Birthday-doily

Eindelijk kan ik weer eens wat laten zien. Van de doily op de foto haakte ik er 8, allemaal verschillend, maar wel met dezelfde kleuren. Het patroon komt uit het boek Haakgeluk van Claire Boeter.

De afgelopen weken stonden in het teken van verjaardagsfeesten en bijzondere gebeurtenissen. Bloggen lukte niet, omdat de aan/uit-knop van de computer het begeven heeft. Inmiddels heeft mijn man een oude laptop geïnstalleerd en kan ik mijn foto's weer bewerken. In de herfstvakantie wordt de computer weer gerepareerd.

Eén van die bijzondere gebeurtenissen was mijn 50e verjaardag. Mijn man en kinderen leek het wel wat om een compleet verzorgd feest te geven. Dat zag deze eigenwijze Sara niet zo zitten. 1966 is blijkbaar een goed 'bouwjaar', en ik had al verschillende 50-feestjes meegemaakt, voor ikzelf aan de beurt kwam. Zodoende kon ik goed bedenken wat ik nu eigenlijk leuk vind: Low budget, op een mooie locatie met een gezellige sfeer en het liefst zelf klaargemaakt. Zo gezegd, zo gedaan: Weken van te voren was ik bezig met het uitzoeken van de recepten, voor de high tea die ik zou gaan geven. 

Inmiddels kan ik zeggen dat het niet moeilijk is om bijvoorbeeld lekkere scones te bakken. Als je maar een goed recept hebt en de aanwijzingen stap voor stap opvolgt. Ik was wat huiverig door wat ik las over mislukte taaie, droge exemplaren. Gelukkig kwam het helemaal goed en waren ze heerlijk, met clotted cream en aardbeienjam. Ik gebruikte dit recept. 

Ook bakte ik pompoencakejes, die goed in de smaak vielen. Mijn zoon werkt op een biologische boerderij en neemt regelmatig een exemplaar mee naar huis. Lekker voor soep, ovenschotel en cakejes dus!

Een tijdje geleden kreeg ik van iemand een doos met een heleboel glaasjes. Die kon ik mooi gebruiken als tafelversiering, samen met de doily's. Ik bewerkte ze met gesso en mijn jongste dochter knipte de cupcakejes uit servet en plakte ze erop.

Eindelijk was het dan zover! Op mijn verjaardag op 17 september werd alles ingeladen en we vertrokken 's morgens naar de molen van Enumatil. 

Dochters hielpen mee met het klaarmaken van de laatste hapjes. Alles werd uitgestald op de etageres die ik zelf maakte van servies van de kringloop. Hier en daar zit er zelfs een kopje van het trouwservies tussen. :-) 

Jongste dochter maakte een mooie foto-collage, die we gebruikten voor de uitnodigingen. Ook liet ik er één afdrukken op canvas. Die kreeg een ereplek bij de ingang van de molen.

Gelukkig kreeg ik niet zo'n gekke mega-opblaaspop ofzo. Mijn man versierde een bord. ;-) 

Het was een heerlijke dag. De molenaar liet de molen speciaal voor ons draaien en vertelde er één en ander bij over de historie. De jeugd en de kleintjes vermaakten zich prima, in en rond de molen. En iedereen heeft gesmuld van de high-tea. Toen de visite weg was, hebben we met elkaar alles opgeruimd en hebben daarna nog gezellig met ons gezin spelletjes gedaan en de bestelde pizza's opgegeten. Toch nog een beetje verzorgd dus. ;-) 

De week erna deed ik de high tea nog eens 'dunnetjes' over, met mijn vriendinnen. Ook erg leuk, zo'n hok vol dames! Ik dacht: Zou er veel overblijven?! Misschien doen er wel veel aan de lijn. Nou, dat viel reuze mee, ik heb de etageres zelfs nog bijgevuld. :-))

Het vereist al met al wel enige planning en vooral veel voorbereidingstijd. Maar je krijgt er veel voor terug als je iedereen ziet genieten en als je steeds maar weer hoort hóe gezellig het was. En ik had nu voorpret, het feest zelf én weken napret. :-) De kinderen verrasten mij met een stukje over mams haar typerende trekjes, gewéldig! Als kado krijgen mijn man en ik binnenkort een compleet verzorgde hotel-overnachting, mét kaartjes voor een musical. Echt een verrassing! 

