Little sheep

De bruiloft is weer achter de rug. Wat hebben we genoten! Daarover zo meteen meer. Dit lieve schaapje lag er al even. Ik moest het alleen nog in elkaar zetten. Door alle voorbereidingen voor de bruiloft kwam ik er maar niet aan toe.

De overburen kregen, na 3 jongetjes, een lief klein meisje. Leuk, wij kregen na 3 jongens óók een meisje (en daarna nog 2 :-) ). Dat vraagt natuurlijk om een schattig roze kadootje. Ik weet nog hoe leuk ik dat zelf vond, al die roze spulletjes. 

Ik blijf het zo'n leuk patroontje vinden. Het komt uit het boek van Sascha Blase: Gehaakte Lappenpoppen (2). Ik haakte het schaapje met het fijne garen Katia Saigon, wat ik kocht bij Atelier 6a. Ze heeft in de winkel veel meer garen dan op de site te zien is. Katia Saigon is een zacht, niet pluizend acryl-garen, in kleuren die prachtig combineren met de Scheepjes Softy. Wat ben ik blij met dat laatste garen! Zó leuk om een randje, of (zoals hier) een zacht lijfje mee te haken. 

Voor de bruiloft mocht iedereen wat meenemen, voor het bruidspaar die over een paar weken op huwelijksreis hoopt te gaan. Ik maakte er een gezellig pakketje van. Eerlijk gezegd denk ik niet dat de Milka-chocola de reis gaat halen. :-)

Wat genoten we met elkaar van een prachtige dag! 's Morgens vroeg hingen we snel wat slingers en ballonnen op, én de vlag ging uit. 

Onze zoon kwam 's morgens al vroeg langs, voor het aantrekken van zijn pak. We hadden nog even moeite om de stropdas vast te krijgen. Wat een gepriegel, met zo'n haakje, maar gelukkig lukte het uiteindelijk. Zijn schoonouders hadden als verrassing een Limousine geregeld. Terwijl hij dacht dat zijn schoonvader met hun eigen BMW hem op zou komen halen, stond daar ineens de witte Limo mét chauffeur... 

Toen zoonlief vertrokken was om zijn bruid op te halen, kon ik naar de kapper. De jongste 2 dochters waren inmiddels al klaar. 

Wat waren ze blij met hun kapsels en kleren!  Met oudste zus gingen ze een foto-shoot maken. 

Het feest was op een prachtige locatie, een klein landgoed. Het weer was zo mooi, dat alles buiten kon. De huwelijksceremonie (wij waren getuigen, samen met de ouders van onze schoondochter), het eten aan prachtige lange witte tafels en het feest later op de avond. 

Hier staan de meiden met zijn drieën op de foto. 

Mijn man en ik, terwijl we ons opstellen voor de familie-foto. Als de officiële foto's er zijn, zal ik een gezinsfoto laten zien. 

Ik heb zelfs wat make up gebruikt. In de loop van de jaren is mijn huid steeds allergischer geworden en ik dacht dat dat voor mij niet meer weggelegd is. Inmiddels ben ik heel enthousiast over Creative Cosmetics (een tip die ik van de kapster kreeg). Ik kon bijna niet geloven dat het goed zou gaan, maar wat ben ik blij dat ik het geprobeerd heb! Ik kan na járen nu ook weer een dagcreme gebruiken. Haha, het lijkt verdacht veel op reclame. Ik heb geen aandelen hoor! ;-) 

Hier nog een plaatje van onze zoon en schoondochter. Onze schoondochter had een prachtige, traditionele jurk. Met heel veel lagen tule en een lange sluier. 

Dit vind ik zo'n prachtige foto: Tijdens de inzegening in de kerk. Mijn broer (een hobby-fotograaf, met professionele apparatuur), maakte deze foto. Het was een prachtige dienst. Heel ontroerend om je eigen kind voor God de belofte te zien afleggen. Het was al met al een prachtige dag, waar we bijzonder van genoten hebben. 

