zaterdag 22 februari 2020

Van 3 gehaakte beren en een Zweden-reis

Het is al eind februari, hoog tijd om hier weer eens wat van mij te laten horen. 


Al heb ik nu niet veel tijd voor handwerken en knutselen, ik heb wel een leuk project afgemaakt, net voor de kerstvakantie. 3 My Krissie-beren voor 3 zusjes, daarover straks meer. 


Terwijl de voorjaarsbloemen overal uit de grond tevoorschijn komen, geniet ik nog na van een heerlijke wintervakantie. Al ligt die alweer even achter ons. In de kerstvakantie trokken wij de voordeur achter ons dicht en stapten in de auto voor een 2-daagse reis naar onze vakantiebestemming, in de buurt van Uppsala in Zweden. 


Wat een heerlijke verrassing stond ons te wachten toen we daar aankwamen. De foto's hadden niets teveel gezegd, het huisje overtrof zelfs onze verwachtingen. Het was knus en gezellig. We werden hartelijk welkom geheten door onze gastvrouw en gastheer Carina en Henri. De houtkachel brandde en verspreidde een heerlijke warmte. We voelden ons direct thuis, helemaal toen Carina een schaal met heerlijke zweedse koekjes en cake kwam brengen.  


Omdat we de kerstdagen er doorbrachten, konden we wat proeven van de kerstsfeer in Zweden. Het kerstfeest wordt door de zweden gevierd op kerstavond de 24e december. 


Alle kinderen kijken er 's middags Kalle Anka (Donald Duck). Daarna kijken ze uit het raam of de kerstman langskomt en 's avonds is het kerstdiner. Op eerste kerstdag slaapt iedereen uit, volgens onze gastvrouw. 


Onze dochters sloten zich aan bij de zweedse gewoonte en keken gezellig Kalle Anka van 15-16 uur (alle tv-zenders zenden het uit). Zelf vierden we het volgens onze eigen traditie op eerste en tweede kerstdag. Samen met mijn oudste dochter bezocht ik een kerstnachtdienst op 1e kerstdag en dat was nog een hele belevenis. De dienst bleek niet in het kerkje te zijn in het dorp waar wij verbleven (Edbro), maar in een naburig dorpje. Dat werd 'gas op de plank' (de dienst begon al over 5 minuten). 5 minuten na aanvang van de dienst kwamen we aan. 


De kerkgangers zongen onverstoorbaar door, terwijl wij door het prachtige historische kerkje slopen (we voelden ons net overstekende elanden), en een plekje zochten. Mijn dochter spreekt zweeds, dus zij kon hier en daar wat vertalen. Het bijbelgedeelte over de geboorte van Jezus is voor mij zo bekend, dat kon ik goed volgen. Ik hou van de liederen en de muziek, maar het koor en de trompet waren dusdanig vals dat ik mijn dochter niet aan durfde kijken, bang om in de lach te schieten. Ik had de indruk dat het meer een ritueel gebeuren was, dan dat de bijbelse woorden inhoud hadden voor de kerkgangers. Toch was het mooi om mee te maken. 


We maakten samen met onze dochters gezellige uitstapjes. Dit is in Uppsala, waar onze oudste dochter tot voor kort woonde (ze is weer terug in Nederland) en waar we in de herfst ook geweest zijn. 


Het is een prachtig stadje. De rivier die door het stadje stroomt was een machtig gezicht. Het had veel gesneeuwd en geregend, de weken ervoor. Dat gaf een heel ander beeld dan toen wij er in de herfst waren. 


Op '3e kerstdag' was er een prachtige verrassing, toen we 's morgens uit het raam keken. We hoopten er al op, maar ja garantie heb je niet. We konden nog genieten van een paar heerlijke dagen sneeuw. Sneeuw en winter horen bij elkaar, wat mij betreft. Helaas hebben we in Nederland nog geen winterweer gehad. Daarom ben ik extra blij met onze Zweden-ervaring. Het huisje ligt in een buurtschapje met een paar huizen middenin de natuur. We zagen er zelfs een kudde wilde zwijnen, toen we op de terugweg waren van één van onze uitstapjes. 


We ontbeten vaak met muesli met Lättfil, een drank die het midden houdt tussen yoghurt en karnemelk. Volgens onze dochter vraagt elke zweedse student die in Nederland studeert waar je lättfil kunt kopen. :-) 


Onze 19-jarige dochter heeft sinds ruim een half jaar haar rijbewijs en wilde maar wat graag rijden. Dat was fijn, ze heeft heel wat uren het stuur in handen gehad, zowel op de heen- als op de terugreis. 