Ik laat jullie nog even meegenieten van de kadootjes: De standaard met heel veel bolletjes van het nieuwe Scheepjes Bonbon-garen kreeg ik van mijn schoonzus. Ze belde vanuit Gouda: 'Ik sta in een hobby-winkel, heb je nog wensen?!' Ik noemde dit garen en zei op haar vraag welke kleurtjes: Maakt niet uit, kies maar een paar leuke kleurtjes uit. Toen kreeg ik dit... :-O De standaard heeft ze zelf gemaakt!

De Vrouwenbijbel (HSV-vertaling) is net uit, die heb ik van mijn man gekregen. Ik ben er zó blij mee! En ik kreeg nog véél meer leuke en gezellige kadootjes! Ook veel boekenbonnen, heerlijk om te neuzen tussen de boeken. Ik heb er al een paar uitgekozen.

Naast nog een paar verjaardagen en een bruiloft, kreeg onze zoon zijn bul uitgereikt in één van de prachtige oude universiteitsgebouwen in Leiden. Bijzonder om een professor zo lovend over je zoon te horen spreken: Hij is geslaagd met een 8.8 op zijn research-master. Nét niet summa-cum laude en dat vond hij eigenlijk jammer. Nou já zeg...
We zijn dankbaar dat onze kinderen de gelegenheid hebben om hun gekregen talenten te ontwikkelen, zo verschillend als ze allemaal zijn. Voor mijn opa was dat niet weggelegd, al had hij het graag gewild.Er moest brood op de plank komen!

Het was een prachtige dag, die we besloten met een gezellig samenzijn in een restaurant langs de A6, samen met zijn vriendin en haar familie. 

De komende tijd ben ik druk met lezen, ik ben begonnen met een cursus bij Koinonia. Ik ben benieuwd! Dat betekent boeken lezen, verslagen maken én nu en dan een tentamen. Lang geleden... ;-) Ook komt er weer een muziek-uitvoering aan. Toch hoop ik tussendoor tijd te hebben voor creatieve activiteiten én bloggen!

Time to relax!

'Time to Relax!' Dit Blond-lijstje maakte ik vorig jaar voor mijn schoondochter. De figuurtjes heb ik uitgeknipt uit een rol pakpapier en (op de kleurenkopieermachine) vergroot en verkleind. Sindsdien gebruik ik ze voor allerlei doeleinden: de grote voor lijstjes zoals deze, de kleine voor bijv. bedeltjes.

Toen ik deze terugzag, heb ik er snel een foto van gemaakt. Die van mijzelf was mislukt. Het past mooi bij hoe ik de afgelopen periode ervaren heb, een heerlijk relaxte periode. Alles staat op een laag pitje, (bijna) niets moet, alles mag. Heerlijk!

Ik laat jullie nog even meegenieten van de afgelopen weken.

We zijn 2 weken naar Texel geweest. Hier maken we een wandeling in het prachtige natuurgebied De Slufter.

Terwijl man en dochters verderop bij het water keken, nam ik de tijd om wat foto's te nemen.

Kijk eens wat mooi, die grove structuur van de aarde, met plantjes eromheen. 

Het was al avond en de ondergaande zon gaf een prachtige gloed aan het landschap.

Hier brachten we een bezoek aan de Schapenboerderij, een aanrader! Dochterlief heeft het schaap sinds kort gebombardeerd als één van haar lievelingsdieren en wilde er heel graag naar toe. :-) 

We zaten gezellig op een terrasje te koffiedrinken, toen ik door het raam van de schuurdeur van het huis aan de overkant van de straat tot mijn verrassing dit leuke tafereeltje zag. De eigenaresse verkoopt de knuffels vast op markten. Te leuk om niet even een foto van te maken!