Voor wie het leuk vindt: Hier is een opname van het stuk dat de vader van de bruid op de saxofoon speelde tijdens de dienst. Zo mooi en ontroerend! Het oudere echtpaar, op de rug te zien op het filmpje, zijn mijn ouders. Heel bijzonder dat zij er bij konden zijn. Het was toch 2 uur rijden voor ze, en ze zijn al in de tachtig.

Jongste dochter wilde graag naar Opwekking. Uiteindelijk is dat niet door gegaan, omdat ze ook het benefiet-concert voor Manchester van Ariana Grande wilde zien. Ik vond het ook wel fijn om rustig thuis te kunnen blijven, zo na alle drukte van de bruiloft. ;-) Mijn vriendin, die wel heen gegaan was, appte deze foto van de lucht bij Opwekking. Zie je de duif (symbool voor de Heilige Geest) erin? Zó bijzonder dat dit te zien was, met het Pinksterfeest, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest.

Vanmorgen heb ik éindelijk het kadootje mooi ingepakt en weg gebracht naar de buren. Er ligt er nog één, die ik voor aanstaande vrijdag af ga maken. Dan gaan we op kraambezoek naar onze nieuwe buren aan de andere kant. Ze hebben net een lief zoontje gekregen. Gezellig, al die baby's op de buurt!

Bottles with crochet flowers

30 maart schreef ik mijn vorige blogje, hoog tijd voor een update!

Deze mama is vooral heel druk met de bruiloft van onze zoon aanstaande vrijdag. We kijken ernaar uit met z'n allen! 

Deze flesjes maakte ik voor de winkel waar ik werk, om de aandacht te vestigen op moederdag. Iets dergelijks, maar dan weer heel anders, kwam ik tegen op Pinterest.

Een aantal klanten vroeg of de flesjes ook los te koop komen. Een leuk idee om over na te denken, ná 2 juni! :-) De flesjes staan nu bij mij thuis, gezellig in de vensterbank. 

Ik vind het erg leuk om inpak-werkzaamheden te doen voor de winkel. De klanten stellen het op prijs als je nét even een beetje extra aandacht geeft aan het inpakken van kadootjes. Dit is een kadootje voor mijn jarige schoonzus.

Tussen de bedrijven door probeer ik te genieten van al het moois buiten, tijdens het rondbrengen van de kranten bijvoorbeeld. Elke woensdag deel ik een wijk met jongste dochter. Het is teveel voor haar alleen en haar oudere zus is inmiddels bij de Albert Heijn gaan werken.

Ik ben blij met mijn nieuwe telefoon, het is zó makkelijk om even een paar leuke 'plaatjes' te schieten!

Dit bloeit gewoon in onze eigen tuin. Als ik 's morgens onze dochters uitzwaai naar school, kijk ik even heel bewust om mij heen. Echt genieten, helemaal met dit prachtige weer!

Jongste dochter mocht met haar vriendin en haar ouders mee. Afgelopen jaar was haar vriendin héél erg ziek. Het gaat nu goed met haar. De impact van zoiets is zo groot en daarom is er de Stichting Make a Wish. Ze koos voor een concert van Ariana Grande en wat hebben de meiden genoten: Opgehaald worden in een Limousine, een prachtige hotelkamer, mét zwembad, het concert zelf, mét een Meat & Great met Ariana vooraf. Dochterlief mocht alles meemaken. Ariana nam er ook echt de tijd voor, ze is behalve iemand met talent ook gewoon heel aardig. Ze was verrukt over de 'bunny' van L. en vertelde over háár hondjes.

Wat er de week erna gebeurde, was zó verdrietig en maakte diepe indruk: De aanslag in Manchester. Tegelijk beseffen we óók dat er dagelijks van dit soort verschrikkelijke dingen gebeuren, die lang niet allemaal in het nieuws komen. We hebben met elkaar gebeden voor Manchester, en voor al die andere mensen die lijden. 

