zaterdag 20 maart 2021

Gehaakte restjesberen

Misschien herinneren jullie je nog mijn blog over 3 beertjes die ik haakte voor 3 zusjes, alweer ruim een jaar geleden? Daar zat nog een leuk vervolg aan vast.


De mama van de 3 zusjes houdt zelf ook veel van handwerken en geniet samen met haar dochters van de beertjes. Daarom leek het haar zelf zo leuk om ook een beertje te hebben, van de restjes garen. Ik combineerde de 3 garens, wat een verrassend leuk effect geeft. Als extraatje haakte ik er een mini-beertje bij. 


Regelmatig krijg ik zulke leuke foto's toegestuurd van de zusjes beer! Ik laat er even een paar zien: 
Hier drinken de dametjes beer gezellig een kopje thee in een tuinhuisje. 


Mama maakte zelf een leuke haarband voor de beertjes. Ze poseren in de sneeuw. 


Een van de beertjes geniet van de eerste sneeuwklokjes. Prachtig toch? 


Zo gingen de zusjes beer met z'n drietjes op reis. 


En nu is daar mama-beer: Ze heeft een lichte omslagdoek, en op ieder hartje staat de voorletter van een van haar 5 kinderen. 


Ik maakte er een vrolijk paaspakketje van, wat afgelopen week opgehaald werd door mama en de jongste van de 3 dochters. Zij mocht in het pakketje kijken en ging (na eerst de zak met paaseitjes bewonderd te hebben) met het kleinste beertje spelen. Dat de beertjes het heel gezellig zullen hebben, nu met z'n 5-en, daar twijfel ik niet aan! :-)) 
Het patroon van de grote beer is van My Krissie Dolls. Het patroon van het mini-beertje vind je op Facebook, op de pagina van Yvonne's gratis haakpatroontjes. 


Ik haakte met de kleurtjes van de omslagdoeken 4 vrolijke hartjes erbij. Het patroon is van Karin aan de haak


Het was een fijn project en ik genoot van het maken en samenstellen.


Zelf kreeg ik een mooi bedankje: 7 kaarsen met een lief kaartje erbij. Elke kaars is bedoeld als een lichtpuntje, wat een mooie gedachte! Het getal 7 deed mij direct denken aan het getal van de volheid in de Bijbel: 'Zeven is het getal van God. Het laat zien dat wat er in de geschiedenis gebeurt niet afhankelijk is van de mens, maar gebeurt volgens Gods plan. Zeven is het getal van de volheid en voltooiing, van rust en overvloed.' (tekst bijbelwoord.nl) Dat te weten geeft houvast in deze tijd! Ik luisterde het lied Volheid van God van Sela erbij, een prachtig lied! 


Vanavond heb ik de eerste kaars aangestoken. Ik geniet ervan en haak verder aan een volgend project: Kikker 2.0. :-) 

vrijdag 12 maart 2021

Kikker met jurk


Kikker mag overal mee naar toe. Maar ja, zo'n rood-wit zwembroekje is toch wel een beetje koud om deze tijd van het jaar. 

Tja, wat doe je dan als Kikker? Je gaat naar Prinses en vraagt of je haar jurk mag lenen. Prinses vond het goed!


Maar niet voor heel lang, want Prinses wil binnenkort graag naar buiten om van de voorjaarsbloemetjes te genieten. En een blote Prinses op straat, dat kan natuurlijk niet! En zo hebben we nu Kikker-met-jurk en een blote Prinses!


Genieten van het voorjaar, dat doen we hier ook. De sneeuwklokjes raken alweer uitgebloeid, we hadden er veel langs onze oprit en wat waren ze mooi! Ook is er regelmatig drukte bij het vogelhuisje, pal achter onze keuken. We zien steeds pimpelmeesjes deze keer. We zijn benieuwd, vorig jaar hadden we een nest koolmeesjes en we hebben ze zien uitvliegen, zo leuk!


Genieten, dat doe ik ook met een haakwerk in mijn luie stoel. Een kleurige bos tulpen ziet er zo vrolijk uit. Zo vordert de deken voor één van mijn dochters langzaam maar zeker. Ik werk met Royal van de Zeeman: Dochter wil graag een deken in een naturel kleur. De wafelsteek neemt veel garen op, dus ik heb 20 bollen gekocht. Voor een volgend project wil ik graag Stylecraft proberen. Maar de handwerkwinkel een dorp verderop die Stylecraft verkoopt is helaas nog dicht: Atelier 6A in Leek. Nog even geduld hebben dus.


