Kraamkadootje, een Award en een blogrondje

Er valt hier nogal eens een geboortekaartje in de bus en meestal maak ik zelf een kraamkadootje.Vaak gebruik ik dan als inspiratie het geboortekaartje, of bijvoorbeeld de kleurtjes van de baby-kamer. Zo is de tashanger op de foto hieronder ontstaan. Ik maakte die alweer zo'n twee jaar geleden:

Een combinatie van stof, haken en fimo. De ieniemienie-wijzertjes op de klok zijn ook van fimo. Een heerlijk materiaal, je kunt er zulke leuke details mee maken! Dit was mijn inspiratie:

Het leukste compliment kreeg ik van de vader. 'Die tashanger', zei hij, 'ik heb er met open mond naar staan kijken, dat ís het geboortekaartje!´. :-)

Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende reacties die ik kreeg op mijn vorige blog-bericht, over de ziekte van mijn moeder. Het gaat naar omstandigheden goed met haar, daar zijn we heel dankbaar voor!

En dan hebben jullie nog een Award van mij tegoed, die kreeg ik voor de zomervakantie van Lize van het blog Bonjoli. Ik vond het heel leuk een Award te krijgen en heb Lize er al voor bedankt. Ik zou er nog op terug komen, maar door omstandigheden bleef dat erbij.

Ik vind het wel leuk om de 11 vragen die Lize mij gaf alsnog te beantwoorden:

1. Wat is je lievelingskleur: Zachtblauw, de 'Pip'-kleur;

2. Wat is je lievelingsdier: Een konijn, we hebben er zelf vier!

3. Hoe kom je aan je blognaam: Oh dat is een leuke vraag! Ik heb ooit 'op kamers' gewoond, samen met 2 andere meiden. We hadden een naam bij het huis bedacht, een samenstelling van onze drie namen: Mar-Mar-El, Marmarel dus. Ik heb altijd in mijn hoofd gehad dat ik deze naam zou gebruiken als ik 'iets creatiefs' zou gaan doen, dus ik hoefde niet lang na te denken over mijn blog-naam!

4. Wat is je favoriete seizoen: De lente. 

5. Wat maak je het liefst: Ik heb niet echt een voorkeur, ik doe van alles door elkaar.

6. Met welk materiaal werk je het liefst: Ik werk het liefst met een combinatie van materialen, bovenstaande tashanger is daar een goed voorbeeld van.

7. Koffie of thee? Koffie, heerlijk met opgeklopte melk erin, al drink ik het met mate.

8. Als je uit eten gaat, waar eet je dan het liefst? Bij een Wok-restaurant hier in de omgeving.

9. Ochtend- of avondmens? Ik ben een avondmens.

10. Op vakantie, comfortabel of back to the basics: Een beetje er tussenin denk ik, maar als ik moet kiezen: back to the basics.

11. Wat zou je nog heel graag willen leren/doen? Ik zou nog wat meer technieken uit willen proberen met fimo-klei.

Voor wat de Award betreft, laat ik het hierbij. Ik heb geprobeerd 11 blogs uit te kiezen aan wie ik de Award doorgeef, maar ... ik kan niet kiezen. Ik had zo een lijstje van 30 blogs en zat te puzzelen wie ik dan moest schrappen. 

Ik doe het anders: Ik neem jullie mee op één van mijn willekeurige blog-rondjes. 

Er zitten voor jullie misschien nog nieuwe blogs tussen, die héél leuk zijn om te bezoeken en ik hoef niet te kiezen. Want de ene dag ga ik eens bij de één op bezoek, de andere dag bij de ander.

Ik kijk mijn blog-lijst aan de zijkant van mijn blog even door en ga eerst even langs bij Bianca en Inge, beide net beginnende blogsters. Van beide kreeg ik leuke reacties op mijn blog en ik beloofde even aandacht aan hun blogs te geven, daar heb ik dan nu mooi even gelegenheid voor. Bianca's blog ziet er  heel mooi uit, en ze maakt van alles wat, net wat ik zelf precies graag doe. Inge is bezig met de vertaling van patronen op haar blog te plaatsen, heel handig! Heel veel succes met jullie blogs, Bianca en Inge.