Andere dochter ging met excursie naar Rome. Ze wilde graag een kimono, die je aan kunt trekken als je een kerk of klooster ingaat. Ik had nog een lap stof liggen en maakte dit jasje voor haar.

Ze heeft er veel plezier van gehad en heel erg genoten van de excursie. 

Wat een heerlijk weer is het he! Zoals het er nu naar uit ziet is het a.s. vrijdag ook goed weer. We wachten het af. Jullie zijn in elk geval weer even op de hoogte. Fijne week allemaal!

Tablet-hoesje

Jongste dochter kreeg de tablet die wij gratis kregen toen we naar een andere internet-provider overgingen. Ze wilde daar graag een nieuw hoesje bij kopen, maar had geen geld. Ze verdient inmiddels wat bij met kranten lopen en een oppasbaantje. Een deel daarvan moet ze sparen. Het andere deel strooit ze royaal om zich heen: Vriendinnen trakteren zus, een hebbedingetje zo. Tja, dan komt er een moment dat je platzak bent. We maken ons er maar niet te druk om. Oudste zus was precies zo en heeft uiteindelijk ook geleerd met geld om te gaan. Ze moet wel, als studerende kamerbewoonster. Middelste dochter is wat zuiniger aangelegd.

Wel handig als je een mama hebt die een hoesje kan maken. Ze wilde graag een paarse, verder maakte het haar niet uit. Ik had nog paarse katoen liggen en combineerde dat met een randje glittergaren. Had ik óók nog. :-) Ik heb er even over nagedacht wat ik erop wilde maken. Een gehaakte applicatie? Uiteindelijk werd het een applicatie die ik uit servet knipte. Ik heb het met Creapodge van de Action op naturelkleurige katoen geplakt. Even laten drogen en daarna nog een laagje erover heen. Het voelt net als tafelzeil. Ik heb het met wit garen en een rijgsteeg vastgezet op het hoesje. Dochterlief is tevreden. :-) 

Eergisteren gingen we even gezellig samen een ijsje eten bij de Reitdiephaven in Groningen. Het lijkt wel Zweden, zo leuk de gekleurde huizen. In de zomer gaan we weer naar Zweden, heerlijk! Oudste dochter werkt er dan weer voor een paar weken.

Oudste zoon kreeg zijn bul uitgereikt voor wiskunde. Hij had er al één voor het vak filosofie. Die had hij gewoon afgehaald bij het secretariaat. Maar nu kregen we als familie een heuse uitnodiging, leuk! Hij gaat de komende jaren verder met een research-master aan de universiteit in Bonn. De eerste die echt uitvliegt, al wonen de oudste vier al een tijd uit huis. Het zal wennen zijn. Er komt dan ook een drukke tijd aan: Oudste zoon naar Duitsland verhuizen, derde zoon verhuist naar de kamer van de oudste. En zoon nr. 2 gaat trouwen in juni, ook iets om naar uit te kijken.

Jongste dochter deed een DIY (dat spreek je uit als Die Aai Waai mam) van Eveline Maureen, ze maakte destijds loom-filmpjes. Je maakt het van knutsellijm, lenzenvloeistof en glitter. Als je er in knijpt, is het ook anti-stress, volgens dochterlief dan. ;-) 

Als je je afvraagt waar ze haar geld aan uitgeeft: Ze spaart Baby-lips, zoiets als Labello. Elke avond mag ik er één uitkiezen en die neemt ze de volgende dag mee naar school. 

Helaas werd onze derde zoon en daarmee ons hele gezin getroffen onlangs door een nare gebeurtenis. Toen hij met een groepje vrienden op stap ging, werd hij slachtoffer van geweld. Zijn neus werd verbrijzeld. Heel ingrijpend al met al. Maar we zijn dankbaar dat hij gespaard is voor erger of fataal letsel. Gezien wat er gebeurd is, is het een wonder dat hij er zo afgekomen is. We hebben samen met hem gedankt voor zijn bewaring en ook gebeden voor de dader en dat geeft ons rust. Hij wordt goed begeleid door slachtofferhulp en de politie, ook in verband met de rechtzaak die nog volgen zal. 