Na een hartelijk afscheid van Carina en Henri, bij wie we de dag voor ons vertrek uitgenodigd werden voor een traditionele zweedse Fika (koffie en glögg, met allerlei zoete heerlijkheden), reden we terug naar Nederland. Het was een vakantie met een gouden randje en we hopen zeker nog eens terug te keren in het huisje dat we huurden via Airbnb
Natuurlijk gingen we snel bij onze lieve kleindochter kijken. Ze lag lekker te slapen in de box. 


Inmiddels zijn we al weer 2 maanden thuis. Het winterweer wil er maar niet van komen in Nederland. Tijdens een flinke natte sneeuw-bui nam ik deze foto. Ons Zweeds-rode schuurtje doet mij toch elke dag even aan Zweden denken. :-)


Ik sluit af met de berenfoto waar ik mee begon. Ik kreeg een leuke opdracht: 3 beren haken voor 3 zusjes. De opdrachtgeefster koos voor het patroon van de My Krissie-beer. Het sjaaltje komt uit het boek Mijn hondjes van sokkenwol. Ik heb nog een beertje in de maak, al heb ik er nu niet veel tijd voor. Voor 4 april hoop ik mijn scriptie in te leveren voor de cursus contextueel pastoraat bij Koinonia. Daarna komt er weer meer tijd voor creatieve bezigheden en bloggen. Het kriebelt wel, moet ik zeggen! :-) 

zaterdag 7 december 2019

Piem in de sneeuw, een markt en gewonnen give away's


Voor de kerstmarkt in het verzorgingshuis in ons dorp maakte ik een winter-tafereeltje met mini-Paardje Piem van My Krissie Dolls


De patronen lenen zich heel goed voor zo'n klein tafereeltje. Vorig jaar kreeg ik Paardje Piem en Vosje Victor van Sint. Dit jaar heb ik er 4 mini-patroontjes bijgekregen: De mini's van de beer, panda-beer, aapje en olifantje. Ik heb zin om ermee aan de slag te gaan!


Het winter-tafereeltje is op de markt verkocht. Het was een gezellige markt, waar ik leuk verkocht heb. Voor herhaling vatbaar wat mij betreft! 


Aan de ene kant vind ik het heerlijk om ervoor bezig te zijn. Aan de andere kant is het ook fijn dat het weer voorbij is. Vooral de laatste dagen is het bij mij altijd een slijtageslag om nog zoveel mogelijk spulletjes af te maken. Maar het is weer gelukt en de ontstane chaos alweer opgeruimd, zodat mijn hobbykamer weer begaanbaar is. 


En dan laat ik jullie nu iets leuks zien! Ik deed mee aan de give-away bij Verie van het blog vvestywo. En laat ik nu gewonnen hebben! Afgelopen week viel bij mij het pakje op de deurmat. En kijk eens hoe mooi Verie het ingepakt heeft! Ik heb het pakje tot de volgende dag laten staan, om bij daglicht een foto te maken. 


Toen ik 's middags na het werk thuis kwam, mocht eindelijk het papier eraf. Zo leuk: Een blad met allerlei gehaakte kroonluchters, gemaakt door Antoinette van Schaik van het blog Wat maakt ze nu weer. Beide blogs zijn de moeite van een bezoekje waard! In ons huis zijn plekjes genoeg waar zo'n mooie kroonluchter kan hangen, dus ik ga er zeker mee aan de slag. 


Nu ik het toch over een gewonnen give away heb: Vorig jaar won ik er ook één, bij Mariette maakt het zelf. Ook een fijn blog waar je echt eens een kijkje moet nemen. Vorig jaar heb ik nauwelijks geblogd en het laten zien van mijn gewonnen give away kwam er toen niet van. De foto's die ik wel gemaakt heb, kon ik niet terug vinden. Maar ik wil het pakketje toch nog even laten zien. Vorig jaar kwam het door alle drukte rond het winkeltje waar ik mijn spulletjes had staan ook niet van om erover te bloggen, bij deze alsnog!


