maandag 28 juli 2014

Nieuw blogje: Loomlove

Met enige trots presenteer ik het nieuwe loom-blog van mijn dochter: Loomlove. :-)


Waar ze ook naar toe gaat: Op vakantie naar Zweden, spelen bij een vriendinnetje of gezellig eten bij de Ikea, de loomspullen gaan mee. :-)



Ze hoopt natuurlijk op wat volgers en reacties. ;-)

vrijdag 25 juli 2014

Van een omslagdoek en een reis naar Zweden tot een konijn-met-een-gebroken-pootje...



Hejhej (zweedse groet),

Daar ben ik weer, terug van weg geweest van een heerlijke vakantie in Zweden! Eindelijk weer eens gelegenheid voor een (deze keer) lekker uitgebreid (foto-)blogje. Het is nou niet onze gewoonte om zover weg te gaan (het is onze eerste buitenland-vakantie sinds 23 jaar). Aanleiding voor deze trip was het vakantie-werk van onze dochter en haar vriend op een camping in Zweden: Storängenscamping bij het plaatsje Ransäter in de mooie provincie Värmland (50 km van Karlstad). We besloten daar een kijkje te nemen en gingen uiteindelijk met het hele gezin. Een reis van twee dagen (met overnachting in Denemarken), die ik grotendeels hakend doorbracht. ;-)

Ik had zin in een makkelijk haakwerkje, zodat ik ondertussen om mij heen kon kijken. Dat werd de omslagdoek uit Haken en kleur, gehaakt met Bianca-garen van de Wibra. De kleur van de rand en de bloemen komt een beetje anders over dan deze in werkelijkheid is: De kleur komt heel dichtbij het roze van de omslagdoek: neon-roze.


De rand, bloemen en kwasten maakte ik anders dan in het patroon staat en de doek heeft wat minder toeren (mijn dochter vond 'm zo groot genoeg ;-) ). De kwasten zijn gehaakte lossen-koordjes, afgewerkt met kralen. Verder wilde mijn dochter graag een schulprandje (kon geregeld :-) ). De bloemen maakte ik als volgt: 
Haak 10 stokjes in een magische ring. Haak vervolgens 5 blaadjes als volgt: Haak 2 lossen en 3 dubbele stokjes in de eerste steek, hv in de volgende steek. Herhaal dit 4 keer. 


Het kostte even moeite om mijn dochter over te halen, maar hier is 'ie dan: een one-minute-draagfoto in het mooie Zweden (waar het veel te warm was om de doek écht om te dragen). 


Na twee dagen rijden zagen we dan éindelijk het bord van de camping opdoemen. Ik moet zeggen dat ik het geen straf vond zo lang in de auto te zitten, al was het wél warm... Ook onze dochters vermaakten zich prima: Vanaf Denemarken klonken opgewonden 'oh's' en 'ah's' vanaf de achterbank en er werden heel wat foto's gemaakt. :-) 



We sloegen rechtsaf bij het bordje Storängens Camping: van de camping zelf was op dat moment nog niets te zien, die lag verscholen achter de bomen. Maar toen we de helling naar beneden afreden, zagen we tot onze verrassing de camping: prachtig groen, liggend aan de rivier, met vriendelijke bruine stuga's. De eerste van links bleek die van ons te zijn. We werden opgewacht door onze dochter en haar vriend. En een hele horde muggen, want die zijn daar 's avonds behoorlijk actief... Sinds deze vakantie ben ik (nog meer, ik gebruikte het al) fan van Tea-tree-olie: Je stipt de plek aan en de jeuk trekt bijna direct weg, de bultjes verdwijnen ook snel.


Toen we net aangekomen waren zei mijn dochter: 'Oh ja mam, dat was ik nog vergeten te vertellen, maar er zit hier een hobby-winkeltje op de camping'. 'Een hobby-winkeltje?!?!' En ja hoor: Jankes Stickatgarn, dát moest gelijk op de foto! En het bleef niet bij een foto van de buitenkant, dat snap je wel! :-) Janke is de moeder van de (nederlandse) eigenaresse van de camping, die 9 jaar geleden samen met haar dochters naar Zweden geëmigreerd is. Janke is vooral een breister en ze verkoopt mooie garens (die ook prima voor haakwerk te gebruiken zijn ;-) ). 


