maandag 24 september 2018

Nina Konijn

Hoi allemaal, ik ben Nina Konijn!


In de zomervakantie ben ik geboren op Terschelling, is dat niet bijzonder? Op zich niet natuurlijk, want het rammelt daar van de konijnen. Maar ik ben wel een bijzonder soort, namelijk een geháákt konijn.


3 jaar geleden werd daar ook al een gehaakt konijn geboren: Ko Nijn. Wij lijken niet op elkaar vind ik, afgezien van het feit dat we beiden gehaakt zijn. En we hebben allebei mooie lange flaporen.


Ik mocht zelf kleurtjes uitkiezen, alvast voor een lekkere warme trui voor de winter. Ik koos geen twee (zoals bij het patroon), maar wel drie kleurtjes uit! Tussendoor mocht ik even op de foto. Ik kon zelf nog niet eens zien hoe het werd, maar benieuwd dat ik was! Gelukkig maar dat ik op deze foto ook nog geen neus en mond had, want dan had ik die koek vast en zeker lekker opgesmikkeld. En alsof drie kleurtjes garen nog niet genoeg was, koos ik er ook nog een stofje bij uit. Zo leuk voor op mijn trui en oren! En dat mocht ook nog, nou ben ik geen bijzonder konijn?? 


Eerst zat ik na de vakantie nog een tijd zonder ogen, neus en mond op de piano, naast mijn nieuwe vriend Karel Kikker. Dat duurde lang hoor! Maar éindelijk kreeg ik ook een gezicht. Ik wist niet hoe snel ik naar de spiegel moest rennen, zo nieuwsgierig was ik: Ohhhh, geweldig!! Ik kreeg er roze wangetjes van, zo mooi vond ik mijzelf! Tja, erg bescheiden ben ik niet, maar ja, dames zijn nou eenmaal ijdeltuiten en konijnendames helemáál!


Maar het áller, állernieuwsgierigst was ik toch wel naar mijn nieuwe vriend Karel Kikker! Ik was zo snel naar de spiegel gerend dat ik vergeten had te kijken hoe hij eruit ziet. Gelukkig heeft hij nog geen schip gevonden en blijft hij gezellig bij mij in de buurt. Zij wij geen prachtig stel??
Ik ben gehaakt met Baby Soft van de Zeeman en mijn patroon staat in het boek Mijn Knuffels van sokkenwol van Kristel Droog-Dekkers. Alleen mijn oren en mijn snoetje zijn een beetje anders. 

Nou daag, groetjes van Nina Konijn

zaterdag 11 augustus 2018

Crochet doily tablecloth

Vorig jaar liet ik in deze post een beginnetje zien van een doily-tafelkleed. De doily is een eigen ontwerp, ontstaan uit het idee om een tafelkleedje te haken naar aanleiding van het ontwerp Gardenroom-tablecloth van Scheepjes.


Terwijl veel bloggers meldden dat het véél te warm was om te haken, vond ik het juist heerlijk. Lekker in de schaduw, met een haakwerkje. Dit jaar gaan wij niet naar Zweden op vakantie, maar onze dochter (voor wie het kleedje bestemd is) is daar wel. Leuk voor haar dat haar tafelkleedje af is als zij terug komt. :-) 


Ik hoefde er nog maar een stuk of 10 en omdat ik de doily's gelijk aan elkaar haak en ook de draadjes afhecht, was dat snel klaar. Nog even in vorm laten drogen en weer een project afgerond. Dochterlief zal er blij mee zijn als zij terug komt van haar Zweden/Noorwegen-avontuur: eerst 3 weken werken in een B&B en daarna 10 dagen vakantie vieren met de trein door Noorwegen. Er komen al mooie foto's voorbij op de familie-app. :-) 


Het Ikea-Lack-tafeltje waar het kleedje voor bestemd is, heeft het begeven. Ik hoop maar dat het ook past op het nieuwe tafeltje. En anders kan het ook hier op de tuintafel. ;-) Het knalgele lantaarntje kreeg ik van mijn schoonzus en komt ook bij de Ikea vandaan. 