Daarna kijk ik bij Ingrid, zij heeft een prachtig blog met heel mooie foto's. Deze keer staat er een gehaakt poppendekentje op in mooie kleuren, maar ze kan ook prachtig scrappen en kaarten maken. Via Ingrids blog klik ik door naar Bij Saar en Mien en Haken en Meer. Dat zijn van die blogs waarvan je denkt: Hoe doen ze het toch?! Al die prachtige haaksels die ik op hun blog voorbij zie komen, dekens, kussens enz. Ze brengen binnenkort samen een boek uit en aangezien ik binnenkort jarig ben... 

Ik ben al blij als ik één deken af zou krijgen. Zou het ooit nog eens wat worden met mij? 

Ik blijf het proberen (dit moet een deken voor mijn jongste dochter worden, die ze lekker om zich heen kan slaan) en ik blijf zeker inspiratie opdoen bij Claire en Saskia, hun boek staat op mijn verlanglijstje. :-) 

Van grote dekens beland ik vervolgens bij kleine bloemetjes, om eerlijk te zijn veel meer mijn ding. Ik zag bij Margaret (Ambers Creaties) een paar dagen geleden zo'n geweldige link. En kijk nou eens wat ik afgelopen zaterdag vond op de kofferbakmarkt in Bakkeveen.

Een zak met restjes mooi fijn garen. De dame van de stand vroeg er maar 1 euro voor. Voor alles?! Vroeg ik. Ja hoor, zei ze, dat zijn allemaal restjes, daar doe ik toch niets mee. Ze keek mij aan met een blik van: Jij wel dan?! Ja hoor ik wel, voor 1 euro neem ik ze graag mee! :-) Wat zal ik eerst maken, zo'n mooie ketting, of bloem-oorbellen, of ... (wordt vervolgd :-) )

Het wordt tijd om mijn blog-rondje 'af te ronden'. Ik ga nog even langs bij Soraya, zij heeft een Familie-blog over 'geloof, koken, haken, fotografie en meer'. De komende dertig dagen blogt zij over dankbaarheid. Ik doe met haar mee, al ga ik er niet over bloggen, ik blog lang niet elke dag. Waar ik vandaag dankbaar voor ben wil ik wel met jullie delen: Gisteren waren wij 25 jaar getrouwd! Zo zagen wij er 25 jaar geleden uit: 

Inmiddels iets ouder. ;-) Wij zijn God dankbaar dat wij dit mogen vieren samen!

En dan is het nu tijd om aan de slag te gaan. Als allerlaatste klik ik Manager van het gezin aan. Ik zie dat de nieuwe Organizing-agenda uit is, altijd handig voor een 'huishoudwonder' als ik! ;-) 

Terug van weg geweest

En dan zijn er zomaar weer een paar weken om en is de vakantie voorbij. Helaas verliep de vakantie anders dan gedacht: Mijn moeder bleek ernstig ziek te zijn. Na een kijkoperatie was de chirurg heel somber gestemd en we hielden er al rekening mee dat we snel afscheid van haar zouden moeten nemen. Na verder onderzoek kwamen de artsen tot de conclusie dat behandeling nog mogelijk is. Mijn moeder zal een chemo-kuur ondergaan en ze verwachten dat ze zo 'nog een paar jaar erbij krijgt'. 

Mijn moeder is heel rustig, dat was voor mij zo bemoedigend toen ik haar bezocht in het ziekenhuis. Ze ondergaat alles en vertrouwt helemaal op God. Dat geeft haar en ons rust en vertrouwen voor de toekomst.

Inmiddels is ze weer thuis.

We waren de laatste 2 weken in onze eigen caravan. Internet werkte daar niet zo geweldig, dus ik heb alles maar opgespaard. Hier wat foto's:

Een bloemenslinger voor een jarige buurvrouw.

Mmm, die staat bij ons in de caravan ook wel leuk. Dan moet ik er nog maar eens één maken! :-)

En dit is dan ons plekje, een half uurtje rijden vanaf ons huis. We hebben sinds kort een party-tent ernaast. Geen overbodige luxe, want een groot deel van de dag was De Haakclub actief in de caravan: 

Vorig jaar heb ik mijn dochter en haar camping-vriendinnetje haken geleerd. Een ander vriendinnetje leerde het van haar moeder en met z'n drieën vermaakten ze zich uitstekend, al kletsend met haakwerkjes op schoot. :-)

Of zelf bloemen maken, óók een leuk werkje!

Ook mama vermaakte zich met een haakwerkje en een boek!