Dat kostte op de terugweg wat strijd met mijn dochter. Haar loom-spullen waren per ongeluk ingepakt en nu wilde ze haken. En wel met één van mijn verse zweedse bollen garen (waar ik dus al, ssst sinterklaas!, een bestemming voor had). Gelukkig stelde zij zich tevreden met een bol Bianca, die over was van haar omslagdoek. Ze ging wat haken voor Willem Bever, die zich in Zweden bij haar knuffel-gezelschap gevoegd had: Een kado van grote zus, die op haar verjaardag al in Zweden was!


Willem Bever wilde óók graag een omslagdoek. Het is een jongen, maar volgens mijn dochter houdt hij van meisjeskleuren. :-) 


In Zweden heeft Willem heel wat broertjes en zusjes. Mijn dochter heeft er één gezien toen ze met mijn man, de vriend van mijn dochter en haar zusje ging kanoën in de rivier waaraan de camping gelegen is.


Willem wilde nog wel even poseren om de achterkant van zijn omslagdoek te laten zien: Gewoon een rechte lap van vasten met een schulprandje eromheen. Geen wonder, hij is gek op hout... Oei, snel Willem naar een veiliger plekje verhuizen, voor hij wat anders met onze bank gaat doen dan erop zitten!


Al met al hebben we enorm genoten van ons Zweden-avontuur, zowel op de camping als de uitstapjes die we maakten: Wandelen en toeren in de omgeving, en zelfs eten bij de Ikea in Karlstad (de saus smaakt wel héél anders dan in Nederland, laten we 't er maar op houden dat de zweden een andere smaak hebben... ;-) ). Wat mij altijd bij zal blijven zijn de prachtige en steeds wisselende wolken-luchten!


Deze foto maakte ik toen ik ('s nachts om 3 uur!) naar de wc liep. De zon kwam op en gaf het idee dat het al minstens 6 uur in de morgen was. Echt donker werd het er niet, op z'n donkerst was het tussen 12 en 2 uur 's nachts en dan nog lang niet zo donker als hier in Nederland. We hoorden 's nachts vaak een vreemd gillend geluid, wat zou dat voor vogel zijn? Het bleken gillende herten te zijn! We hebben zelfs een slang (waarschijnlijk een zwarte adder) zien zwemmen.


En dan ben je zomaar weer thuis. Tot Duitsland aan toe klonken de protesten van onze dochters: 'Pap, zullen we weer terug gaan?! We halen gewoon de konijnen naar Zweden en blijven er!' :-) Stijfjes rolden we uit de auto, onze 'Big Merc' (een al wat oudere Mercedes Benz) had zich prima gehouden.
Wat we aantroffen was even schrikken: Ons konijn Puk lag suffig niet in maar náást zijn ren. Hij leek pijn te hebben. We konden gelijk bij de dierenarts terecht: Zijn pootje bleek gebroken en hij was wat versuft door gebrek aan water.


Wat was er gebeurd?! We waren al gebeld door onze overbuurman dat deze boef, de buurman van Puk, een ontsnappingspoging had gedaan. Hij had lekker rondgehopst in de tuin en had de andere konijnen de kop gek gemaakt. Vervolgens was Pukkie aan het graven gegaan om óók uit zijn hok te komen en was daarbij waarschijnlijk klem komen te zitten. 


En nu moet de patiënt 4 tot 6 weken rust houden. Hij mag zijn hok niet uit en krijgt de eerste paar dagen pijnstiller. Hij strompelt wat rond  en ziet er gelukkig weer stukken beter uit dan toen we hem vonden! En, zoals je ziet, het ontbreekt hem niet aan zorg en aandacht! We zijn wel blij dat het gebeurde op de dag dat wij terug kwamen, zodat wij zélf met hem naar de dierenarts konden!

En Dorito, de zwarte rakker?! Die heeft vanmorgen weer een ontsnappingspoging gedaan. We zagen tot onze schrik dat zijn hok en ren leeg waren, waar zou hij zijn?! De eerste zoektocht leverde niets op. Maar toen we eens goed zijn hok inspecteerden zagen we een diep gat, onder de schutting door naar de buren! Gauw gauw renden we er heen. En ja hoor, daar zat hij, kletsnat (het regende flink vandaag) en wat verwezen aan de andere kant. Blijkbaar wilde hij wel graag terug naar zijn vertrouwde omgeving, maar wist hij niet meer hoe hij terug moest! De rest van de dag heeft hij ín zijn hok gezeten en morgen gaan er flink wat stenen in z'n ren, zodat hij niet wéér aan het graven kan!

Nou, tot zover de avonturen van ons en ons konijnenvolkje! 