Ik zal er volgende week voor gaan zitten om het patroontje uit te werken. Dat kan makkelijk, want een volgend kleedje is in de maak. Deze keer voor mijzelf in een iets rustiger uitvoering. Wordt vervolgd!

P.S. Wat een leuke reacties op mijn vorige blogpost over de Ariadne-kikker. Ik krijg de smaak van het bloggen weer te pakken! :-) 

zondag 29 juli 2018

Karel Kikker (met patroon)

Bijna leek het erop dat ik mijn haaknaald aan de wilgen gehangen had. Wat kwam er maar weinig uit mijn handen de afgelopen periode. Maar na het op verzoek haken van een knuffeltje voor een babyshower, begon er weer wat te kriebelen. 


Na het afronden van mijn opdrachtje, besloot ik dit oude project weer op te pakken. Al een jaar zat deze vrolijke kikker half afgemaakt in een tas. Het was even zoeken welke haaknaald ik ook alweer gebruikt had. Maar hier is 'ie dan: Karel Kikker, ik vind 'm zo leuk! 
Al langer had ik het idee om eens oude patronen onder het stof vandaan te halen. En dan écht oude patronen. Hoe vreemd kan het gaan in handwerkland. Ik verbaas mij regelmatig over de hoeveelheid nieuwe boeken die op de markt verschijnt, de één nog leuker en mooier gestyled dan de ander. Nadat er jaren en jaren geen patronen te verkrijgen waren. Mijn eerste amigurumi-boek was een Engels exemplaar. Wat ik wel jammer vind, is dat patronen ook snel weer 'uit' raken, met het bombardement aan nieuws. En daarom ook mijn initiatief om eens écht oude patronen voor het voetlicht te halen! Deze verdient toch een tweede ronde, vinden jullie niet? 


'Hola, waar gaat dat heen?' Tja, kikkers zijn snel en voor je het weet maken ze zich met een reuzensprong uit de voeten. Oh kijk, Karel is nieuwsgierig en gaat die mooie druiventrossen eens van dichtbij bekijken. 'Maar Karel, je bent een matroos, waar is je schip?' 'Schip? Ik vind het nu veel te warm om te werken hoor! Het is hier lekker koel onder de druivenbladeren.' 


'Je kunt ze nog niet plukken hoor. Ze zijn nog niet rijp, nog even geduld Karel!' Daar wil Karel niet op wachten, met weer een reuzensprong gaat hij verder. 


En daar zit hij dan, op wacht bij de vuurtoren. Wie weet komt er een schip voorbij en mag hij mee. Er is vast werk genoeg voor deze matroos.


Het patroon van Karel komt uit de Ariadne van juni 1988. Helaas staan er geen namen bij vermeld van de ontwerpsters. Blogster Antoinette (volgens mij is zij net gestopt), heeft eens nagevraagd bij het huidige tijdschrift Ariadne of de patronen gepubliceerd mogen worden. En dat mag, ze vinden het leuk als de patronen nog gebruikt worden. Mits er maar verwezen wordt naar de herkomst, bij deze!


Het patroon staat hieronder. Ik heb Karel Kikker consequent op de amigurumi-manier gehaakt, met een magische ring in plaats van een lossen-ring. In plaats van geborduurde ogen heb ik veiligheidsoogjes gebruikt. Dat geeft Karel een nieuwe look. Het mondje heb ik geborduurd. Ik haakte de Karel met Soft-garen van de Zeeman. Hou er met het haken van de kraag rekening mee dat de beginlosse voor de nieuwe toer niet in het patroon vermeld staat. Dat staat voorin het werkschrift bij de aanwijzingen. Voor de kraag haak je een ketting van 17 lossen, plus een beginlosse en steekt dan in in de 2e losse vanaf de naald. Veel plezier ermee!




woensdag 28 maart 2018

Kralen en nog wat meer

En toen bleef het lange tijd stil op mijn blog... Ik was niet van plan een blogpauze in te lassen, maar ineens zijn we dan drie maanden verder. Oei, dat is wel erg lang! Ik heb even getwijfeld: Ga ik nog wel door met mijn blog? Maar stoppen is ook jammer, daar vind ik het toch te leuk voor. En ik heb af en toe wel meegelezen bij jullie.