Op dit leuke blog kwam ik een review tegen van pakketjes van de Action waarmee je een schattig kersttruitje kunt breien. Normaal ben ik niet zo van de pakketjes, maar dit vond ik toch wel leuk om te proberen en een prijs van € 0,99 kan je je toch geen buil aan vallen. Eén pakketje vind ik dan wel weer genoeg. Mocht ik het leuk vinden, dan heb ik garen en motiefjes genoeg om er zelf verder mee aan de slag te gaan. Ik ben benieuwd, volgens de review moet het goed te doen zijn. 

Dan zijn jullie weer even op de hoogte. Ik vind het toch wel weer erg leuk om de blogdraad wat vaker op te pakken. Bedankt voor jullie reacties elke keer en jullie geduld als het even wat langer duurt voor er een blogje komt. ;-) Ik doe mijn best om regelmatig bij jullie bij te lezen en reacties te plaatsen. 

zaterdag 23 november 2019

Vosje Victor en een Zweden-reis

Vosje Victor (patroon uit het boek Mijn knuffels van sokkenwol) maakte ik al in de zomer, in opdracht voor een kraamkadootje. Omdat ik zijn kleuren en sjaal zo mooi bij de herfst vind passen, heb ik Victor bewaard voor een herfst-post. Mijn opdrachtgeefster wilde graag een wat groter formaat vos en het viel nog niet mee een mooie vossenkleur te vinden. Uiteindelijk vond ik het bij Atelier 6A, één van mijn favoriete handwerkwinkels: De keuze is reuze! Ik haakte Victor met Durable Cosy Fine, wat een heerlijk garen om mee te haken. Wel wat prijziger, maar dan krijg je ook een heel mooi resultaat.


Over herfst gesproken, we genoten van een heerlijke week bij onze dochter in Zweden. Toen we vertrokken was er hier nog nauwelijks sprake van herfst. Onze dochter stuurde een appje: 'Het is hier al vet mooi!' Ze had niets teveel gezegd: Naarmate we verder naar het noorden reden, zagen we de kleuren dieper worden. 


Hier maakten we een stadswandeling in Uppsala, waar onze dochter tot half januari verblijft. Een prachtig, pittoresk stadje. 


Zo diep oranje-geel worden de herfstkleuren in Nederland niet. De kleuren van de huizen daar passen er prachtig bij en maken het geheel extra mooi. We troffen het ook met het weer. 


Hier nog een mooi plaatje bij een meer, die er daar in overvloed zijn. Het is er ook veel vroeger donker, met Zuid-Zweden scheelde dat al een uur merkten we op de terugweg. Het was fijn om te zien waar onze dochter woont en studeert. 


Onze dochters zorgden thuis voor de konijnen. Afgelopen zomer ging ons konijn Saartje helaas dood. Manlief wilde liever afbouwen en dus geen nieuw konijn meer. Maar tegen het vrouwen-offensief kon hij niet op: Zo zielig voor Mo als hij alleen moest blijven. Konijnen zijn groepsdieren en we merkten het aan hem. Altijd kwam hij vrolijk aanrennen, met Saartje achter zich aan. De laatste tijd deed hij dat niet meer. En zo deed Abby haar intrede. Ze bleek onder de vlooien en mijt te zitten en haar pootjes waren open. Dom dat we dat niet in de gaten hadden, we haalden haar bij een fokker vandaan. Ze zat daar dag in dag uit in een stoffige donkere stal, in een klein hok. De fokker had haar afgekeurd omdat ze haar nestjes niet meer groot wilde brengen. Logisch als je je niet happy voelt! 


Het werd dus nog een duur grapje vanwege dierenartsbezoeken. Maar het geeft ook wel een goed gevoel een konijn gered te hebben als we zien hoe Abby opgeleefd is: Ze is nu een gezond en vrolijk konijn en ze was al snel de beste maatjes met Mo. 


Het weekend na Zweden had ik mijn jaarlijkse vriendinnenweekend met 2 vriendinnen die ik al bijna mijn hele leven ken. Dat werd weer een paar dagen genieten en bijkletsen voor een heel jaar. Eén van mijn vriendinnen was net een paar dagen oma en er werden natuurlijk foto's uitgewisseld. We nemen altijd kadootjes voor elkaar mee en omdat ze altijd een dropje pakken na het eten en mijn vriendin van breien houdt, werd dat een drop-pot in stijl. Het patroon komt uit het boek Bizzy Bee Potjes haken. Voor mijn andere vriendin haakte ik kerst-sterren, die laat ik later nog zien.