We genieten nu weer van onze eigen tuin, in plaats van de mooie natuur in Zweden. Die natuur heeft ook een keerzijde. Wat waren we op gewonden en blij dat we een échte eland (al was het dan één zonder gewei) zagen, zomaar langs de doorgaande weg! De dag voor ons vertrek gebeurde er een heel ernstig ongeluk, vlakbij onze camping. Op de weg waar wij al zo vaak langs gereden waren, was een motorrijder op een plotseling overstekende eland gebotst. Een meisje dat gevaren-driehoeken neerzette, werd vervolgens geschept door een passerende auto. 
We hoorden ook meer van de vliegramp toen we weer thuis waren, wat verschrikkelijk! 

De komende dagen zal ik jullie blogs weer bezoeken, er is vast een heleboel bij te lezen en te bekijken!

vrijdag 4 juli 2014

Bont én rood met witte stippen

Veel nieuws heb ik niet gemaakt, de afgelopen weken. Maar ik heb een paar foto's die ik nog niet heb laten zien, bij gebrek aan tijd om te bloggen. Ik deed een ruil met Suus van het blog MejuffrouwB. Zij bood een ketting te ruil aan (welke kun je zien als je op de link naar haar blog klikt).


Ik maakte een rood-met-witte-stippen-tashanger voor Suus, met fimo-bedels en -kralen. Het Blond-hangertje had ik nog (gemaakt van verkleind Blond-inpakpapier, houten geverfde hangertjes en Mod Podge).  


Ook gaf Suus aan dat zij van bont houdt. Ik maakte eerst de fimo-kralen in vrolijke kleurtjes en vervolgens deze armband. Toch altijd weer spannend om iets voor iemand anders te maken, maar Suus is er blij mee. En ik met de ketting, die in het echt nog mooier is dan op de foto! Dank je wel Suus, het was een geslaagde ruil-actie.


Mijn dochter maakte een tashanger voor juf, met natuurlijk een zelf geloomde aardbei-bedel. Met de hele klas mochten ze bij haar thuis een klassenavond houden. Een geweldige juf, die ze twee jaar hebben gehad. Ze gaan haar heel erg missen!

Afgelopen week vierden wij het 55-jarig huwelijksfeest van mijn ouders. Reden genoeg om wat minder actief te zijn in blogland: Ik maakte twee fotoboeken met foto's van de afgelopen vijf jaar. We hebben met elkaar als familie van het feest genoten in Stayokay Hostel in Soest: een uniek plekje in een dorp waar ik zelf opgegroeid ben.


Het was een bijzondere gebeurtenis, omdat mijn moeder heel ernstig ziek werd het afgelopen jaar. De behandeling heeft zij goed doorstaan en het gaat nu goed met haar, al is haar gezondheid broos. 'Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand', zongen we met elkaar bij de maaltijd. Daar vertrouwen wij op en we kijken terug op een prachtige dag!

zondag 22 juni 2014

Gevaar in het beesten-bos!

Het is gezellig in het loom-beestenbos, een drukte van belang. Waar je ook maar kijkt, zie je vrolijk gekleurde beestjes. Uiltjes en poes willen wel even poseren voor de foto.


Poes kijkt een beetje angstig. Wat is er aan de hand poes?! Oh help....



Snel een veiliger plekje opzoeken!

Ik moest wel lachen om de reacties op mijn laatste blogje. Herkenbaar: Overal in huis elastiekjes, zelfs in bed... Mijn man pakte een handje gekleurde snoepjes uit een glazen pot en zat daar heerlijk op te kauwen. Er zat een taai stukje tussen. Je raadt al wat hij uit zijn mond viste... :-)). 
Ondertussen gaat het loomen onverminderd voort, waar niet. ;-) Zelfs ik ontkwam er niet aan. Mijn dochter vond dat ik ook eens wat voor mijzelf moest maken.


Ik maakte een armbandje in aqua-kleurtjes en probeerde wat met kraaltjes. Met dank aan de Wibra voor de leuke kralen-kettingen met aardbeihangers, die door mij gesloopt werden. Veel voordeliger dan de echte loom-kralen. Ook de Action heeft leuke kralen-doosjes voor 1 euro, die heel geschikt zijn. :-) 
Ik heb het armbandje een uur gedragen. Niks voor mij, ik blééf 'm voelen. 