Het was dan wel stil, ondertussen zat ik hier niet stil. Voor de boekenwinkel maakte ik weer een voorraadje labels om te gebruiken bij het inpakken. De labels op de eerste foto maakte ik op de naaimachine. Dat gaat handig en snel.


En deze labels zijn probeerseltjes. Mijn jongste dochter en ik zijn in een vakantie samen met handletteren bezig geweest. Het stelt niet zoveel voor (als ik zie wat sommigen ermee kunnen), maar het is zo leuk om te doen. Al denk ik niet dat ik echt met het 'grote werk' bezig ga. 


Ik gaf de afgelopen weken weer een paar keer een kralenworkshop. Eén keer voor een groep vriendinnen en twee keer voor de handwerkgroep met Syrische dames. Ik doe dat niet meer elke week, iemand anders heeft dat van mij overgenomen. Zij is een echte 'handwerkjuf' en kan het beter dan ik. Ze heeft twee dames naaien geleerd, echt geweldig! Het kostte mij teveel energie. Maar zo af en toe vind ik het wel erg leuk en de dames zijn zo lief. 'We miss you', zeggen ze elke keer als ik ze zie. Ik zit nog in de app-groep en kan zo volgen wat ze doen. En af en toe wip ik nog eens aan, heb ik beloofd. 


Kijk eens wat een prachtige armbanden! Ze zijn gemaakt door Yosra, zij was er voor de eerste keer bij. Ze had genoten en was zo dankbaar toen ze weg ging. De tweede keer kon ze niet, maar haar vriendin vertelde nog eens hoe leuk ze het gevonden had. We gaan het vast nog eens doen.


En een lief meisjes-armbandje, gemaakt door één van mijn vriendinnen voor haar dochtertje. Passen de gelakte nageltjes er niet prachtig bij?


Toen ik met een vriendin bij de Ikea was, zag ik een leuk idee met een kunstbloem in een glazen vaas. De kunstbloem ging mee naar huis, een vaas had ik zelf nog. En de schattige konijntjes had ik al en kregen een plekje erbij. Het grote exemplaar lijkt op ons eigen konijn Mo, dat is zo'n lief en enthousiast dier. Als hij met Saar in de ren op het gras mag, dartelt hij van plezier. Een prachtig gezicht want het is een joekel van een konijn. Heerlijk, de lente is in aantocht, hebben jullie er ook zo'n zin in? We merken het aan het gedrag van de konijnen. :-)
Mijn vrijwilligersbaan bij de winkel heb ik opgezegd. Ik kreeg het er te druk voor en kwam zo ook nauwelijks meer aan haken en andere leuke creatieve dingen toe. Nu ben ik bezig voor een markt op 14 april, gezellig samen met jongste dochter. Binnenkort laat ik er meer van zien. Ik blijf in elk geval niet meer zo lang weg hier, beloofd! :-) 

zaterdag 23 december 2017

Kerstmarkt 2017

Ook dit jaar stond ik weer op de kerstmarkt van onze kerk. Ik twijfel elk jaar van te voren of ik wel genoeg spulletjes heb. Maar uiteindelijk met het inrichten valt het toch weer mee. Mede omdat ik steeds beter leer om gebruik te maken van 'inrichtings-trucjes'. Ik verspreid de spulletjes en zet er allerlei gezellige kerstdingetjes en lichtsnoertjes tussen. Dat geeft een gezellige sfeer en de mensen (en kinderen!) kijken er graag naar. Ik kreeg er ook veel leuke reacties op. 