Zelf kreeg ik ook lieve kadootjes: Een mooie kaart met een kruisje met bemoediging: Die staat op mijn hobbytafel. En mooie boekjes om aan mijn kleindochter voor te lezen. Twee bewaar ik als ik in januari op ga passen als mijn schoondochter weer gaat werken. Het boekje op de foto heb ik haar alvast gegeven: Ze vindt boekjes prachtig en pakt en voelt aan alles. Dit is een boekje met op elke bladzijde een stukje waar ze aan kan voelen: een stukje leer of bont, zo leuk!


Ze neemt alles in zich op. Toen ze op een ochtend wat onrustig was, zette mijn schoondochter het kastje met prinsesje bij haar neer. Eerst werd het prinsesje uitgebreid aan een onderzoek onderworpen, vooral het kroontje. Daarna lag ze een tijd het kastje te bekijken, zo schattig!
Nu ben ik druk voor een markt voor as. zaterdag dus ik heb binnenkort weer genoeg om te laten zien. Fijn weekend allemaal!

donderdag 3 oktober 2019

Fleur & Nina

De regen tikt gezellig op de lichtkoepel van onze keuken. Het is alweer herfst en ik geniet heerlijk thuis van een vrije dag. Er is genoeg te doen, maar eerst maak ik tijd voor een blogje. 


Voor onze kleindochter maakte ik prinses Livia. Het gehaakte prinsesje werd op mijn blog gespot door een klein lezeresje. Haar moeder bezocht mijn kraam toen ik onlangs op een markt stond en vroeg om mijn mail-adres. Ze had een speciaal verzoek: of ik voor haar 3 dochters een My Krissie-beer zou willen haken. En haar jongste dochtertje vond prinses Livia zo leuk. 


Moeder en dochter kwamen gezellig bij mij langs om te overleggen over de kleur en het materiaal van de beren. De (bijna jarige) dochter koos de roze prinses uit, alvast voor haar verjaardag. 


Later mailde de moeder dat haar andere dochter zo graag de witte prinses wilde. En zo pakte ik beide dametjes mooi in en zijn ze inmiddels verhuisd naar hun nieuwe eigenaressen. Als extra maakte ik voor beiden een dekentje in bijpassende kleuren. De steek van de dekentjes vond ik bij Renate's Haken en zo en ik haakte er een lekker zacht knuffel-randje omheen. Het gebruikte garen voor knuffels en dekentjes is Baby Soft van de Zeeman. Ik heb er nog een flinke voorraad van in huis in allerlei kleurtjes en haak er graag mee.


Het haken gaat een beetje tussen de bedrijven (werk, gezin en familie) door. Mijn broer vierde zijn 40-jarig jubileum als organist in de kerk waar ik als kind ben opgegroeid. We waren als familie uitgenodigd en wat was het leuk om veel lieve, bekende gezichten weer te zien en te spreken. 
Bij een jubileum hoort een kadootje en ik maakte een pakketje voor hem, met wat lekkere dingen en een bon die hij zelf kan besteden. Voor elk jaar maakte ik een vlaggetje met een muzieknootje, en bevestigde die met washi-tape aan een stukje bakkerskoord. Een gezellig werkje, waar ik iets langer mee bezig was dan ik verwacht had. :-) 


Mijn broer werd verwend met kadootjes en van de kerk een prachtig geld-bedrag voor een cd-opname. Mijn broer is namelijk niet 'alleen maar' organist, daarnaast doet hij allerlei dingen op muziekgebied en hij componeert ook stukken (sommige zijn bekroond met een prijs) en die worden nu opgenomen op cd. Heel bijzonder wat die stille, maar oh zo creatieve broer van mij in al die jaren heeft gedaan. Prachtig verwoord door zijn orgelleraar die hem vanaf het begin heeft opgeleid, met wie hij mee mocht om te registreren. Inmiddels zijn ze collega's. 


Op deze foto voert zijn orgelleraar tijdens de jubileumavond één van mijn broers gecomponeerde stukken uit. Mijn broer verzorgt daarbij de registratie. Een andere broer van mij is veel bezig met fotografie en maakte de prachtige foto. Het was mooi om het jubileum als familie mee te maken!