Aan alles komt een eind, zo ook aan onze heerlijke Texel-vakantie. Meneer (of mevrouw) meeuw keek oplettend toe of er wat lekkers te halen viel bij één van de vele toeristen.

En hier zijn we alweer thuis! Werk aan de winkel voor man en dochter. Ze hebben hard gewerkt aan een paar nieuwe hokken/rennen voor onze (deels nieuwe) konijnen. Daar laat ik binnenkort meer van zien.

We genoten een weekend van het gezelschap van twee vrolijke kleuters. De kids van mijn jongste broer kwamen logeren, terwijl papa en mama lekker samen 'een hotelletje pakten'. We gingen een dagje naar Familiepark Nienoord in Leek. Superhandig hoor, zo'n rode krullebol. Je hebt 'm snel weer gevonden in een menigte spelende kinderen. :-) 

We gingen een dagje naar Het Paardenrusthuis in Soest. Ook echt een aanrader! Oudste dochter, die weer terug was van 6 weken werken in Zweden, ging gezellig mee. Ze start binnenkort met haar studie Zweeds (Europese taal en cultuur), maar had nog even vakantie. Al onze dochters zijn paarden/dieren-liefhebbers, dus met zoiets doe je ze echt een plezier. Opa en oma wonen er vlakbij, daar konden we mooi op de koffie, gezellig!

Verjaardagen en feestjes gaan ook in de vakantie gewoon door. Ik heb weer een stuk of wat kado-pakketjes gemaakt.

En dan is de vakantie toch écht voorbij! Nageltjes van jongste dochter worden zorgvuldig gelakt voor de eerste schooldag!

Zorgen waren er ook, deze vakantie. Vriendinnetje van jongste dochter werd héél, héél erg ziek. Moeilijk en verdrietig om van zo dichtbij de verwoestende effecten van een nare ziekte te zien. Het bepaalt ons er ook bij wat écht belangrijk is in het leven en we koesteren de mooie momenten. We bidden er samen voor. En vorige week zat L. weer gezellig bij ons op de bank, tussen alle vriendinnen. Daar hebben we samen voor gedankt!

Mollie Makes Zeemeermin

En dan ben je zomaar een paar weken verder. Ik was niet van plan een blog-pauze te houden, maar het kwam niet van. We hebben een heerlijke vakantie gehad op Texel. Het weer was prima, maar eerlijk gezegd hou ik mij daar niet zo mee bezig. Het was gewoon fijn om er even helemaal uit te zijn. Zo gauw we weer een voet in huis gezet hadden, was het al snel weer gevuld met vriendinnetjes. Ook gezellig! :-)

Deze dame haakte ik in de vakantie. Waar ik het patroon vandaan heb is gelijk duidelijk. :-) Ik zag het blad in de prachtige boekhandel Nauta in Den Burg. Echt een aanrader, ze hebben ook veel creatieve boeken en bladen. Ik viel voor het lieve stelletje op de voorkant. Ik ga nog iets leuks doen met deze  schattige zeemeermin en haar vriendjes, maar in het weekend maakte ik eindelijk het haar af. 

Naast lekker haken en lezen hebben we veel gefietst en leuke dingen gedaan. Later in de week laat ik wat vakantie-foto's zien. Ik hoop dat jullie ook een fijne vakantie gehad hebben? 

Van een héél gezellig bezoekje en een haakwerkje

Vorige week was ik zomaar op bezoek bij Mees van Pippa's Hus. Alleen... wist ik dat niet! Mees had zich héél goed verstopt, lees maar bij Esther.

Ondertussen zaten Esther en ik heel gezellig aan de thee. Esther heeft een heuse Loppis op haar blog. Ik zag de mooie kandelaartjes en de lijstjes en was er gelijk verliefd op. 

Esther woont niet zo ver bij mij vandaan, maar 20 minuutjes met de auto. Een leuke gelegenheid om elkaar 'live' te ontmoeten. En zo stapte ik in de auto, nóg hoger in het hoge Noorden dan waar ik zelf woon. :-) Achteraf bleek ik regelmatig bijna langs Esther's huis gereden te zijn. De dochter van mijn vriendin woont er vlakbij. Zo grappig dat je dat niet weet. 