Vorig jaar kregen we een tafel toegewezen, dit jaar hadden ze kramen gehuurd. Omdat ik de dag dat de kraam ingericht mocht worden ook cursusdag (Koinonia) had, moest het inrichten tussen de bedrijven door gebeuren. Maar ook dat kwam helemaal goed. 


De dag zelf was heel gezellig. Ik was er samen met jongste dochter. Mijn man kwam later en ook mijn zwager en schoonzus kwamen een kijkje nemen en bleven gezellig een tijdje. 's Middags hadden ze een huwelijksbevestiging in een kerk in de buurt en zo konden ze het combineren. 


Ik heb veel verkocht, vooral de tashangers, de kerstballen op de eerste foto én de poppenschoentjes (rechts op de foto) liepen goed. Ik wil heel graag weer meer de focus gaan leggen op het maken van poppenkleertjes. Dat heb ik zoveel gedaan en ik merk dat er ook nu nog vraag naar is. En ik heb iets met poppen. :-) De poppenschoentjes heb ik gehaakt met hetzelfde patroontje als de laarsjes aan de tashanger. Ik gebruikte dikker garen en dito haaknaald. Ik hoop het patroontje binnenkort uit te werken. 


Deze sneeuwmannen zijn altijd populair. Ze zien er ook zo vrolijk en gemoedelijk uit. :-) Ik had meer potjes willen maken. Hebben jullie dit patroontje al gezien van Klaske? Ik had er voor dit jaar geen tijd voor, maar ik kijk echt uit naar haar boekje. 


Dit jaar heb ik een avond uitgetrokken voor het mooi inpakken van de tashangers. Ik schreef er in het vorige blogje al over: en het presenteert veel mooier. Dat was te merken, want ik verkocht er meer dan anders. Nadeel is dat het cellofaan op de foto's een blikkerig effect geeft. Een paar tashangers die ik al een paar jaar bij mijn voorraad heb, heb ik nu verkocht. Zoals deze blond-hanger op de foto. Het cellofaan dat ik ervoor gebruik is overigens ook weer een recycle-projectje. Ik gebruik er de zakjes voor waar de kaarten in verpakt zitten, in de winkel. Mooi stevig cellofaan en het wordt anders toch weggegooid.


Hierbij nog een foto van de kraam als geheel. We hebben een heel gezellige dag gehad, met een goede verkoop en leuke gesprekjes. Eigenlijk vind ik dat laatste het leukst. Want soms komen mensen alles bewonderen, maar hebben niets nodig óf ze zijn zelf heel creatief. Dan geef ik ze vaak de link naar mijn blog, of een ander blog waar ze een bepaald patroontje kunnen vinden om zelf aan de slag te gaan. Het is een hele organisatie, maar ik krijg ook weer heel veel energie van zo'n dag. 


De kerk zelf was ook mooi versierd. Ze hadden een mooi verlicht dorpje gemaakt, met een echt rijdend treintje, zó schattig!


En dit idee vind ik zo leuk! Het stond op de tafels. Ik heb een paar jaar terug eens zoiets gemaakt, van een oud melkpak. Ik kom er nu niet meer aan toe, wie weet volgend jaar.  
Ik weet niet of het mij nog lukt het patroontje van de kerstballen uit te werken. Eerst maar eens zien dat ik de boodschappen in huis krijg en het huis netjes. ;-) Het patroontje van het laarsje/poppenschoentje kan ook na de kerst nog wel. Ik wens jullie allemaal gezegende dagen toe! En dank je wel voor jullie fijne reacties elke keer, ik geniet ervan!

dinsdag 19 december 2017

Lovely Doggy

Via de pagina 'Meer geld minder stress' op Facebook deed ik mee aan de kado-actie. Je kon je opgeven om een kado te geven óf te ontvangen. Ik had als voorkeur een kado voor een meisje aangegeven. Dan vind ik het makkelijker om zelf wat te maken. Ik kreeg de aanvraag toegewezen van een moeder die graag een kado wilde voor haar 5-jarige dochter. 