De afgelopen weken waren druk en gezellig. We kregen onverwachts een huisgenootje voor een paar weken. Ze kon door omstandigheden niet meer thuis wonen en heeft een paar weken bij ons gebivakkeerd. Inmiddels is ze verhuisd naar een kamer in de stad. 
Ik vierde mijn verjaardag en kreeg een paar fijne bolletjes biologisch katoen van mijn dochter en van een vriendin. Ik had het garen gezien bij Sparkelsz Creatief, heerlijk zo'n snoepwinkel in de buurt. Margriet deed er een lief patroontje bij van een baby-rammelaar. Mijn handen jeuken om ermee aan de slag te gaan. Maar eerst moet ik van mijzelf één en ander afmaken.


Van mijn schoonzus kreeg ik een mooi herfstboeket, prachtig die lampionnetjes! Mijn verjaardag is alweer even geleden, maar de lampionnetjes staan er nog steeds. 


Herfst: Wat is er dan lekkerder dan een stuk verse, zelfgemaakte brownie. Jongste dochter is overgestapt op gezond eten. Lastig, wanneer je als puber al te maken krijgt met (licht) overgewicht terwijl alle anderen kunnen eten wat ze willen. Heel knap dat ze de knop heeft omgezet. Ze heeft nu al maanden een gezond gewicht en eetpatroon en we varen er allemaal wel bij. Het recept vond ik hier. Er zit zelfs courgette in en geloof het of niet, het was heerlijk! Zo probeer ik steeds wat uit met gezonde ingrediënten. 

Bedankt voor jullie felicitaties voor de geboorte van onze kleindochter. Ze groeit als kool en is een gezond en vrolijk dametje. We genieten van haar! 

zaterdag 3 augustus 2019

Little crochet princess


Een paar weken geleden zijn wij (voor de eerste keer) opa en oma geworden van een lief klein meisje. Wat een wondertje! Natuurlijk maakte ik iets speciaals voor haar: Een knuffeltje met een foto-verhaaltje. 


Het patroon komt uit het boek Superzachte Knuffels van Eleonore & Maurice: Prinses Fleur.


Het is avond en kleine Livia ligt lekker in haar bedje. 'Ga maar gauw slapen, mijn kleine Livia,' zegt papa. Hij geeft haar nog een aai over haar bolletje en gaat naar beneden. Livia kijkt haar kamertje rond. Ze pakt het kroontje onder haar kussen vandaan en zet het op. Morgen is het feest want juf is jarig. Ze denkt aan de feestjurk die bij papa en mama op de kamer hangt. Zal ze??


Dan staat ze al naast haar bedje en sluipt naar papa en mama's slaapkamer. Even kijken naar haar mooie nieuwe jurk... Ze is met mama en oma naar de stad geweest en heeft 'm zelf uitgekozen: De met de bloemetjes, die moest het worden! 


Ze pakt de jurk van het hangertje en trekt 'm aan. Het gaat een beetje lastig, maar Livia kan het best! 


Zó dat is dat, haar roze hemdje komt er net bovenuit. Dat hoort zo, zegt mama. Livia kijkt naar haar mooie roze gelakte nageltjes. Dat heeft oma alvast gedaan voor het feest. Livia vindt ze zooo mooi!


Ze loopt naar de spiegel, ze kijkt en kijkt... Ze zucht ervan, wat is ze mooi!! Net een echte prinses. Ze ziet de nagellak en lippenstift op mama's kaptafel staan. En voor ze bedenkt of het wel mag heeft ze 'm al in haar kleine handjes. Ze smeert het op haar lipjes. Het gaat er een beetje naast, maar Livia merkt het niet. 


Ze denkt eraan hoe mooi ze morgen zal zijn. Ja, want morgen is het feest! 


Als ze wakker wordt mag ze in bad, met haar roze badeend, de nieuwe badspons en de bruisbal. Dan gaat het zo mooi roze bubbelen in bad. Livia zucht ervan, wat heeft ze toch een zin in morgen!


Daar staat het kadootje voor juf, mooi ingepakt mét een roze strik. Livia houdt van roze!


Haar oogjes beginnen te prikken, ze wordt een beetje moe.


Ze sluipt terug naar haar bedje en kruipt erin. Haar jurk heeft ze nog aan en de lippenstift en nagellak liggen op de grond. Maar Livia droomt al, van het feest. 


's Avonds kijken papa en mama nog even bij hun kleine prinsesje. Ze glimlachen: Het kroontje zit scheefgezakt op haar hoofdje en er zit lippenstift op haar kussen. 


Kleine Livia droomt en is gelukkig: Papa en mama houden van haar, alle opa's en oma's houden van haar. En morgen is het feest!