Zomaar wat armbandjes gefreubeld. Ik heb geen patroon gebruikt, maar iets dergelijks vind je bij Claire (ik heb aan beide zijden een golfrandje gehaakt, net als Maddy). Ik won een paar weken geleden een armbandje bij haar en vond het leuk het zelf ook eens te proberen. Mijn dochter wilde graag een dobbelsteentjes-armband.

Verder heb ik nog een stapel granny's liggen, om knuffeldoekjes van te maken. Of ik ook een bloem-doekje wilde maken, vroeg dochterlief. Nou vooruit dan maar, wel lastig dáár een leuk gezichtje op te borduren maar Bloempje is goedgekeurd!

Ik ging zelfs buiten mijn comfort-zone aan de slag met oude fietsbanden (een workshop die op de camping gegeven werd). Uiteindelijk vond ik het toch leuk om te doen: Je knipt blaadjes en prikt die vast op een ring van piepschuim. 

En dit is één van de haaksels van mijn dochter: Zij haakte haar eerste knuffeldoekje: Wollie Bollie Blauw! :-) Ik heb maar een héél klein beetje geholpen. Het in elkaar zetten was een feest: Bij elk onderdeeltje dat erbij kwam werd ze er verliefder op, tot het laatste oogje erop was geborduurd en ze haar eindelijk in de armen kon sluiten: Ohhhhh, wat is ze lief!!!! :-)

Gehaakte Neon granny-oorbellen

Een paar weken geleden nam ik Neon-garen mee bij de Wibra. Maandag rommelde ik wat op mijn hobby-kamer en zag het garen weer liggen. Ik had ineens zin om er granny-oorbellen mee te maken (iets wat ook nog op mijn to-do-lijstje stond). Met het Neon-garen zijn ze lekker zomers geworden.

Om een mini-granny te maken, haak je halve stokjes ipv stokjes en elk groepje bestaat uit 2 halve stokjes (ipv 3 stokjes bij een normale granny). Er omheen is een randje vasten gehaakt met op één hoek een lusje van 4 lossen. De totale granny is 3 toeren, inclusief vastenronde. Heel simpel! :-)

Ze hangen nu in de oren van het vriendinnetje van mijn dochter. :-) Het garen is trouwens geen katoen maar 100% polyester. 

Van een slaperig koetje en een waaks konijn...

Het is heerlijk vakantie hier en we zijn een paar dagen naar onze caravan geweest. Wat was het warm! Ik heb in de schaduw zitten haken en eindelijk een knuffeldoekje afgemaakt, waarvan ik allang wist dat het een koetje moest worden. Ik had er alleen geen patroon van en daar moet je dan even voor gaan zitten. Dit is 'm geworden:

Deze bloemen heb ik ook tijdens de afgelopen warme dagen gehaakt. Ik had er thuis een patroon van liggen, maar was deze vergeten mee te nemen. Zoiets moest het worden. Met uitproberen kom je ook een heel eind: 

De grotere versie van het patroon wil ik ook nog eens maken. Ik ga deze gebruiken voor een vlaggetjes-slinger die 15 a 20 meter lang moet worden (een opdracht) en kreeg een tas met stofjes bijgeleverd. Daar ben ik nog wel even zoet mee! :-)

Ook mijn dochters vermaken zich prima tijdens de vakantie. Lekker verkleden bijvoorbeeld, voor een optreden met échte microfoon! Ik moest wel snel een foto maken, want: 'Mama schiet op, het is zo héét!'

Ook in de caravan vermaken ze zich prima. Ze spelen op het veldje met vriendinnetjes, gaan lekker zwemmen (in de plas bij de camping). De oudste van de twee vindt het wel vervelend dat de wc niet op slot kan, er zit nog geen haakje op de deur. Daar heeft ze nu wat op gevonden:

We sleepten deze keer zelfs ons konijnen-volkje mee! Tja, vind maar eens een goede verzorger voor 4 van die beesten. Onze buren waren op vakantie en onze zoon was ook een paar dagen weg.

Dit zijn de vakantiehokken. Wat kleiner dan waar ze normaal bivakkeren, maar wij hebben tenslotte ook minder ruimte... Ze hebben er geen moeite mee, ze smikkelen heerlijk van het verse gras.