Een tijdje geleden vond ik de link naar dit gratis patroon. Ik was gelijk weg van Doggy en nu kwam het patroon mooi van pas. Ik vulde een doos met allerlei gezellige en lekkere (deels zelfgemaakte) kadootjes voor moeder en dochter. 


Deze tashanger kwam erbij. Onze kinderen hebben de leeftijd gehad, maar ik hoor of zie zó vaak wat over Frozen als ik op de basisschool kom. Dat zou ze vast leuk vinden en het fluitje wat ik er als bedel aan heb gehangen doet het nog echt ook! :-) 
Ik vond het een aanrader om mee te doen! Het verplaatst de focus van je eigen decembermaand-drukte naar een ander die minder bedeeld is. Het deed mij echt wat om te lezen: 'Ik heb geen geld om eens iets moois voor mijn dochter te kopen.' Ik hoop dat moeder en dochter er samen van genoten hebben!


In de december-maand is het extra druk in de boekenwinkel. De laatste tijd is het zó hectisch dat ik ook wel weer uitkijk naar de rustiger januari-maand. Dan heb ik zelf ook weer eens tijd om een boek in te kijken. ;-) 
Eén van mijn collega's en ik naaien (in het kader van recycling) zelf de zakjes waarin we iets kunnen verpakken als de klant dat graag wil. Het houten kruisje op de foto is gemaakt door een timmerman, die deze aan de winkel levert. Het ligt op één van mijn genaaide zakjes. Wel een heel leuke reactie van een klant op onze zakjes kwam via een collega. Ze had thuis een lijstje waarvoor ze al een tijdje op zoek was naar iets passends. Ze besloot dat het zakje, waar een mooie afbeelding op stond, in het lijstje zou komen. :-) 


Ik word steeds handiger met inpakken. Was dat onderdeel eerst een 'stiefkindje': Als ik iets klaar had, was het hup snel een papiertje erom. Dat doe ik tegenwoordig anders. In de winkel heb ik gemerkt dat spulletjes die al maanden in de winkel liggen, ineens wel verkocht worden als ik ze leuk inpak. Dit is een kadootje voor een vriendin, die geopereerd is. De kaartenstandaard kocht ik bij de Vrouwenspecial waar ik laatst geweest ben en de kaart maakte ik van een leuk Flow-papiertje met een bijbeltekst uit een oude agenda. 


Tussen de bedrijven door vierden we Sinterklaas met onze jongste 2 dochters. Eigenlijk een extraatje, want we vieren het ook eind december met het hele gezin. Maar jongste vond het zó jammer dat we het niet met Sinterklaas zelf konden vieren, dat we een 'kleintje Sinterklaas' hebben ingelast. En het was zó gezellig! Ik maakte weer lekkere Klaasbrokken, dat wordt zo langzamerhand traditie. Het geurlichtje kreeg ik van mijn dochter. Het is de geur kaneel-appel van Airwick van de Action, die vind ik zó lekker! Het strooigoed maakte ik ook zelf: Een grote zak pepernoten, met wat schuimpjes en tumtummetjes erdoor. Van het kant-en-klare strooigoed vinden we de pepernoten niet lekker, ze nemen de smaak over van het snoep. Veel te zoet natuurlijk allemaal, maar ach, met sinterklaas mag dat. Wie zoet is krijgt lekkers... ;-) 
Toen het feest afgelopen was verzuchtte mijn man dat dit toch ook wel fijn is, met zo'n klein clubje. ;-) 


Oudste dochter kreeg haar 'P' European Languages and Cultures uitgereikt in een prachtige zaal van het historische gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Inmiddels hebben we al een paar keer zo'n uitreiking gehad, maar het blijft elke keer weer bijzonder om mee te maken. Fijn voor dochterlief. Het kost haar bij tijden veel stress om alles te plannen, maar dit is een mooie mijlpaal. Ze zit op de foto voor aan de tafel, met het lange lichtblonde haar. :-) 


We genoten even van de prachtige sneeuw. Maandagmiddag begon het hier in het Noorden hard te sneeuwen en jongste wilde graag naar buiten. We genoten van de prachtige wandeling! Het was ook precies het goede moment. Een uurtje daarna ging het al dooien en de volgende dag was bijna alles weg geregend. 