Mijn dochter heeft zich op het maken van 3D-figuurtjes gestort. Dit lieve konijntje maakte ze met behulp van een engels You Tube-filmpje, van DIYMommy. Inmiddels heeft Eveline van EvelineMaureen er een nederlandse versie van gemaakt. De stem van Eveline is een vertrouwd geluid hier in huis. En als ik háár stem niet hoor, hoor ik die van mijn dochter die op Eveline-toon speelt dat ze een instructie-filmpje maakt. ;-) 


En dan haar trots: Het paardje! Toen ze via You Tube liet weten dat het in één keer gelukt was (Eveline zelf vertelde dat háár eerste pogingen mislukten), leverde haar dat een plus-1 op van Eveline. :-) 

Vrijdag ga ik met een doos met héél veel elastiekjes en loomspulletjes naar school. De juf viert haar verjaardag en heeft gevraagd of ik een workshop wil geven, gezellig!
Mijn jongste dochter is volgende week jarig. Er staan vooral loom-spulletjes op haar verlanglijstje en als ik zie hoe ze ermee bezig is, is dat wel aan haar besteed. Ik heb via Ebay een speciale haaknaald uit China besteld. In Nederland zijn ze overal uitverkocht, óf heel duur. Ik ben benieuwd!

zondag 1 juni 2014

Oehoeoeoe: loomen (op een spijkerplank!)


Al een tijdlang zag ik de gekleurde elastiekjes in de winkels liggen. Ik lette er niet zo op. Ik ben niet zo van de rages, al kan ik mij er van vroeger nog één herinneren: Een oranje sinaasappel aan een plastic koord met een lus die je om je been kon doen. Al draaiend sprong je er dan overheen. Had je er geen, dan deed je een tennisbal in een afgeknipte pantykous, dat kon ook prima. Wat was ik gelukkig dat ik 'een echte' voor mijn verjaardag kreeg en wat heb ik er veel mee gespeeld. 

En ja, zo zijn we hier nu dan toch 'in de ban van de loombands'. 


Hoe is dat zo gekomen? Twee weken gelezen was ik gezellig bij Lize van het blog Bonjoli op de koffie. Zij demonstreerde enthousiast het maken van een armbandje op een mini-loom (zie boven), zó leuk voor de kinderen. 'Het kan ook op een vork', vertelde ze erbij en ik kreeg een zakje elastiekjes mee naar huis. Thuisgekomen gaf ik het zakje aan mijn jongste dochter, vork en laptop (nederlandstalige filmpjes van EvelineMaureen) erbij en ja hoor, daar ging ze. 


Het ene na het andere armbandje rolde van de vork. 'Mama, ik heb dringend nieuwe elastiekjes nodig!'
Afgelopen donderdag stond er een workshop tashanger-maken op stapel, voor de Zip-your-Lip-actie waar ik al eerder over blogde. Last-minute kreeg ik het idee om een loom-workshop erbij te geven. Het was te kort dag om via internet elastiekjes te bestellen. Gelukkig kreeg ik van Lize ook de link van Kralen en kralencreaties en kon ik de elastiekjes zelf ophalen. Ook bestelde ik schattige mini-loompjes (sorry, ze zijn tijdelijk uitverkocht, ik kocht ze allemáál... ;-) ). De elastiekjes zijn latex-vrij. Handig voor mij als ik mijn dochter even moet helpen, omdat ik een latex-allergie heb. 

Respect voor mijn 11-jarige dochter, die als volleerde workshop-leidster het ene na het andere kind op weg hielp met loomen. Het idee van de knoop als sluiting vond ik hier (en er zijn heel wat WK-armbandjes gemaakt door jonge voetbal-fans :-) ). 
Zelf gaf ik een kralen workshop en het was 'beredruk' bij beide workshops. De echte loompjes waren al snel bezet en er stond een rij van wachtende kinderen. Toen ben ik snel naar de keuken van de kerk gerend om vorken erbij te halen. :-)
Van te voren was dochterlief nog wat zenuwachtig: 'Stel nou dat niemand het wil doen?!' Achteraf verzuchtte ze: 'Mama, ik had nog geen minúútje om uit te rusten', nou ja eentje dan toen ze zelf een kralenhanger maakte: 


Ze wil nu dolgraag een échte loom. Maar ja, het duurt nog een paar weekjes voor ze jarig is. 'Mama, kun jij er één maken?!' 'Geen idee, maar we kunnen het natuurlijk proberen!' En we zochten een plank en spijkers, keken hoeveel pinnetjes een échte loom heeft. We gebruikten het mini-loompje als maat voor de afstand tussen de pinnetjes. Papa keek belangstellend toe of het wel goed ging en ja hoor, niet één keer op m'n duim geslagen! ;-) 

En dan het spannendste moment: Zou het werken?! Dit is een schuine loom, daar kun je niet alles op maken, merkten we al snel. Even verder gezocht naar wat wel kon en aan de slag!