Ze moesten wél wennen aan de honden op de camping, die graag even kwamen kennismaken. Daar hadden zij geen behoefte aan. Als een haas (uhhh konijn) schoten ze hun nachthok in. Sam en Saar (bovenste foto) zijn net zo groot als de hondjes van onze buren. Op een dag kwam het hondje (Luca) van de overburen weer even buurten. Sam schoot direct z'n nachthok in, Saartje hield het hondje strak in het oog en draaide mee toen hij om het hok heen liep, proberend of hij erin kon komen. Toen één van z'n pootjes door het gaas ging, bedacht Saar zich geen moment, haalde uit en béét! Waarop Luca met de staart tussen z'n poten verdween én Sammie (held op sokken) weer uit z'n nachthok durfde te komen. Het is wel duidelijk wie de échte held is van de twee!

Gezinsuitbreiding bij Twitter en Dimala

Eindelijk is het dan zover! Op 5 juli stond Twitter bij ons voor de deur, met een felicitatie-kaart voor mijn dochter die haar 10-jarige verjaardag vierde. Hij had wel een heel bijzonder kado bij zich, want...

Hij en Dimala, zijn vrouw waren papa en mama van een tweeling geworden: Ina en Cleo! Eigenlijk zou Cleo Daniël gaan heten, maar mijn dochter besloot toch dat ze Cleo leuker vond.

Oh wat is Twitter blij dat alles achter de rug is! (Anders ik wel...) Voor de heel oplettende lezer (maar mijn vorige blogje was twee weken geleden, da's wel erg lang): De genetische kenmerken kloppen niet helemaal, het jongetje is anders van kleur geworden. Dat kwam omdat ik niet zoveel zin had om met piepende acryl te haken en dus ben uitgeweken naar andere kleuren! :-)

Dimala ligt in een echt kraambed, dat gemaakt is van een mandarijnen-kistje voorzien van een blauw verfje én versierd met een tape-je van de Wibra (wat een leuke soorten hebben ze daar weer!). Matras, kussen, lakens en deken zijn gemaakt van stofjes uit mijn voorraad.

Tante Hen kwam als één van de eersten op kraambezoek. Zij is de oppas als Twitter en Dimala samen op stap gaan. Het ziet er nu al naar uit dat het een ondernemend duo is, dus ze zal er haar handen aan vol krijgen!

Deze keer heb ik er wel aan gedacht op te schrijven hoe ik ze gemaakt heb. Als ik tijd heb, zal ik het uitwerken en op mijn blog zetten.

Nog even een gezellige familiefoto:

En dan duikt mama ook weer snel het kraambed in met de tweeling, voor een middagdutje.

De rest van de kraamtijd hebben ze doorgebracht in Ameland, waar het rammelde van de soortgenootjes!

Deze zat lekker madeliefjes te snoepen op nog geen twee meter afstand. Ze waren nauwelijks schuw, al namen ze wel de benen als je té dichtbij probeerde te komen.

Mijn jongste dochters maakten een rondrit op prachtige Friese paarden. Ze waren wel een beetje verontwaardigd toen ze terugkwamen: Er waren twee meiden bij die nog nooit gereden hadden. Ze waren dus niet eens in draf of galop geweest! Mijn oudste dochter werkt bij deze stal (Het Jutterspad). Héérlijk, zo'n vakantie-baantje. Alle drie zijn ze gek op paardrijden (hebben ze niet van mij ;-) ).

Ik rolde zo vanuit de drukte het weekje vakantie in. Het was extreem druk de laatste weken, eigenlijk veel te druk. Ik heb het overleefd, maar ben nog steeds aan het bijkomen. Ik heb ADD (de rustige variant van ADHD). Inmiddels leer ik er wel mee leven (ik weet het nu een jaar of 7), maar dat lukt op het ene moment beter dan het andere. Een blogje schrijven was al bijna teveel, maar ik vond het te leuk om dit niet te laten zien! :-) Ik heb maar weinig geblogd de laatste weken (was te eigenwijs om een blog-pauze in te lassen) en heb ook bijna niet op jullie blogs gereageerd. Dat komt wel weer, er ligt nog een lange vakantie voor de boeg! :-)

Stewardessen-hoedjes en een hoog-zwanger konijnen-echtpaar

Daar ben ik weer eens even! Ook maar even hoor, want het is nu een gekkenhuis hier. Komende week is de musical van mijn dochter, die afscheid neemt van groep 8. Héél leuk natuurlijk en ik had mij opgegeven voor de kleding-commissie. Dat houdt in dat de naaimachine en ik weer vriendschap gesloten hebben:

De musical gaat over een vliegveld en mijn dochter heeft o.a. de rol van stewardess. Toch leuk als ze echt op een stewardess lijkt. We keken samen op internet en vonden een leuke foto van een stewardessen-hoedje. Een patroon was niet te vinden, dus ik heb zo ongeveer wat in elkaar gefreubeld. Alle vier stewardessen hebben zo'n hoedje, met een blauw rokje (ook genaaid), een wit blousje en een blauw sjaaltje. Het staat zo leuk, helemaal echt. 