We waren niet de enigen die een wandeling maakten: Zó die heeft een best onderstel! We waren benieuwd wat dat voor vogel zou zijn, maar konden er geen in de buurt ontdekken met dezelfde 'pootmaat'. 


Met een vriendin genoot ik van een gezellig uitstapje naar Tuinland. Wat een enorme hoeveelheden kerstversiering, we keken onze ogen uit! Ik vond het vooral mooi om naar te kijken en ideetjes op te doen. Kerstversiering heb ik genoeg thuis. Dit idee van de bollen vond ik erg leuk. 


Thuis dook ik in de kerstdoos en kijk eens aan, mijn eigen verlichte low-budget kerst-bol! Van mij moet Tuinland het niet hebben, maar we zagen genoeg karren vol met kerstversiering om ons heen. 


Afgelopen weekend had ik een kerstmarkt in onze kerk. Foto's ervan houden jullie nog te goed. Ik verkocht nog enkele van deze kerstballen, waarvan ik het patroontje vorig jaar al gemaakt heb. Het uitwerken bleef erbij. Inmiddels heb ik het patroontje op een stukje papier gekrabbeld en moet ik het nog testen. Als dat lukt, deel ik het nog als last-minute-patroontje voor kerst. Deze zijn inmiddels allemaal verkocht en ik zou er graag een paar voor mijzelf maken in een kleurencombi die ik zag bij Tuinland.


Wat ook als eigen patroontje uit mijn haaknaald kroop, zijn deze laarsjes. Wat ik daarmee gedaan heb, laat ik ook zien in het blogje met foto's van de kerstmarkt. :-) 

maandag 20 november 2017

Crochet star Jip by Jan

Afgelopen zondag ging ik met twee vriendinnen naar een Vrouwenspecial in Drachten. Iedere deelneemster nam een kadootje mee, voor een andere vrouw. Het thema van het kadootje moest te maken hebben met: 'Gezellig een avondje op de bank'.  


Ik bestelde het haakpatroon van de sneeuwvlok van Jip by Jan. Die had ik een paar weken geleden voorbij zien komen en ik vond 'm direct al zo mooi. Ik ontving het patroon bijna direct na bestellen in mijn mail-box. Fijn, ik kon er snel mee beginnen. De ster haakte ik met garen (wat ik nog had liggen) in dezelfde dikte als Scheepjes Maxi Bonbon en haaknaald 1.75. 


Ik bewerkte een leeg potje met Gesso en plakte er aan beide zijden een gehaakte ster op. Het randje werkte ik af met Essentials Crochet Glitz van Rico Design. Ik kocht het bij Sparkelsz Creatief. Met het dunne garen geeft het een mooi, kant-achtig effect. Bij de grote ster heb ik het witte gedeelte met dikker garen gehaakt. Voor het randje heb ik hetzelfde (dunne) garen gebruikt en daarvoor heb de laatste toer iets aangepast. 


Ik deed er nog andere leuke spulletjes bij: Een enveloppe, versierd met een gehandletterde tekst, met daarin een paar theezakjes en chocoladetoffees. Het voorbeeld voor deze letters komt uit de Hobby Handig. Ik volgde pas geleden een workshop Handlettering, daar vertel ik zo meer over. 