Sinds een paar weken probeer ik elke dag een paar keer een rondje te wandelen. Wat een ontdekking zeg, had ik dat maar eerder gedaan. Ik dacht dat ik wel genoeg beweging kreeg met mijn schoonmaakbaantjes. Maar het maakt echt verschil, mijn stemming is stabieler (iets met overgangsblues) en er komt zomaar veel meer uit mijn handen. Ook heb ik meer energie en zin om dingen af te maken (hehe eindelijk komt er schot in de stapel WIP's). Mijn man en ik wandelen nu regelmatig samen. We wandelen vaak langs het kanaal onder de enorme spoorbrug door. Een zonsondergang levert dan een mooi plaatje op. Ook gaan we weleens wat verderop naar het Lauwersmeergebied, waar je heerlijk kunt wandelen. Natuurlijk kan manlief het niet laten om even gek te doen. ;-) 


Wat is er fijner als je thuis komt en één van de dochters heeft iets lekkers gebakken of gekookt. Oudste dochter bakt vaak gezonde pannenkoekjes met banaan en blauwe bessen, heerlijk! En middelste dochter was samen met één van haar vrienden gaan koken. Zij houdt van nieuwe en uitgebreide recepten proberen. Het resultaat was er naar, het was heerlijk! Hoe het heet, weet ik niet eens meer (een ingewikkelde naam). :-) De keuken was ontploft, maar gelukkig hebben we nu een afwasmachine. Die moest twee keer draaien voor alles weggewerkt was. ;-) 

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend! Wij gaan straks nog een mooie boswandeling maken.

vrijdag 26 februari 2021

Kikker in de spotlights

Kleindochter is dol op Kikker en zijn vriendjes. Je doet haar geen groter plezier dan voorlezen uit één van de Kikkerboeken, of een filmpje van Kikker kijken. Dat laatste mag ze niet zo vaak en als het eens gebeurt en de tv moet weer uit, vindt ze het helemaal niet leuk dat ze weer afscheid moet nemen van haar bewegende vriendjes. 


Oma ging op zoek naar een patroon om Kikker te haken en kwam uit bij het patroon van Essiebirdies. Kleindochter volgde het haken van Kikker op de voet. Ze liep vrolijk rond met de uitgeprinte bladen van het patroon en het gehaakte en gevulde koppie aan een stuk draad. Ze werd helemaal enthousiast als ze de groene bol katoen naast het koppie legde: 'Dezelfde!', riep ze dan.
Ik denk dat ze niet helemaal doorhad dat het haar grote vriend Kikker in wording was. Toen ik het hoofd op het lijfje genaaid had, riep ze 'losmaken'! 
Toen ik de oogjes er ook nog eens los oplegde, riep ze wat angstig 'Nee!!' Het ziet er ook wel gek uit, zo'n half afgemaakte Kikker. :-O 


Natuurlijk ging oma rustig verder en de volgende keer dat het oppasdag was, zat Kikker op de slee van Rat op zijn kleine vriendinnetje te wachten. Zou ze hem leuk vinden?? 


En of het goed kwam! Ze spotte Kikker direct en zei 'Vangen!' Ze gebruikt de woorden pakken en vangen door elkaar. En met zo'n springer is 'vangen' helemaal op zijn plek. :-) 


Vanaf dat moment zijn ze onafscheidelijk. Kikker kreeg een extra warme sjaal om want hij houdt niet van kou: 'Brrrr!' (kleindochter bibbert er dan zichtbaar bij). Ze liep met Kikker naar het raam en keek nadenkend naar buiten. Vervolgens riep ze vrolijk: 'Kom, plassen stampen!' Daar zegt oma natuurlijk geen nee tegen. Oma's aanbod om Kikker vast te houden (en een vies en nat pak te besparen), werd vriendelijk maar beslist afgewimpeld: 'Zal oma Kikker vasthouden?' 'Nee!' :-) Gelukkig ging het goed en kwam Kikker schoon en droog weer thuis. 


Kikker mocht zelfs op de schommel! 


Thuis ging Kikker voor een fotosessie op de slee. Toen kleindochter een paar filmpjes van Kikker mocht kijken, liet ze haar nieuwe gehaakte vriend zien aan haar vriendjes op het scherm , stak hem naar voren en riep blij: 'Kikker, gehaakt!!' 