Heerlijk he, de lente! De sneeuwklokjes op de foto hierboven zijn alweer uitgebloeid. Krokussen, narcissen, de eerste bloesems, zo mooi allemaal! En ik geniet ook van het borduurwerkje dat ik een tijdje terug van Esther van Pippa's Hus heb overgenomen. Het winter-borduurwerkje mag weer in de kast! Geniet van het mooie weer!

Button-art

De aanleiding voor deze knopen-canvasjes was een idee dat al heel lang in mijn hoofd zat. Mijn dochter en ik waren in een leuk winkeltje op Texel, waar we zoiets zagen hangen, voor € 24.95. Mijn dochter vond het geweldig. 'Dat kan ik zelf wel maken', zei ik.

Voor het sinterklaas-feest besloot ik mijn belofte waar te maken. Een foto van dat canvasje (met vooral metalen knoopjes), heb ik zo niet bij de hand. Ik hoop er nog een tutorial van te maken en dan krijgen jullie 'm alsnog te zien. Mijn metalen knoopjes waren op, maar ik borduurde voort op het thema met gekleurde knopen, deels uit mijn knopendoos, deels van de Action. Het idee voor de boom (kadootje voor een vriendin), vond ik op Pinterest. Het hart maakte ik voor een wijkgenoot uit onze gemeente, die een paar weken geleden gedoopt is. 

Ik verwerkte er ecru-kleurige gehaakte bloemetjes in, die ik licht bewerkte met metalic verf. Het geeft een mooi, subtiel effect. Ik maakte er een bijpassend waxine-licht bij. Natuurlijk heb ik deze ook met knopen bewerkt. Info over de gebruikte materialen geef ik binnenkort in de tutorial. 

Dit was het voorbeeld, dat ik maakte voor de syrische handwerkgroep. Ik had een foto van het canvasje voor mijn dochter aan ze laten zien. Ze vonden het zó mooi, dat ze het vroegen of ze het ook mochten maken.

En kijk eens, wat een prachtige knopen-schilderijtjes het zijn geworden, allemaal verschillend!

Jullie hadden nog een foto van mij tegoed van de gezonde koekjes (met o.a. speltmeel, havermout en kokosbloesemsuiker). Hier vind je de link naar het recept. Ik heb ze al meerdere keren gebakken. 

Dit is een heerlijk recept, ik maakte het voor jongste dochter en mijzelf.

Je maakt het zo: Snijd een paar appels in blokjes. Doe er wat custard (op een stuk of 5 appels doe ik een eetlepel), wat citroensap, wat kaneel en evt. wat (kokosbloesem-)suiker door. Doe dit in een ingevette ovenschaal. Maal vervolgens amandelen en meng deze met wat kokosolie en voeg evt. nog wat (kokosbloesem-)suiker toe. Verkruimel dit over de appel. Doe dit ongeveer een half uur in de oven op 170 gr. Heerlijk als toetje met wat vanillevla erbij. Maar ook zonder vla is het heel lekker. 

Helaas is onze Swiebertje, de Vlaamse Reus die we in de zomer kregen doodgegaan. Zo sneu voor onze dochter. Het ging zo snel, dat er geen dierenarts aan te pas kwam. 's Morgens kwam hij z'n hok niet uit, en toen onze dochter 's middags ging kijken was hij al dood. Misschien was hij een 'kneusje' uit het nest? De herkomst ervan was niet na te gaan voor het asiel. Hij is nog geen jaar oud geworden.

Voor Saartje ging ze op zoek naar een nieuw maatje. Via Marktplaats vond ze deze meneer, hij is flink aan de maat! 

Moest Saar aan Swiebertje wel even wennen, bij Mo was de match snel beklonken. Binnen een half uur zaten ze al gezellig naast elkaar. Misschien omdat het afgelopen week Valentijnsdag was? Dochterlief is helemaal blij met haar nieuwe konijn. 

