Van een aantal van jullie kreeg ik, bij mijn blogje over Snater, het advies nog een kuiken te haken. Dat heb ik gedaan en kijk eens: Het is Sientje geworden!
Ze lijkt totaal niet op haar broertje Snater. Zo makkelijk als Snater is, zo zinnig is Sientje. Het had heel wat voeten in de aarde eer ze klaar was om op de foto te gaan. Ze zocht zelf de accescoires bij elkaar: Een paars strikje, waar ze een bloemenpaillet mét pareltje en een geborduurd kettingsteekje op wilde. Vrolijk fladderde ze door m'n hobbykamer en kreeg er maar geen genoeg van: Dit lintje, of toch die... en nog een klein hangertje eraan. Toen ze eindelijk klaar zat om te poseren, rende ze nog snel weg om mascara op haar wimpers te doen én kwam ze terug met een paar bijpassende roosjes.
Daarna was ze best moe en plofte neer op een (hoe kan het ook anders) roze kussen bij het raam.
Zo vond Sientje haar favoriete plekje en wat mij betreft had ze daar nog lang mogen blijven zitten. Maar het liep anders en dat had Sientje niet eens zelf bedacht.
Mijn dochter's vriendinnetje is vandaag jarig. Toen we bezig waren leuke kadootjes bij elkaar te zoeken, kwam ze op het idee om Sientje erbij te geven. Dat vond ik direct een leuk idee.
Sinds de zomervakantie zijn mijn dochter en haar vriendinnetje bijna een siamese tweeling. Wat hadden ze een plezier met elkaar, in de klas. Héél veel lachen en héél veel kletsen. Hadden helaas, want de dag voor de kerstvakantie gingen ze nog als twee vrolijke meiden met elkaar naar school. Gekleed in mooie jurkjes.
Dat het voorlopig de laatste schooldag zou zijn voor L., daar hadden ze geen idee van. Ze hebben nog een nachtje gelogeerd samen. 's Middags ging ze naar de huisarts en die stuurde haar voor de zekerheid naar het ziekenhuis voor een foto. Ze had al een tijdje pijn aan haar knie en misschien zou de oorzaak een breukje zijn. Een dag later kreeg ze de vreselijke diagnose botkanker. Die sloeg in als een bom, ook bij ons. Gelukkig lijkt ze nog geen uitzaaiingen te hebben. Ze heeft al meerdere chemokuren gehad. En wat is ze dapper!
Zo maakten we een mooi pakket van de spulletjes, met Sientje erbij en een hartje met de initialen van mijn dochter en vriendinnetje. Op de achterkant staat: Forever Friends. Ondanks alle narigheid hebben ze nog steeds zoveel plezier met elkaar. Wij mopperen weleens dat onze pubers teveel achter internet zitten, maar wat een zegen dat het er is! Zo kunnen ze heel makkelijk contact houden: Ze face-timen, whatsappen en noem maar op. Ook terwijl L. haar kuren krijgt. We hopen en bidden dat de behandelingen aanslaan.
Sientje had wel in de gaten dat ik het toch een béétje jammer vond om afscheid te nemen. Ze stond ineens te sjorren aan een bol garen. Tja, nog een kuiken haken?! Ik blijf bezig, misschien volgend jaar! :-)
Ik laat jullie nog een paar foto's zien van pasen, een week terug alweer! We genoten van de diensten in onze gemeente: Op goede vrijdag vierden we in een dienst het avondmaal, wat een mooie gewoonte! Net als Jezus, die met zijn discipelen het avondmaal vierde voor zijn sterven. Voor ons was het nieuw, omdat we nog niet zo lang naar deze gemeente gaan. Zondag hadden we een prachtige bijeenkomst met De zandtovenaar, ook heel bijzonder!
Op tweede paasdag kwamen we als gezin met z'n allen bij elkaar. Dat zijn er inmiddels weer 11: één van onze zoons heeft sinds een paar weken ook weer een vriendin. Dat we met véél zijn kun je wel zien aan de mega-lange tafel... ;-)
Het was heel gezellig en iedereen bracht wat mee. Mijn schoondochter maakte de leuke hapjes met poffertjes, nutella en een aardbei erop. Ik had de scones gebakken en er was nog veel meer lekkers. Ook de jongste dochters hadden hun aandeel geleverd: Met een zelfgebakken cake en wafels.
Kijk eens wat een geweldig uitzicht, vanuit het appartement van onze zoon en zijn vriendin! Het panorama van de wolken verandert voortdurend en dit vond ik wel héél mooi: De dreigend donkergrijsblauwe lucht! Op de achtergrond kun je d'Olle Grieze nog zien!
Waar ik ook heen ga, ik neem altijd wel een haak- of breiproject mee. Ik heb nu een project van vorig jaar weer opgepakt: een sjaal. Ik zal er binnenkort meer van laten zien.














