Kikkers warme winterboek hebben we al grijs gelezen. Een aanrader, kleindochter is er dol op! Het zijn zulke gezellige verhalen en er valt veel te zien en aan te wijzen op de plaatjes. 


Zo vroeg onze zoon: 'Hebben jullie het vandaag over ijspegels gehad?' Jazeker, dat staat in het Kikkerboek (deze ijspegels aan ons schuurtje hingen er toen nog niet). Ik wees ze aan en benoemde het even. Kleindochter reageerde er verder niet op, maar had het blijkbaar wel opgeslagen. Thuis had ze het ineens over ijspegels. :-)) 


Kleindochter en haar vriend zijn onafscheidelijk. Kikker moet mee naar bed en vergezelt haar gedurende dag. 

De link naar het patroon staat hierboven al vermeld, maar ik heb het meer als leidraad gebruikt: Ik heb er behoorlijk wat veranderingen in aangebracht. De minderingen bij de kop heb ik aan de voorkant geplaatst, zodat het koppie meer de vorm van Kikker in het boek krijgt. De ogen heb ik met dunner garen gehaakt, zodat ze wat kleiner uitvallen. De armpjes zijn helemaal anders en ik heb er vier vingers aangezet in plaats van drie. Het eerste wat kleindochter zei toen ze Kikker vastpakte was 'fingers'. :-)) De poten zijn ook dunner. En natuurlijk kreeg Kikker ook een sjaal, zoals in Kikkers warme winterboek. Bij een volgende wil ik de broekspijpen direct aan het broekje haken. Tja, je moet wat te wensen overhouden. ;-) 

dinsdag 5 januari 2021

Bird Robin - Adinda inspired

De kerstvakantie zit er al weer op. Wat is dat snel gegaan zeg! Allereerst wens ik jullie een gezegend 2021 toe. Ik hoop dat jullie, ondanks de lockdown, goede dagen hebben gehad. Hier en daar heb ik wat gelezen, bij jullie blogjes. Zelf heb ik ook nog één en ander te vertellen.


In de kerstvakantie heb ik de eerste voorzichtige schreden gezet op het pad van freeform-haken. De stijl van Adinda Zoutman vind ik geweldig. Ik word heel vrolijk van haar ontwerpen. Ik heb haar boek en blader er regelmatig in. Via Instagram zag ik een stola met vogeltje voorbij komen. Ze had ook vogeltjes gemaakt in een gehaakt lijstje, zo schattig! Ik vond het wat te prijzig om alleen voor het patroon van een vogeltje een heel stola-patroon aan te schaffen. Maar zo'n klein haakwerkje moet zo ook wel lukken. Inmiddels ben ik met nr. 3 bezig, de eerste twee heb ik verstuurd. 
Ik heb opgeschreven hoe ik het vogeltje gemaakt heb, maar tot nu toe is er niet één hetzelfde. Dat is het leuke van freeform-haken. Het smaakt naar meer wat mij betreft! 


Op eerste kerstdag gingen we 's morgens gezellig brunchen met onze zoon en schoondochter én onze kleindochter. Rustiger dan anders, maar ook wel fijn. Oudste was noodgedwongen in Oostenrijk gebleven en onze andere zoon en schoondochter kwamen later dineren. Het waren gezellige dagen. Sowieso vind ik het altijd een heerlijke periode.


De week voorafgaand aan kerst, keek ik naar het prachtige kerstconcert van Sela. Dat was genieten! Het leuke was dat je het concert nog 2 weken kon terug kijken. Daar heb ik zeker gebruik van gemaakt. 


Onze buren kregen 'hoog' bezoek: tot twee keer toe spotte ik een reiger op het dak. Je ziet ze sowieso veel bij de weilanden in de omgeving. Ik vermoed dat hij wat lekkers zag in het vijvertje naast het huis. 


Elke donderdag pas ik op onze kleindochter, normaal gesproken bij mijn zoon en schoondochter thuis. Deze keer kwam ze bij ons spelen. Ze vond al het speelgoed geweldig. Ik weet nog hoe leuk ik dat zelf altijd vond: Heerlijk spelen bij mijn opa en oma. :-) Ik kwam er niet zo vaak, ze woonden op bijna 2 uur rijden afstand. Wij prijzen ons gelukkig dat onze kinderen in de buurt wonen, behalve onze oudste dan. 