En dan is het toch even spannend: Heb ik het goede huisnummer wel opgeschreven? Maar toen ik Esther's vensterbank zag was het gelijk duidelijk. Al die leuke blauwe spulletjes: Overduidelijk Pippa's Hus! Ik drukte op de bel, Esther deed open en binnen 5 minuten voelde ik mij helemaal thuis en kletsten we honderduit! Zó jammer dat ik Pippa niet kon aaien, hij wilde het zó graag! En ik ook, jammer hoor zo'n allergie. 

Ondertussen keek ik mijn ógen uit: Wat een gezellig huis, boordevol met leuke inspirerende spulletjes. Op het allerlaatst ging ik nog even naar de wc. Nou, volgende keer begin ik daarmee. Zelfs daar raakte ik niet uitgekeken! ;-) Het was een bezoekje voor herhaling vatbaar!

En nu geniet ik van de mooie spulletjes die ik bij Esther in de Loppis gekocht heb. De lijsten Lente en Zomer staan gezellig op de plank. Nu nog bijpassend weer. ;-) 

Maar gezellig haakweer is het wel: Lekker in de stoel, met een haakwerkje erbij. Ik heb een 'oud' haakwerkje opgezocht, een volgend 'moet nodig af-project'. En dat is Willenein van Antoinette. Wat een mooi patroon! Ik kan mijn Willenein hopenlijk snel laten zien!

Birthday!

Afgelopen dinsdag vierden we de 13e verjaardag van onze jongste dochter. Ze had er al zó lang naar uitgekeken. Drie maanden geleden begon het al: 'Mam, hoeveel dagen duurt het nog?!'

Voor spelen met knuffels wordt ze te groot: De dames chillen met hun telefoons, doen Musically (filmpjes maken met muziek) en noem maar op. Ik hoef m'n vingers dus niet meer blauw te haken van te voren, maar een klein knuffeltje voor aan de tas vindt ze heel 'cute'. :-) Ik gebruikte het patroon van My Krissie Dolls. 

Gelukkig doet ze ook andere dingen, dan bezig zijn met haar telefoon. ;-) Ze vindt het leuk om te bakken. Bij de Ikea vonden we een mooie hartvorm. Ze wilde een taart maken met Skittles en M&M's, met Kitkat rondom. Het geheel staat bol van de kleurstoffen... Nou vooruit, voor een verjaardag mag dat een keer. :-) De cijfers vonden we bij de Xenos en de P-A-R-T-Y-letters liep ik bij de kringloopwinkel tegenaan. De theedoeken van Sissy Boy kreeg ik van mijn schoonzus. Zo maakten we samen een gezellige verjaardags-tafel.

Van haar beste vriendin kreeg ze een paar zelfgemaakte kadootjes. Het was heel spannend of ze erbij kon zijn. Verderop in de week krijgt ze weer chemo en ze kreeg een infectie. Maar ze hebben haar met man en macht uit het ziekenhuis weten te houden en ze was erbij. Dat gaf het feest een extra mooi tintje!

Op die leeftijd vinden ze kado-pakketjes helemaal geweldig, dus ik dook in de kast om te kijken wat ik nog heb. Ik kocht laatst een gezellig blikje bij de kringloop. De bodem zaten wat krasjes op, dus daar plakte ik een bijpassend velletje mooi papier in, met een laagje Modpodge eroverheen.

Ik maakte last-minute een zeepzakje (hier is de link naar het patroon) en verder kwamen er kadootjes uit mijn voorraadkast bij. Zo maken we ook vaak een kado-pakketje voor vriendinnen. Het hele jaar door verzamel ik daar gezellige spulletjes voor. De eendjes zijn lipglosjes.

's Middags kwamen er tien 'brugkipjes' over de vloer, wat een gekakel! :-) En 's avonds gingen we gezellig eten met 'ons eigen clubje'. Behalve oudste dochter, zij werkt nu in Zweden. Aan het eind van de dag ging alles in een grote tas mee naar boven en alle kadootjes werden uitgestald, bekeken én gefilmd! 