Verder is ze mecanicien, dus een overall van mijn man moest verbouwd worden. :-)

Tijdens alle drukte rolden er een paar envelopjes in de bus, ik heb de afgelopen weken maar liefst 4x wat gewonnen bij een give-away! Het Moos-huisje heb ik al laten zien. Dit is wat ik nog meer kreeg: 

Een pakketje met 2 leuke stofjes, 2 zakjes zaad  en een héél schattig notitieboekje van Geertruida van het blog Supersoesje. Heel erg bedankt Geertruida! Het notitieboekje is al in gebruik en de stofjes vinden binnenkort zeker een bestemming nu ik weer plezier in naaien heb!

Dit kreeg ik van Maddy: Een lief gehaakt armbandje, heel schattig verpakt. Voor mijn bijna-jarige dochter die er al trots als een pauw mee rondloopt! Dank je wel Maddy! 

En dan viel er nog een enveloppe in de bus waar dit prachtig verpakte kadootje uitkwam, van Suzan van het blog Aspoonfulofsmiles. Echt een feest om zoiets te krijgen. Ik had bij haar give-away 5-daagse dit mooie tegeltje gewonnen:

Het staat nu nog beneden, binnenkort hang ik het op in mijn hobby-kamer. Dank je wel Suzan!

Alsof het allemaal niet op kan, kreeg ik ook nog een Award van Lize van het blog Bonjoli. Lize schrijft over de Award dat ik het mag beschouwen als een compliment van haar kant en daar ben ik blij mee! Ik vind het ook leuk om wat met de Award te doen, maar ik moet er nog even over nadenken hoe en wat. Het is nu allemaal wat te druk en chaotisch hier, maar ik wilde je toch alvast bedanken Lize en binnenkort kom ik erop terug!

Dan hier nog een projectje dat ik nog af moest maken. De uiltjes waar ik hier al over blogde hangen nu aan een slinger in de kamer van mijn dochter.

Als je weinig tijd hebt en toch iets zelf wilt maken, maak je even snel iets op de 'automatische piloot' (wel toepasselijk vanwege de musical over een vliegveld waar ik nu druk mee ben... ;-) ). Uiltjes dus:

En nu verder even geen zelfgemaakte kadootjes. Want dit konijnen-echtpaar is op 5 juli a.s. uitgerekend:

Het wordt een tweeling, de genetische kenmerken zijn zorgvuldig geregisseerd...

Punt is dat ik er geen patroon van heb, ik heb ze twee jaar geleden geleden gemaakt en niets opgeschreven. En nu maar hopen dat het vrouwtje op tijd bevalt, want anders heb ik écht een probleem met mijn dochter... 

Tussen de bedrijven door vierde mijn dochter alvast haar verjaardagsfeestje, samen met een vriendinnetje die al langer terug jarig geweest is. Dat werd een bezoekje aan het Blôde Fuottenpaad (Het Blote Voetenpad, voor de niet-Gronings-sprekenden onder ons...). Ik ben 's avonds met een oude tandenborstel in de weer geweest om die zwarte smurrie er weer af te krijgen, maar de kinderen hebben enorm genoten!

Héérlijk, mijn dochter ging er helemaal voor. Toen ze uit bad kwam had ze nog de zwarte spetters achter haar oren zitten! :-)

Volgende week heb ik naast de musical-voorbereidingen (niet alleen de kleding-commissie maar ook decor schilderen enz.) en -uitvoering, nog een feestje van mijn andere dochter, een konijnen-bevalling, een verjaardag, twee keer trakteren (mama, wat zullen we eens gaan maken?!) en wat ik verder nog vergeet... En oh ja of mama ook even op school komt mét konijn voor de spreekbeurt. Als jullie weten waar hier de nood-uitgang is, laat het mij even weten?!

Als ik iets minder aanwezig ben hier, weten jullie hoe dat komt! ;-)