Zou het lukken?!


En ja hoor, na (eerlijk is eerlijk) wat zuchten rolde de eerste Stardust-armband van de plank!


Een echte loom werkt vast makkelijker, je moet echt héél goed opletten dat je alle elastiekjes goed meehaakt. Maar oefening baart kunst en inmiddels is mijn dochter er al aardig handig mee: Na de Stardust-armband (met hulp van mama), maakte ze zelf een Stardust-ring, drakenhuid-armbanden, bloemen en zelfs een heuse uil! :-) Iedere nieuwe knuffel wordt hier letterlijk in de armen gesloten en ook het uiltje kreeg een dikke kus als begroeting toen 'ie klaar was. :-)


vrijdag 16 mei 2014

Doily-love

Ik heb écht wel de smaak te pakken! :-) Het is zó leuk om te doen: doily's haken. Voor wat betreft het eerste deel heb ik voor alle drie hetzelfde patroon gebruikt: The Little Spring-Mandala van Made in K-Town.


Ook de kleuren zijn bij alle drie hetzelfde, alleen in andere volgorde. Daardoor is het effect steeds anders. 


De kleinste is ook heel geschikt als onderzetter. Ik heb 'm daarvoor al gebruikt, al merk ik wel dat ik de eerste paar keer geneigd was de kop thee/koffie ernaast te zetten, want stél nou dat er gemorst wordt. Zo jammer van die mooie doily... ;-) 

maandag 12 mei 2014

Gehaakte doily

Wat als je op Moederdag (bijna) niets hoeft te doen?! Dan eindelijk maar eens de doily haken, die ik al zo lang op mijn verlanglijstje had staan. Op de één of andere manier komt het er zelden of nooit van iets voor mijzelf te maken.


Maar als je prachtige rozen krijgt, is het toch wel erg leuk om de 'gebroken witte vaas op het gebroken witte plateautje' op te vrolijken met een bijpassende doily! 


Het eerste deel van het patroon komt van het blog K-town. Vanaf het tweede gele randje heb ik de rest 'op de bonnefooi' gehaakt, omdat ik de doily groter wilde hebben. Ik ben blij met het resultaat!


Ik ben gelijk begonnen met nr. 2 (dezelfde kleurtjes in een andere volgorde), want de (wat saaie) glazen vaas met gele rozen krijgt natuurlijk ook een vrolijke onderzetter! Ik geloof dat ik de doily-smaak te pakken heb! 


Moet je eens kijken wat de laatste grote doiliy's waren die ik hiervoor haakte, járen geleden! Zoek de verschillen...




De tekening en het geschreven epistel (om de uitwonende kinderen op te vangen) zijn van de hand van mijn jongste dochter. :-) Taart was er ook, maar die was al op eer ik er erg in had een foto te maken. 
Op zaterdagmiddag deed ik boodschappen en zag in de verte mijn 13-jarige dochter heel voorzichtig (in de regen!) lopen, met de fiets aan de hand en 'iets' achterop de bagage-drager: Een grote taart voor moederdag. Mijn aanbod om de doos achterin de auto te zetten, nam ze dankbaar aan. ;-) Beide dochters waren wel wat beduusd dat de taart zo duur was. Mam er stond bij dat 'ie 7 euro was, maar bij de kassa moesten we ineens 10 euro betalen... Leuk bedacht meneer Albert Heijn, die Jackpot-aanbiedingen. Voor een volgende keer misschien een idee om de moederdag-aanbiedingen ook voor kinderen begrijpelijk te houden?! Ik snapte pas na mijn tweede winkel-bezoek hoe het werkte... ;-)



Naast de rozen en de taart nog meer verwennerij: Een schattig theezakjes-mapje van mijn jongste dochter en een blikje met heerlijke thee van één van mijn zoons. :-)


's Avonds speelde ik in het Muziekteam van onze gemeente. Heerlijk als je dan niet hoeft te koken! Tegen de tijd dat het wat branderig begon te ruiken in de keuken ben ik het huis uitgevlucht richting kerk om in te spelen. ;-) 
Dit is één van de liederen die we gespeeld en gezongen hebben in de (jongeren)dienst, ik heb ervan genoten!