Alleen haar nieuwe konijn staat niet op de foto. Hoe we daar aan gekomen zijn, is een verhaal apart. Dat houden jullie nog tegoed. 

En de taart is hélemaal op gegaan! :-) 

Knuffeldoekje little sheep

Zo maak je wekenlang niets en zo moet het in een dag 'even' gebeuren. 

Een stel van onze kring in de kerk kreeg een babietje. We delen lief en leed, bidden voor elkaar, dat is zó mooi! Hun eerste kindje verloren ze na 28 weken zwangerschap. We hebben met elkaar gebeden dat dit kindje gezond geboren mocht worden en ons gebed is verhoord! Ze hebben een prachtig dochtertje gekregen. 

Bij het haken moest ik denken aan het kindergebedje dat ik vroeger vaak zong voor het slapen gaan: 'Laat mij van uw grote kudde ook een heel klein schaapje zijn'. 

Hier vind je het vertaalde patroon. Het zweedse blog waar het origineel vandaan komt, bestaat niet meer. 

Ik maakte er een lief pakketje van. De foto nam ik nog even snel in de auto. 'Ben je weer bezig', zei m'n man. ;-) 

De kleuren passen helemaal bij hun inrichting. Een tijdje geleden nam ik een paar bollen Katia Chantilly mee bij Ria van Atelier 6a in Leek. Ik haak meestal een 'knuffel-randje' in een babyknuffeldoekje. Ik had een voorraadje van de Zeeman, maar dat raakt zo langzamerhand op. Wat een heerlijk garen is dit! Zo zacht dat ik het hele doekje ervan gehaakt heb, met één randje gewone katoen. De dikte van dit garen past heel goed bij katoen voor haaknaald 2 1/2-3, het garen van de Zeeman is dikker, waardoor ik de steken van het randje aan moet passen. En het Zeemangaren haakt altijd een beetje aan mijn vingers, dit garen heeft dat niet. 

Gisteren was ik gezellig een dagje bij mijn ouders. Ik kneep 'm nog even voor het weer: Via de radio hoorde ik allerlei verontrustende berichten voor code oranje in de provincie Utrecht. Gelukkig viel het mee. Ik werkte wat strijkwerk weg en stond oog in oog met dit knipwerk-schilderijtje wat ik meer dan 20 jaar geleden gemaakt heb. Mijn moeder heeft er een ander lijstje om gedaan en daarbij is er een vlindertje gesneuveld. En de lijm onder de bloemetjes is wat verkleurd. Ik was verrast dat ze het nog heeft: De jongetjes stellen onze oudste twee zonen voor, ze zullen hooguit 3 en 1 jaar geweest zijn, want zoon nummer 3 kwam er heel snel achteraan. Inmiddels zijn de jongens 26 en 24 jaar oud. :-) 

Stonewashed teckels

Veel rolt er niet van mijn haaknaald, deze weken. Maar heb ik jullie al eens voorgesteld aan deze grappig teckels? Hé draaien jullie je eens eventjes om?! 

Zo ja, dat is beter! 'Heet van de naald' kijken ze hun oogjes uit op het dashboard van de auto. 

Dit is Tim: gehaakt met Stonewashed, in bruin met aqua-blauwe tinten. 

En dit is Tineke, ook gehaakt met Stonewashed in bruin met roze-paarse tinten. Het patroon is Teckeltje Sam van Stip en Haak. 

Ze zijn met liefde opgenomen in de Ami-familie van neefje en nichtje, na een lange autorit naar het westen van het land. 

Niet veel tijd om te haken dus, al heb ik altijd wel wat onder handen. Nu werk ik 'tussen de regels en kopjes koffie door' aan projecten die ik al eens heb laten zien. De omslagdoek uit Puur Haken bijvoorbeeld. Daarbij had ik nogal wat andere dingen die af moesten. De naaimachine mocht op tafel: Gordijnen naaien voor de kamer van mijn oudste zoon. Hij heeft zelf de stof uitgezocht. 