Mijn man had een mooie route uitgezocht om te wandelen. We kwamen onderweg een aardig echtpaar tegen, met wie we even een praatje maakten. Ze keken bedenkelijk naar onze schoenen, hadden zelf laarzen aan. Het was zo blubberig, dat we halverwege de route moesten inkorten. 


Dat mocht de pret niet drukken. We genoten van de meegenomen koffie. Al werd dat 'staande-receptie' omdat het bankje te vochtig was om op te zitten. 


Mijn vriendin was jarig en ik ging er gezellig op de koffie. Alle winkels waren net gesloten. Gelukkig heb ik nog wel iets in huis aan knutselmaterialen. ;-) Ze had van man en kinderen een oude caravan gekregen voor in de tuin en het leek mij leuk om een sleutelhanger te maken. Ze houdt van vrolijke kleurtjes, dus het werd een gezellige 'Blond'-hanger. Het bordje had ik nog, óók leuk voor in de caravan. 


Zo fijn om weer eens met kraaltjes bezig te zijn. Ook dat smaakt naar meer. :-))


Gisteren was de vakantie dan toch echt voorbij en ging ik weer aan het werk. Tot mijn verrassing lag er een prachtig kado klaar: een compleet haakpakket voor 2 schattige konijnen. Ze hadden onlangs een baby gekregen en haar moeder had 2 leuke poppen gehaakt als kraamkado. Ik vond ze prachtig en had ze uitgebreid bewonderd. Toen had ze voor mij , als dankjewel voor het werk van afgelopen jaar, een pakket met konijnen besteld, zo lief! Het zal even duren voor ik ze ga maken. Ik heb nog wat projecten waar ik mee bezig ben. Maar de voorpret is al leuk! :-) 

vrijdag 20 november 2020

Zeehond Pica Pau 2

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn zoon en schoondochter het leuke haakboek Pica Pau 2. Het boek lonkte al een tijdje om er een knuffeltje uit te haken. Maar eerst waren er andere projectjes af te werken.


Een paar weken geleden werden wij verrast met prachtig nieuws. Onze kleindochter had een schattig rompertje aan met daarop de tekst 'Grote Zus'. En dat kan maar één ding betekenen: Wij worden weer opa en oma! Het duurde even voor we het door hadden. Onze kleindochter liep al een tijdje tussen ons door te paraderen en ik had alleen oog voor haar lieve snoetje. Toen onze zoon uiteindelijk nadrukkelijk zei: 'Laat eens zien wat er op je shirtje staat aan opa en oma,' ging mij een lichtje branden. :-)) 


Voor ons tweede kleinkind op komst haakte ik dit lieve zeehondje. Een beetje roze en een beetje blauw, we weten nog niet wat het wordt. Ik koos voor katoen van Sostene Grene. Wat een fijn garen is dit! In Groningen was de eerste winkel van Sostene Grene (inmiddels zijn er meer). Eindelijk hebben wij in het Noorden eens de primeur. ;-) 
Ik vind het heel fijn, mat garen voor een leuke prijs. Het enige nadeel is dat de collectie garen steeds wisselt. Het kan dus handig zijn er wat meer van mee te nemen. Dat heb ik met het blauw helaas niet gedaan, ik had er maar één bolletje van en die kleur is er nu niet meer. Ik hoop dat deze kleur (een mooie grijs-blauw) weer terug komt in het assortiment!
Het boek staat vol met leuke, originele dieren. Ik ga er zeker meer uit maken.

zaterdag 14 november 2020

Little Monkey

Mag ik jullie voorstellen aan Apie? Deze kleine bengel wilde er snel vandoor gaan. Hij dacht zich te kunnen verstoppen in de prachtig rood gekleurde Japanse esdoorn in onze voortuin. Een plannetje waar ik een stokje voor moest steken, omdat ik Apie als kraamkadootje bestemd had.

 

Kijk 'm daar zitten, past hij niet prachtig bij de rode bladeren? Toen ik hem in elkaar zette, in de stoel met uitzicht op de tuin, had hij alle tijd om zijn slimme plannetje te bedenken. 


Bijna was het hem gelukt. Ik zocht de inpakmaterialen bij elkaar en Apie ging er snel vandoor. Ik zag hem nog net in de boom klauteren en vond het bijna sneu om hem er weer uit te plukken. Gelukkig wist ik dat hij goed terecht zou komen. 