Tegelijk met onze zeer gewaardeerde nieuwe huisgenoot, kwam ook een minder gewenste gast het huis binnen: De griep! Jongste dochter kreeg het flink te pakken. Ik hoorde 's nachts een bonk op de overloop en daar lag ze. Voorzichtig bracht ik haar weer naar bed en onderweg viel ze nog een keer flauw. Gelukkig liep ik er nu achter. Ze had ook flink koorts: 39.8. Gelukkig knapt ze nu weer wat op, heel sneu net in de vakantie. Hopenlijk blijft het hierbij!

Vrolijke tashanger

Voor een lieve en bijna jarige vriendin maakte ik deze vrolijke tashanger. Ze appte de avond van te voren dat ze heerlijke appeltaart gebakken had, voor bij onze maandelijkse koffie-visite, vanwege haar verjaardag het komend weekend.

We kennen elkaar al jaren, haar zoon en mijn dochter (inmiddels allebei 23 jaar) speelden veel samen. Een tijdlang was ons contact wat minder, maar als we elkaar tegenkwamen, hadden we toch altijd hele gesprekken. Wij gingen met ons gezin naar een andere kerkelijke gemeente en daar kwamen wij elkaar ook weer tegen. Sindsdien spreken we 1x in de maand af en kletsen, lachen, huilen en bidden samen, kortom we delen veel. 

Ik wilde voor haar een kadootje maken wat echt bij haar past. 

Ze houdt van kleur en heeft wat kleding betreft helemaal haar eigen stijl. Ik zocht garen (ik geloof dat het Scheepjes Catona Denim is), een haaknaald en kraaltjes, lintjes en bedeltjes bij elkaar en ging aan de slag. Ik kon geen patroon vinden van een huisje, maar tijdens het haken wijst het zich vanzelf wel.

De kralen onderaan de hanger en het knoopje op het huisje zijn van fimo. Deze had ik nog, ik heb al lang niets meer met fimo gedaan. Het wordt echt tijd om de voorraad weer eens aan te vullen.

Deze tekst kwam op het kaartje en heeft te maken met wat we het afgelopen jaar met elkaar deelden. Het is mijn wens om mij de kunst van het handletteren eigen te maken, maar zover is het nog niet. Het werd dus 'gewoon' een geschreven tekst in mijn eigen handschrift.

Het boek heb ik in huis. Wel toepasselijk: Hoe begin je met het tekenen van mooie letters..... dus waar wacht je op. Ja, waar wacht ik nog op, let's go! :-) 

Ik denk nu na over een kadootje voor iemand van onze wijkkring. Zij wordt a.s. zondag gedoopt. Ik weet nog niet of ik zelf iets ga maken, of dat ik een mooi boek ga kopen. Of toch iets in handletteren proberen?! 

Een paar weken geleden kregen wij als wijkkringleden een heel bijzonder kadootje van haar. Deze witte duif, in glas-en-lood, gemaakt door haar zwager. Symbool voor de Heilige Geest, het onderwerp waar wij in de afgelopen tijd met onze wijkkring mee bezig geweest zijn. Ik ben er heel blij mee, en de duif heeft een mooie plek in onze woonkamer gekregen.

Nu had ik nog een foto willen maken van mijn gezonde zelfgebakken koekjes. Er is er nog maar eentje over en dat staat zo zielig op de foto. Waar ze gebleven zijn? Ik liep de keuken in en trof mijn dochter aan met een enigszins schuldige blik. Ze werkte haar derde koekje van die middag naar binnen. Ik was gewaarschuwd. Bij het recept stond het al: Ze vliegen je koektrommel uit... Missie 'gezond-en-lekker-bakken' geslaagd dus! Een volgende keer laat ik ze maar niet meer open en bloot op de keukentafel staan. ;-) 

Colsjaal

En dan ben je zomaar een paar weken verder richting eind januari, wat gaat het snel! Als eerste creatie van het nieuwe jaar, haakte ik een paarse colsjaal in de granietsteek. 