Verder een Bookazine, behorend bij het blad Puur! en een boekenlegger met een mooie bijbeltekst. Daar kun je toch zeker een avondje mee 'bankhangen', dacht ik zo. :-) 
Tot slot pakte ik alles mooi in met cellofaan, papiertape en kraaltjes en deed er nog een gezellig kaartje bij. Ik hoopte dat de spulletjes goed ontvangen zouden worden. 
Met mijn vriendinnen genoot ik van een gezellige middag en avond, met de inspirerende spreekster Marja Krans, samen zingen en gezellig eten. Bij binnenkomst leverde ieder haar kadootje(s) in en bij het naar huis gaan kreeg ieder willekeurig weer een kadootje mee. 


Hoe leuk is het dan om 's avonds een berichtje te krijgen via Facebook met ... een bedankje! Mijn pakje was terecht gekomen bij de favoriete basisschool-juf van mijn jongste dochter. Ze heeft drie jaar bij haar in de klas gezeten. Ik sprak haar even, toen we de zaal uitliepen ná de special. Er waren bij elkaar 800 vrouwen, hoe bijzonder is het dan dat zij mijn pakje kreeg! Ik was er heel verrast en blij over. Helemaal omdat zij ook erg creatief is én van handletteren houdt. Fijn om even zo'n lief en persoonlijk bedankje te krijgen. Juf K. was zó lief, verzuchtte mijn dochter toen ik het haar vertelde. 
Zelf kreeg ik een klein houten tafeltje wat je op de leuning van de bank kunt klemmen, heel handig! Dank je wel lieve geefster, al ken ik jou niet!


Ik schreef zonet al dat ik een workshop Handletteren gevolgd heb. Al tijden heb ik spullen voor Handletteren in huis en het kwam er maar niet van om er mee te beginnen. Ik had even een zetje nodig. Nu is het zo leuk dat mijn blog-vriendin Lize van het blog Bonjoli Letters en Lijnen verhuisd is naar een paar dorpen verderop als het dorp waar ikzelf woon. Zo was ik de ene week bij haar op de koffie in haar nieuwe huis en de week erna deed ik gezellig een workshop bij haar: Cadeaulabels Handletteren. Lize heeft al heel wat ervaring met handletteren en maakt prachtige kaarten en andere creaties. Daarbij geeft ze workshops en dat doet ze heel leuk!


Ik maakte twee labels (meer mocht ook, maar ik schiet nooit zo erg op in een groep 'gezellig beppende dames' ;-) ). En oh wat is dat leuk om te doen! Ik ga zeker nog eens een workshop volgen, om wat meer technieken uit te proberen. 


Deze labels heb ik gemaakt om bijvoorbeeld de 'potjes van Klaske'  van een bijzonder label te kunnen voorzien. Hoewel ik het geprinte label aan het kikkerpotje ook erg leuk vind. 


De afgelopen weken stonden verder in het teken van muziek studeren voor een uitvoering voor een groep bewoners van het Zonnehuis. We hadden afgesproken om zwart te dragen met een rood accent. Laat ik nu niets roods in huis hebben. Ik dook daarom mijn kralenbakken in en flanste deze ketting in elkaar. 


Afgelopen zaterdag was de uitvoering. We speelden voor een genietend publiek met ons kwartet, wat bestaat uit piano, marimba, dwarsfluit en saxofoon. Tijdens de uitvoering was ik 'een fluitist op sokken'. :-O Het was namelijk zó warm in het Zonnehuis (logisch, dat is nodig voor de bewoners), dat ik het al bij het inspelen 'stond te koken'. Niet handig voor mijn concentratie. Ik gooide gauw mijn laarzen uit en dat was beter te doen. De pianiste vond het erg onbescheiden dat ik gelijk maar 'mijn schoen ging zetten', al voor de uitvoering begonnen was. ;-) Nou ja, Sinterklaas was tenslotte in het land aangekomen, diezelfde dag. :-)  's Avonds gingen we gezellig samen uit eten. 
Nu de uitvoering erop zit, kan ik weer verder met nieuwe projecten: Voor Sinterklaas en voor de verkoop, er staat weer wat op stapel binnenkort. :-)