ik met het Muziekteam van onze gemeente bij een Sing Inn. Als ik wil oefenen, kan ik nu rustig boven gaan zitten. Mijn dochter weet ook al hoe het werkt: laptop aan, een nummer opzoeken op Youtube en meefluiten (of in haar geval meezingen) maar!

Eén lied betekent in het bijzonder veel voor mij. Ik ben er in de aflopen jaren vaak door bemoedigd, toen ons leven door stormen heen ging. Iedere keer als ik het lied hoor of zelf speel, word ik er opnieuw door bemoedigd! 

Broertjes konijn

De broertjes Konijn liggen zo te zien heerlijk te slapen. Maar ze zijn wat ontdeugender dan het schattige roze drietal. Want o wee, zodra moeder haar hielen gelicht heeft, maken ze er een gezellige boel van! Mams weet dat inmiddels en zodra ze wat gegiechel hoort, sluipt ze op haar tenen naar boven, om de broertjes vermanend toe te spreken.

Als moeder die uitgestreken snoetjes ziet, weet ze al hoe laat het is!

Maar hier slapen ze dan toch eindelijk écht! :-)

Net als mijn oudste zoons vroeger. Ze sliepen gezellig bij elkaar en dan ook écht gezellig! Zo snel ik weg was begon het feest. Ik liep naar boven om de heren vermanend toe te spreken: 'Pas op hoor, 't is afgelopen nu? Gá slapen!' Net toen ik dacht dat de boodschap overgekomen was en ik weer naar beneden kon gaan, keek de jongste (net 2) mij met grote pretogen aan en sprak op verheven toon: 'Há lapen!!'.

Broertjes Konijn worden binnenkort als kraamkadootjes weg gegeven. Het blijft een heerlijk werkje, granny's haken! Tijdens het koffiedrinken, in de auto onderweg naar familie, ik doe het overal. De kleine onderdeeltjes haak ik dan op een rustiger moment. Net als bij het uiltje heb ik randjes ertussen gehaakt van 'wollig' garen (van de Zeeman), zodat het échte knuffeldoekjes geworden zijn. Omdat dit garen eigenlijk voor een dikkere haaknaald bedoeld is, maak ik steeds groepjes van 2 stokjes, in plaats van drie. Doordat het garen in elkaar gaat zitten, zie je daar niets van en bij groepjes van 3 stokjes werden de toeren te dik. Mocht je het ook eens willen proberen, dan scheelt dat weer uitzoekerij! Ik vind de 'knuffel-randjes' een leuk effect geven.

Mijn dochter (12) tekent graag, ik heb hier al eens wat van haar tekenkunst laten zien. Een tijdje geleden hebben we verf gekocht bij de Action en is ze met schilderen begonnen. Dit is haar eerste schilderij, ze maakt ze nu ook als kadootjes voor verjaardagsfeestjes van haar vriendinnetjes:

Ik vond de kleuren zo mooi bij de knuffeldoekjes passen. En ik ben eerlijk gezegd wel blij dat ze deze zelf wil houden. Hij staat hier op de piano en ik geniet er elke dag van!

Gezellige knutselmiddag

Helaas is er geen sneeuw meer te bekennen, maar regen is wel gezellig knutselweer! Ik zit bij mijn hobby-tafel een kaartje te omhaken. Die heb ik van Jedidja van het blog Kostbaar gekregen: een lief kaartje uit de Winter-Flow. Nogmaals dank je wel, Jedidja! Daar moet natuurlijk een mooi randje omheen gehaakt:

Dat werkt aanstekelijk. Mijn jongste dochter (9) komt erbij zitten en gaat kaartjes tekenen voor de kinderen in haar klas. Het eerste kaartje is vanzelfsprekend voor haar beste vriendin!

'Gezellig zo he mama', zegt ze. Samen maken we er dan ook een gezellige troep van... 

Even later komt mijn op een na jongste dochter (12) de trap af. Zij heeft op haar kamer zitten tekenen en  haar kunstwerk gelijk maar ingelijst (we hadden die eigenlijk ergens anders voor gekocht).

Zij heeft het teken-talent van mijn vader geërfd (het heeft een geslacht overgeslagen :-) ) Als ik haar een compliment geef, reageert ze met een verlegen lachje.

Al mijn dochters zijn dol op dieren, we hebben zelf vier konijnen (ik heb ze al beloofd daar nog eens over te bloggen).

Ook zij komt erbij zitten en gaat een kaart maken voor haar vriendin:

Het verschil tussen mijn dochters: De één maakt 10 kaarten per uur, de ander één. :-)

Míjn kaartje is ook klaar:

Omdat ik nu wel een schulprandje eraan wilde, heb ik fijner katoen gebruikt en gehaakt met haaknld. 1.25. Ik heb een heel fijn draadje DMC-goudkleurig garen meegehaakt. Dat kan je hier nog wat beter zien:

Zó mooi, daar liep ik laatst in een hobby/handwerk-winkel tegen aan en dat kon ik niet laten liggen:

Het blauwe bordje kreeg ik van mijn zoon. Hij nam het mee uit Jordanië, waar hij voor zijn studie 2 weken lang mee mocht werken aan een opgraving van een Romeinse villa in de Jordaan-vallei. 

Ik heb er 3 afgekregen (allemaal uit de Winter-Flow, die ik zelf voor Sinterklaas kreeg), waarvan één dus voor mijzelf:

Als ik in dit tempo doorga, heb ik volgend jaar kerst de kaartjes wel klaar! :-)