Toen ik hem verzekerde dat hij een fijne junglekamer zou krijgen, mocht ik hem inpakken. De mama van de kleine Olaf pakte het kadootje uit. Ze keek mij verbluft aan: 'We noemden hem Apie, wist je dat??' Nee, dat wist ik niet! Ik had alleen zijn mooie jungle-kamer gezien en zo kwam ik op het idee om Apie te haken. Apie is dus meer dan goed terecht gekomen, hij heeft het er reuze naar zijn zin.
Apie is een patroon van My Krissie Dolls


Onze zoon promoveerde in het prachtige gebouw van de Universiteit van Groningen. Een bijzondere gebeurtenis om mee te maken. Temeer omdat alle promoties met ingang van de week erna online plaats moesten vinden. Wat zouden we dat jammer gevonden hebben! 


Het was bijzonder en ook best spannend om mee te maken. Onze zoon werd flink ondervraagd door een commissie hooggeleerde dames en heren, zelfs online vanuit Californië. Gelukkig was er één dame uit de commissie die heel vriendelijk en instemmend keek, dat stelde mij gerust dat het wel goed zou komen. :-)) 


De receptie en andere plannen rond zijn promotie konden door de maatregelen niet doorgaan. Ook moest hij een aantal van de genodigden afzeggen. Maar we genoten van wat wel mocht en hadden na de promotie een gezellige lunch met ons gezin. 
In het Reformatorisch Dagblad is een artikeltje over zijn proefschrift opgenomen. 


Onze zoon kreeg als kado een prachtige pentekening van het universiteitsgebouw waar hij 9 jaar als student doorgebracht heeft. De pentekening is gemaakt door een vriend en studiegenoot die hem ook bij de promotie begeleidde. Onze kleindochter wilde de pentekening van dichtbij bewonderen: 'Til mij eens even op opa?!' Ze houdt van mooie dingen en geniet nog steeds van de bloemenzee in huis. :-) 


Afgelopen week knipte ik de lange haren van één van onze dochters. Dit filmpje op Youtube is echt een aanrader, als je het aandurft zelf te knippen. Toen ik bezig was, kwam onze oudste dochter thuis en wilde ook graag geknipt worden. Vooruit, als ik toch bezig ben. :-)) 
Als je kijkt op de foto van de promotie naar míjn haar, mag daar ook een flink stuk af. Ik bekeek wat filmpjes op Youtube over het knippen van je eigen haar en trok de stoute schoenen aan. Mocht het niet lukken, kon ik alsnog naar de kapper gaan. Het zag er zowaar gelijk aardig netjes uit. Mijn oudste dochter heeft hier en daar nog wat puntjes bijgeknipt en ik kan er weer even mee vooruit. :-) 


Het zelf knippen leverde een leuke besparing op. Daarom mocht ik van mijzelf een paar leuke boeken uitkiezen. ;-) Sinds kort werk ik als vrijwilligster bij Bijbelboetiek Baruch in Grootegast. De winkel, waar ik eerder vrijwilligster was, heeft een nieuwe start gemaakt met andere eigenaars. Ik vind het heerlijk er weer aan de slag te gaan. Ik hou van boeken en het is een fijne plek, waar persoonlijke aandacht is voor iedere klant.
Ik kocht er het boek van David en Carianne Ros: Cocos your home. Na jaren 6 kinderen in huis gehad te hebben (inmiddels nog 3), wordt het tijd de bezem er eens door te halen. Dus ik kan wel wat inspiratie gebruiken. ;-) 


Als tweede koos ik het boek: Hooggevoelig, Wat nu? De omslag: Het hoofd vol draadjes spreekt mij al erg aan. ;-) Mirjam Bogerd gaat ook in op raakvlakken met ADD en Autisme en daar wil ik graag meer over weten. Na het boek gelezen te hebben, geef ik het weer door aan een vriendin. 


Hier nog plaatje van de wijk Reitdiephaven in het mooie Groningen. Zo leuk, de gekleurde huizen! Ik wandel er regelmatig met onze kleindochter en hier was het al bijna donker. Ook leuk om eens de nacht-stand van mijn camera uit te proberen. 


Bedankt voor jullie leuke reacties op mijn vorige blogje. Het stimuleerde mij om niet meer zo lang te wachten. Ik bedacht: Ik kan ook kortere blogjes plaatsen. Is het toch nog weer een aardig lang blogje geworden. :-)) Ik wens jullie een fijn weekend en als je geniet van de mooie herfstkleuren, wie weet kun je dan eens zo'n kleine bengel spotten!