Het kostte even wat doorzettingsvermogen om ze af te krijgen. Niet echt een leuke klus om te doen vind ik, van die grote lappen naaien. Al gaat het wel lekker snel met de lockmachine. Maar de klus is geklaard en hier hangen ze in zijn kamer. Zoonlief is er blij mee. Hij heeft een mooie kamer op 'zes hoog' aan de rand van Groningen. De gordijnen houden ook de warmte mooi buiten. 

Toen ik toch bezig was achter de naaimachine, kon ik gelijk verder. Er moest een haaien-jasje genaaid worden voor de dansuitvoering van jongste dochter. Ze keek er een jaar lang naar uit, elke week werd er geoefend. En nu was het dan eindelijk zo ver! Er was een prachtig programma in elkaar gezet van alle dansgroepen, echt genieten! Zo lief, die kleine peutertjes die als pompoentjes het podium oprolden en soms vergaten te dansen, als ze papa en mama zagen zitten in de zaal. :-)) En mijn dochter danste als haai 'de sterren van de hemel'. 

Ik leerde verplicht invlechten. Jarenlang heb ik volgehouden dat ik dat écht niet kan. Ik heb niks met dat gefrunnik met haar. Twee weken voor de uitvoering kwam dochterlief thuis met de mededeling: 'Jij moet een dubbele invlecht maken voor de uitvoering.' 'He wat, maar ik kan toch helemaal niet invlechten?!' Jawel hoor dat moet, want anders moet ik ook naar J. en J. moet al bij vijf andere meisjes een invlecht maken'. Ze dacht natuurlijk: Als je kunt haken, kun je ook invlechten. ;-) 

Eerlijk is eerlijk: Het kostte wat gemopper en gezucht (geef mij maar liever een draad, haar glijdt zomaar tussen je vingers door ;-) ), maar de aanhouder wint. Ik mocht zelfs door naar de volgende ronde: Speedvlechten... We hadden ons wat verslapen en dochterlief had met vriendinnen afgesproken het haar in te vlechten. Dus... even in twintig minuten een dubbele invlecht gemaakt (foto hierboven). ;-) 

En dan komt zuslief: 'Mam, wil je bij mij ook ff zo'n invlecht maken?' Oei, zij heeft wel heel lang haar. Maar ook dat is gelukt. Wauw wat mooi, als de vlechten er weer uit gehaald worden! 

En zo gaat de ene week over in de andere en kom je erachter dat je alweer een aardig tijdje niet geblogd hebt. Dan nu maar even een extra lang blogje! Een heerlijke tijd van het jaar vind ik het altijd, die laatste weken voor de zomervakantie! We genieten van onze prachtige tuin. 

Een klein strookje met bloemen waar je zomaar aan voorbij loopt als je de fiets uit de garage haalt. Gelukkig hadden dochterlief en vriendinnetje er oog voor en maakten foto's met de i-pad, zó mooi! 

Saar had wat last van haar oog en moest elke ochtend op de tuintafel voor haar medicijnen. 

En daar gaat de dame weer terug naar haar ren. Een 'gewichtig' klusje! 

Hier is dochter een Pitbull aan het tekenen. Ongelooflijk hoe ze dat kan, ik kijk er elke keer weer met verbazing naar. 

Vorige week zaterdag had ik de jaarlijkse uitvoering met 'mijn clubje' het Divertimento Kwartet. Dat was héél veel repeteren, maar we hebben een fijne uitvoering gehad met enthousiast publiek. 

We hadden deze keer gekozen voor een prachtige locatie: Een heel oud kerkje in Midwolde (Gn.). 

Tegenwoordig heb ik de leesbril erbij nodig. :-) Een kruis en een herstellingsteken lijken bijvoorbeeld veel op elkaar, niet wenselijk als je die door elkaar haalt. ;-) 

Zelfs de paarden konden gestald worden op de parkeerplaats. Gelukkig was er meer publiek dan 'anderhalve man en een paardekop'. :-) 

En dan nu weer eens aan de haak (hoop ik)!