Jongste dochter herinnerde mij een paar dagen voor oud en nieuw aan 'de traditie', dat ze elk jaar rond oud en nieuw een nieuwe colsjaal krijgt. Eh ja, zo ging het inderdaad de afgelopen jaren. Ik was mij er alleen nog niet van bewust dat het inmiddels een traditie geworden was. :-) 

Deze foto liet ik in januari 2013 zien: haar eerste exemplaar. Leuk om zo'n blogbericht nog eens terug te lezen. Wat is er veel veranderd in een paar jaar tijd! De jongedame zit inmiddels in klas 2 van het voortgezet onderwijs. 

Nou vooruit dan maar. Ik begon op oudejaarsdag aan de sjaal en op nieuwjaarsdag legde ik de laatste hand eraan. Het ging ook lekker snel. Ik haakte de sjaal met 2 draden Saskia van de Wibra, die ik zo uit mijn voorraad kon pakken. Ik haakte door tot de 2 bollen op waren. Toch miste er nog iets. Een 'fluffy' randje maakte de sjaal af. Ook die bolletjes kwamen uit mijn voorraad. En zo voerde ik gelijk één van mijn goede voornemens uit: Zoveel mogelijk eerst gebruiken wat ik nog heb. :-) 

Ik stond vanmiddag alweer met een mooie bol garen in handen, maar heb de verleiding kunnen weerstaan. ;-)

Haar eerste colsjaal draagt ze ook nog heel veel. Oei, wat een verschil met de eerste foto, het mooie is er wel af! Nou ja, het mag ook wel een (af-)gedragen sjaal zijn na 4 jaar intensief gebruik. ;-) 

Hier waren we gezellig samen bij de Starbucks, na een controlebezoekje aan het ziekenhuis. Echt een traktatie hoor. 

De nieuwe colsjaal daar zal ze ook nog veel plezier van hebben. Ze woont er bijna in en heeft er bijna elke dag wel één om, zowel binnen als buiten. Lekker warm ook met dit mooie winterweer! 

Het mag van mij nog even duren! Al is de mooiste sneeuw al weer weg, door half vriezen-half dooien.

Thuis van de Starbucks had dochterlief zin om te bakken. Dat werden heerlijke cupcakes, versierd met botercreme, marsepein en bakpareltjes ed. die we nog hadden.

Ze zat heerlijk te freubelen met marsepein, zo gezellig! Daarna genoten we samen van de heerlijke calorie-bommetjes. 

Ze waren zo lekker, dat ze het afgelopen weekend nog een nieuwe voorraad gebakken heeft, mmmm! En zo is er van mijn voornemen om vooral lekker en gezond te bakken nog niet zoveel terecht gekomen. Maar wat in het vat zit...

In de kerstvakantie had ik hier en daar wat 'ami-tafereeltjes' gemaakt in de kamer. Jongste dochter speelt er niet meer mee en ze liggen anders maar in een mand te liggen. Dit stelletje mocht nog even blijven, bij het opruimen van de kerstspullen. Ik kreeg ze alweer een paar jaar geleden, toen ik met een ami-swap meedeed. De kaart erachter had ik bewaard van het vorig jaar. Kaarten die ik te mooi vind om bij het oud papier te doen, bewaar ik bij de kerstspullen.

Na de sjaal, vond ik het tijd worden om een 'oud' project weer op te pakken. Het is een granny-stripe deken waar ik al ruim 2 jaar geleden aan begon. Hij was bestemd voor de kamer van mijn zoon toen hij naar Arnhem verhuisde. Hij heeft daar maar heel even gewoond en de deken belandde ergens op mijn hobbykamer. Inmiddels woont hij weer op kamers en heb ik de deken weer opgepakt. Elke dag haak ik een paar toeren en zo hoop ik ook dit project tot een goed einde te brengen. 

Geniet nog even van de winter!